Jan Tchórznicki

Jan Antoni Tchórznicki
komandor podporucznik[a] komandor podporucznik[a]
Data i miejsce urodzenia2 stycznia 1908
Poznań
Data i miejsce śmierci16 maja 1972
Freeport, Bahamy
Przebieg służby
Lata służby1932–1947
Siły zbrojneNaval Ensign of Poland2.svg Marynarka Wojenna (II RP)
Stanowiskadowódca ORP Burza (tymczasowo),
ORP Krakowiak,
ORP Piorun
Główne wojny i bitwyII wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Jan Antoni Tchórznicki (ur. 2 stycznia 1908 w Poznaniu, zm. 16 maja 1972 we Freeport na Bahamach) – polski wojskowy, komandor podporucznik Polskich Sił Zbrojnych.

Przebieg służby

Był synem Antoniego Bronisława Tchórznickiego (1878-1928) i Marii Teodory z d. Kozerskiej (1881–1945)[1]. Ok. 1930 ukończył Szkołę Podchorążych Marynarki Wojennej w Toruniu.

Od 1932 referent w Dowództwie Floty[2]. Następnie oficer artylerii w Dowództwie Obrony Wybrzeża Morskiego w Gdyni (od września 1934 do 25 sierpnia 1935)[3]. Potem był oficerem kursowym podczas kursu szkoleniowego oficerów Marynarki Wojennej – rocznik ósmy od lipca 1935 do października 1938[4] i dziewiąty od lipca 1935 do października 1938[4].

Następnie został oficerem wachtowym na ORP Iskra – pierwszy rejs odbył w dniach 30 sierpnia – 23 listopada 1932 na Azory[4]. W kolejnym rejsie był już oficerem nawigacyjnym podczas tzw. rejsu kandydackiego[4]. Następnie był oficerem kursowym podczas dziewiątego rejsu ORP Iskra (20 maja – 23 września 1936) na Azory i Morze Śródziemne[5].

Później Tchórznicki był członkiem załogi ORP Burza, na którym pełnił służbę podczas wybuchu II wojny światowej i przedostał się do Wielkiej Brytanii[6]. W październiku 1938 został I oficerem artylerii na tym okręcie[7], a od 5 do 16 czerwca 1940 oraz od 30 listopada 1940 do 22 stycznia 1941 sprawował tymczasowo funkcję dowódcy tej jednostki[8]. Od lipca 1940 do 9 marca 1942 był zastępcą dowódcy okrętu[7]. Następnie, od 22 maja 1942 do 14 czerwca 1943 był dowódcą ORP Krakowiak[9].

Od 24 maja 1943 do stycznia 1945 pełnił funkcję I oficera Sztaby Komendy Morskiej „Południe” Plymouth (działającej w latach 1942 – 1947)[10]. Był także nieetatowym wykładowcą w Szkole Podchorążych Marynarki Wojennej i w Szkole Podchorążych Rezerwy Marynarki Wojennej w Bickleigh (od 15 października 1943 do stycznia 1945)[11]. W okresie od 6 stycznia do 25 listopada 1945 był dowódcą ORP Piorun[12]. Potem, w latach 1946 – 1947 był komendantem Centrum Przeszkolenia Zawodowego Marynarki Wojennej[13].

Awanse

Ordery i odznaczenia

  • Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 8960[14]

Uwagi

  1. mianowany przez władze RP na uchodźstwie po 1945 komandorem porucznikiem

Przypisy

  1. Karta meldunkowa z Poznania (pol.). szukajwarchiwach.pl. [dostęp 7 maja 2016].
  2. Sawicki 2011 ↓, s. 228.
  3. Sawicki 2011 ↓, s. 236.
  4. a b c d Sawicki 2011 ↓, s. 264.
  5. Sawicki 2011 ↓, s. 265.
  6. Sawicki 2011 ↓, s. 331.
  7. a b Sawicki 2011 ↓, s. 304.
  8. Sawicki 2011 ↓, s. 303.
  9. Sawicki 2011 ↓, s. 407.
  10. Sawicki 2011 ↓, s. 372.
  11. Sawicki 2011 ↓, s. 388.
  12. Sawicki 2011 ↓, s. 404.
  13. Sawicki 2011 ↓, s. 384.
  14. Łukomski G., Polak B., Suchcitz A., Kawalerowie Virtuti Militari 1792 - 1945, Koszalin 1997, s. 520.

Bibliografia

Media użyte na tej stronie

Naval Ensign of Poland2.svg
Naval Ensign of Poland
POL PMW komandor podporucznik.svg
Naramiennik komandora podporucznika