Jan Tarasin
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Narodowość | |
Alma Mater | |
Dziedzina sztuki | |
Epoka | |
Ważne dzieła | |
| |
Odznaczenia | |
![]() ![]() | |
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/41/Jan_Tarasin_Grave.jpg/240px-Jan_Tarasin_Grave.jpg)
Jan Tarasin (ur. 11 września 1926 w Kaliszu[1], zm. 8 sierpnia 2009 w Warszawie) – polski malarz, grafik, rysownik, fotograf, eseista, pedagog, profesor i rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Życiorys
W 1946 ukończył Liceum im. Kazimierza Wielkiego w Olkuszu. Studiował na ASP w Krakowie (1946–1951[1]) w pracowniach malarstwa prof. Zygmunta Rudnickiego, Zbigniewa Pronaszki i Wacława Taranczewskiego oraz w pracowniach grafiki prof. Andrzeja Jurkiewicza i Konrada Srzednickiego. Od 1955 należał do PZPR[2]. W latach 1963–1967 był pedagogiem na Wydziale Architektury Wnętrz tej uczelni.
W 1967 przeniósł się do Warszawy. Mieszkał na Mokotowie przy ulicy Dolnej 4/59[3]. Pracę pedagogiczną podjął ponownie w 1974, obejmując Pracownię Malarstwa warszawskiej ASP. W 1985 mianowany został profesorem nadzwyczajnym. W 1987 objął stanowisko rektora warszawskiej ASP, które sprawował do 1990[4][5]. Członek „Grupy Krakowskiej”[1] (od 1962). W latach 1974–1982 wydawał autorskie Zeszyty z serigrafiami i tekstami. Uprawiał malarstwo, grafikę warsztatową (litografia, serigrafia) i użytkową (plakat) oraz refleksję teoretyczną o sztuce.
Otrzymał liczne nagrody, w tym m.in. za cykl litografii „Dom” na Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Plastyki w Arsenale (Warszawa, 1955), I nagrodę na I Biennale Grafiki (Kraków, 1960), nagrodę gazety „Yomiuri” na Międzynarodowej Wystawie Młodych Plastyków (Tokio, 1964), Nagrodę Krytyki im. Cypriana Norwida za najlepszą wystawę indywidualną w Warszawie (1976) i Nagrodę im. Jana Cybisa za 1984 (Warszawa, 1985). Jego prace znajdują się w licznych zbiorach muzealnych w kraju i zagranicą.
Sławę zyskał dzięki plakatowi Bumelant (1952), jednak później miejsce tematyki społecznej zajęły w twórczości artysty bardziej awangardowe projekty. Obecnie najbardziej znane jego prace to seria płócien, na których prezentował przedmioty jako znaki i symbole ponadmaterialnych znaczeń[4][6].
Był uczestnikiem międzynarodowej akcji „Polscy Artyści Plastycy – Dzieciom” organizowanej przez Fundację Serce – Europejskie Centrum Przyjaźni Dziecięcej w Świdnicy. W 1997 został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1997)[7][8]. W 2005 został odznaczony przez ministra kultury Waldemara Dąbrowskiego Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[9].
Został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera C29-tuje-9)[10].
W 2010 imię Jana Tarasina nadano Biuru Wystaw Artystycznych w Kaliszu[11].
