Jan Baranowski (miecznik)
![]() Herb Ostoja | |
pułkownik kawalerii, miecznik bracławski | |
Rodzina | Baranowscy herbu Ostoja |
---|---|
Data śmierci | 1699 |
Ojciec | Wawrzyniec Baranowski |
Żona | Elżbieta Młochowska 1v. Prażmowska |
Dzieci | Elżbieta, Katarzyna, Joanna, Marianna, Aleksandra, Mikołaj Jan, Piotr Bogusław |
Jan Baranowski herbu Ostoja (zm. 1699) – dziedzic Ostrołęki i Pilicy, pułkownik kawalerii, miecznik bracławski.
Życiorys
Jan Baranowski należał do rodziny wywodzącej się z Jurzykowa (obecnie Jerzykowo koło Pobiedzisk), położonego w dawnym pow. gnieźnieńskim województwa poznańskiego[1]. Jego rodzina należała do rodu heraldycznego Ostojów[2][3][4][5]. Był synem Wawrzyńca Baranowskiego, podczaszego bracławskiego, rotmistrza piechoty wybranieckiej. Jego małżonką była Elżbieta Młochowska, wdowa po Remigianie Prażmowskim, z którą miał pięć córek - Elżbietę, Katarzynę, Joannę, Mariannę, Aleksandrę oraz dwóch synów - Mikołaja Jana i Piotra Bogusława[6][7].
Jan Baranowski w początkach lat 70. XVII wieku sprawował urząd miecznika bracławskiego[8]. Przed rokiem 1668 kupił dobra Pilicę i Ostrołękę w ziemi czerskiej. Był darczyńcą na rzecz Kościoła. Wspierał finansowo zakony franciszkanów i dominikanów w Warce. W roku 1672 zapisał pewne sumy kościołowi ostrołęckiemu[6].
Jan Baranowski służbę wojskową rozpoczął w latach 70. XVII wieku. W roku 1683 tytułowany był pułkownikiem oddziałów ordynackich Lubomirskich. W 1688 roku dowodził zgrupowaniem jazdy w rejonie Zasławia, tocząc walki z czambułami tatarskimi[6].
O jego starciach z Tatarami pisał Kasper Niesiecki:
Baranowski herbu Ostoja [...] Jan pułkownik Ordynacki w r. 1690. na Tatarów, bogatym plonem z Polski wydartym ojuczonych, pod Konstantynowem uderzył, i szczęśliwym Marsem część Jasyru, już był od drapieżców odzyskał, ale gdy Wildze w drugiej partii ze swoimi szwankującemu, na sukurs przypadł, wszystek impet Tatarskiej potencji na siebie oburzył, gdzie w półtora tysięcy swoich, dwunastą tysięcy pogaństwa wzmocnionej sile, wystarczyć nie mogąc, postrzelony, i w niewolą wzięty[9]
Baranowski po uwolnieniu się z niewoli tatarskiej brał udział w nieudanej wyprawie Jana III Sobieskiego na Mołdawię w 1691 roku. W kolejnych latach uczestniczył w walkach na Wołyniu. Zmarł w 1699 roku[6].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ T. Jurek (red.), Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010-2019, Poznań, część I, s. 11-13, 594.
- ↑ Biblioteka Kórnicka, PAN, Teki Dworzaczka - Monografie - Baranowscy h. Ostoja.
- ↑ A. Boniecki, Herbarz polski, Warszawa 1899, t. I, s. 101-107.
- ↑ S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1904, t. I, s. 89-90.
- ↑ K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. II, s. 62, t. IV, s. 490.
- ↑ a b c d M. Wagner, Słownik biograficzny oficerów polskich drugiej połowy XVII wieku, biogram: Baranowski Jan, Oświęcim 2013, t. I, s. 10
- ↑ A. Boniecki, Herbarz polski, Warszawa 1899, t. I, s. 102.
- ↑ J. Kaniewski, Sejmiki koronne wobec problemów wewnętrznych Rzeczypospolitej za panowania Michała Korybuta Wiśniowieckiego (1669–1673), Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2014, s. 169.
- ↑ K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. II, s. 62.
Bibliografia
- M. Wagner, Słownik biograficzny oficerów polskich drugiej połowy XVII wieku, biogram: Baranowski Jan, Oświęcim 2013, t. I, s. 10-11.
- Teki Dworzaczka. Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów szlachty wielkopolskiej XV-XX w., Biblioteka Kórnicka PAN, Kórnik-Poznań 1995-2019 - Teki Dworzaczka.
- T. Jurek (red.), Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010-2019, Poznań, część I, s. 11-13.
- K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. II, s. 62.
- A. Boniecki, Herbarz polski, Warszawa 1899, t. I, s. 101-107.
- S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1904, t. I, s. 89-90.
- B. Paprocki, Herby rycerstwa polskiego przez Bartosza Paprockiego zebrane i wydane r. p. 1584, wydanie Kazimierza Józefa Turowskiego, Kraków, Biblioteka Polska, 1858, s. 371.
- Z. Cieplucha, Z przeszłości ziemi Kościańskiej, Kościan 1929.
Media użyte na tej stronie
Autor: Ta ^specifik^ z W3C grafika wektorowa została stworzona za pomocą Inkscape ., Licencja: CC BY-SA 3.0