Jan Madejski (inżynier)

Jan Madejski
Data i miejsce urodzenia

12 maja 1925
Książ Wielki

Data i miejsce śmierci

21 października 2000
Warszawa

profesor doktor nauk technicznych
Specjalność: termodynamika, wymiana ciepła
Alma Mater

Politechnika Gdańska (1947)

Doktorat

1957

Profesura

1965

Polska Akademia Nauk
Status

Członek rzeczywisty (1986),
Członek korespondent (1973)

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Komisji Edukacji Narodowej Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal za Warszawę 1939–1945 Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL”

Jan Madejski (ur. 12 maja 1925 w Książu Wielkim, zm. 21 października 2000 w Warszawie[1]) – polski inżynier, profesor nauk technicznych, specjalista w zakresie termodynamiki i wymiany ciepła, twórca szkoły przepływów dwufazowych w Polsce, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk.

Życiorys

Syn Władysława Madejskiego i Ireny z d. Świętochowskiej[2]. Ojciec Jana Madejskiego był zawodowym oficerem lotnictwa wojskowego, w okresie II wojny światowej służył jako podpułkownik w Anglii, w latach 1946–1947 pełnił funkcję komendanta Oficerskiej Szkoły Lotnictwa w Dęblinie[2].

W czasie okupacji niemieckiej Jan Madejski uczył się na tajnych kompletach w Gimnazjum im. Tadeusza Reytana w Warszawie i w 1943 roku uzyskał w nim maturę, po czym studiował na tajnej Politechnice Warszawskiej[2]. Był żołnierzem Armii Krajowej[2]. W 1944 roku wstąpił ochotniczo do 1 Armii Wojska Polskiego, uczestniczył w walkach o Wał Pomorski i został ciężko ranny[2].

W 1947 roku ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Gdańskiej, gdzie pracował do 1967 roku, od 1954 roku jako kierownik Katedry Teorii Maszyn Cieplnych[2]. W 1957 roku otrzymał stopień kandydata nauk technicznych (odpowiednik stopnia naukowego doktora), a w 1965 roku tytuł profesora nadzwyczajnego przyznany przez Radę Państwa[2]. W latach 1965–1969 był zatrudniony w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Rzeszowie[2]. W latach 1969–1975 pracował w Instytucie Badań Jądrowych w Świerku, w latach 1970–1971 sprawując funkcję jego dyrektora[2]. W latach 1975–1988 profesor Politechniki Rzeszowskiej[1]. Od 1973 członek korespondent Polskiej Akademii Nauk, od 1986 członek rzeczywisty PAN[3].

Specjalizował się w termodynamice[4], przepływach dwufazowych i zagadnieniach cieplno-przepływowych, m.in. w energetyce jądrowej[2]. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie[2].

Monografie

  • Teoria wymiany ciepła (1963)
  • Wymiana ciepła przy wrzeniu i przepływy dwufazowe (1971, 1973)
  • Termodynamika techniczna (1972, 1977, 1984, 2000)
  • Wymiana ciepła w turbinach cieplnych (1988)
  • Traktat o śmigłach (1991)

Odznaczenia

Przypisy

  1. a b Madejski Jan, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-03-15].
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s Kazimierz E. Oczoś. Wspomnienie o profesorze Janie Madejskim. „Gazeta Politechniki. Pismo Pracowników i Studentów Politechniki Rzeszowskiej im. Ignacego Łukasiewicza”. styczeń 2001 (85), s. 11–12, 2001. Rzeszów: Politechnika Rzeszowska. ISSN 1232-7832. [dostęp 2021-03-15]. 
  3. Madejski Jan. czlonkowie.pan.pl. [dostęp 2021-03-15].
  4. Prof. dr inż. czł. rzecz. PAN Jan Madejski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2021-03-15].

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

POL Medal Zwycięstwa i Wolności BAR.svg
Baretka: Złoty Medal Zwycięstwa i Wolności
POL Odznaka tytułu honorowego Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej BAR.png
Autor: Jakubkaja, Licencja: CC BY-SA 3.0
Baretka odznaki tytułu honorowego Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej
POL Srebrny Medal Zasłużonym na Polu Chwały BAR.svg
Baretka: Srebrny Medal Zasłużonym na Polu Chwały
POL Za Warszawę 1939-1945 BAR.svg
Baretka: Medal za Warszawę 1939-1945