Wybrane wystawy indywidualne
- 1962 – Galerie Lambert, Paryż
- 1965 – Konstsalongen Kavaletten, Uppsala
- 1968 – Galeria Krzysztofory, Kraków
- 1975 – Galeria Sztuki Współczesnej Zapiecek, Warszawa
- 1977 – Galeria Sztuki Współczesnej Zapiecek, Warszawa
- 1980 – Biuro Wystaw Artystycznych, Lublin – Muzeum Okręgowe, Radom – Galeria Krzysztofory, Kraków
- 1981 – Galeria Sztuki Współczesnej Zapiecek, Warszawa
- 1983 – Galeria 72, Chełm
- 1984 – Galeria Centrum Sztuki Studio, Warszawa
- 1985 – Galeria Zero, Tokio 1988 – Galeria Centrum Sztuki Studio, Warszawa
- 1991 – „Zeszyty”, Galeria Starmach, Kraków
- 1994 – „Grupa Krakowska 1932-1994”, Galeria Zachęta, Warszawa – „Klasycy współczesności”, Muzeum Narodowe, Warszawa
- 1995 – Wystawa retrospektywna, Galeria Zachęta, Warszawa – Wystawa retrospektywna, Muzeum Narodowe, Wrocław
- 1997 – Galeria Zapiecek, Warszawa
- 1998 – „Jan Tarasin”, Galeria ABC, Poznań
- 1998 – „Jan Tarasin”, Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin
- 1999 – „Jan Tarasin”, Starmach Gallery, Kraków
- 2002 – „Jan Tarasin, Fotografie”, Starmach Gallery, Kraków
- 2004 – „Jan Tarasin”, Galeria Sztuki Plastycznej KUL, Lublin
- 2005 – „Jan Tarasin, Obrazy”, Galeria Piekary, Poznań
- 2006 – „Jan Tarasin – malarstwo i prace na papierze 2005-1959,” Państwowa Galeria Sztuki, Sopot
- 2007 – „Jan Tarasin. Obrazy najnowsze”, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa – „Jan Tarasin”, Galeria Art-New-Media, Warszawa
- 2008 – „Jan Tarasin”, Galeria Stefan Szydłowski, Warszawa – „Jan Tarasin, Obrazy istotne”, Muzeum Mazowieckie, Płock
- 2009 – „Tarasin. Mała retrospektywa”, Muzeum Mazowieckie, Płock.
- 2013 – „W czym rzecz”, Galeria Bardzo Biała, kurator: Magdalena Sołtys, Warszawa.
Przypisy
- ↑ a b c Tarasin Jan. W: Słownik artystów plastyków. Artyści plastycy Okręgu Warszawskiego ZPAP 1945–1970. Słownik biograficzny. Maria Serafińska (kierownik redakcji). Warszawa: Okręg Warszawski ZPAP, 1972, s. 576.
- ↑ Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 988. ISBN 83-223-2073-6.
- ↑ Tarasin Jan. W: Słownik artystów plastyków. Artyści plastycy Okręgu Warszawskiego ZPAP 1945–1970. Słownik biograficzny. Maria Serafińska (kierownik redakcji). Warszawa: Okręg Warszawski ZPAP, 1972, s. 577.
- ↑ a b Joanna Chrzanowska-Pieńkos , Andrzej Pieńkos , Leksykon sztuki polskiej XX wieku. Sztuki plastyczne, Poznań: Wyd. Kurpisz, 1996, s. 222–223, ISBN 83-86600-48-9 (pol.).
- ↑ Poczet Rektorów, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie [dostęp 2021-12-06] (pol.).
- ↑ Jan Tarasin nie żyje. [dostęp 2009-12-09].
- ↑ M.P. z 1997 r. nr 16, poz. 151.
- ↑ M.P. z 1997 r. nr 33, poz. 315.
- ↑ Warszawa. Wręczono złote medale „Gloria Artis”. e-teatr.pl, 10 września 2005. [dostęp 2011-06-21].
- ↑ Jerzy S. Majewski, Tomasz Urzykowski. Narodowy Panteon na Powązkach. Sławne osoby pochowane w latach 2007–2017. „Gazeta Stołeczna”, s. 11, 27 października 2017.
- ↑ A. Burchacka, BWA im. Tarasina, „Życie Kalisza”, nr 37/2010, s. 14. ISSN 1231-6350.
Linki zewnętrzne
- Jan Tarasin, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2018-07-10] .
- Galeria Sztuki Współczesnej – ESTA – Jan Tarasin. galeria-esta.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-07)].. Oficjalna strona internetowa artysty
- Komuno wróć!. beka.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-01-18)]. – plakaty propagandowe z czasów PRL – m.in. Bumelant to dezerter z frontu walki o pokój i silną Polskę
- Prace Jana Tarasina w krakowskiej Galerii Sztuki ATTIS
- Prezentacja twórczości Jana Tarasina – Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
Media użyte na tej stronie
Autor: Cezary p, Licencja: CC BY-SA 4.0
Grób Jana Tarasina na warszawskim Cmentarzu Komunalnym d. Wojskowym na Powązkach