Janusz Wójcik
![]() Janusz Wójcik (2007) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko | Janusz Marek Wójcik | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 18 listopada 1953 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce śmierci | 20 listopada 2017 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 180 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e5/Janusz_W%C3%B3jcik_gr%C3%B3b.jpg/220px-Janusz_W%C3%B3jcik_gr%C3%B3b.jpg)
Janusz Marek Wójcik (ur. 18 listopada 1953 w Warszawie, zm. 20 listopada 2017 tamże[1]) – polski piłkarz, trener piłkarski i polityk. W latach 1989–1992 selekcjoner reprezentacji olimpijskiej, z którą zdobył srebrny medal turnieju olimpijskiego 1992 w Barcelonie, w latach 1997–1999 selekcjoner reprezentacji Polski w piłce nożnej. Poseł na Sejm V kadencji.
Życiorys
Kariera piłkarska
Jako piłkarz występował w klubach warszawskich: Agrykoli (1968–1970), Gwardii (1970–1974, jeden mecz w ekstraklasie), Ursusie (1974) i Hutniku (1975–1976) oraz za granicą: w Rawalpindi w Pakistanie (1976–1977) i w kanadyjskim polonijnym Toronto Falcons[2] (1979–1980).
Kariera trenerska
W 1979 ukończył studia na Wydziale Trenerskim Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Pracę trenerską rozpoczął w Hutniku Warszawa. Następnie współpracował z reprezentacją Polski juniorów do lat 16. Później pracował w Pogoni Grodzisk Mazowiecki, Huraganie Wołomin, reprezentacji Polski juniorów do lat 16, Hutniku Kraków i Jagiellonii Białystok, z którą w 1987 awansował do I ligi (najwyższego ówcześnie poziomu ligowego). Odszedł jednak po nieudanym początku nowego sezonu.
Był szkoleniowcem reprezentacji Polski do lat 18. Od lutego 1989 trenował młodzieżowo-olimpijską reprezentację Polski, z którą wywalczył awans do turnieju olimpijskiego w Barcelonie w 1992, gdzie prowadzona przez niego ekipa zdobyła srebrny medal. Po tym sukcesie stał się jednym z głównych kandydatów do zastąpienia na stanowisku selekcjonera reprezentacji Polski Andrzeja Strejlaua. Objął jednak funkcję trenera Legii Warszawa. W pierwszym sezonie pracy zajął z drużyną Legii pierwsze miejsce w lidze. Jednak po zweryfikowaniu wyników ostatniej kolejki PZPN postanowił odebrać Legii punkty zdobyte w meczu z Wisłą Kraków. Tym samym Legia straciła tytuł mistrzowski na rzecz Lecha Poznań. Janusz Wójcik kontynuował pracę z Legią do końca rundy jesiennej sezonu 1993/1994, po czym w przerwie zimowej opuścił Polskę i podjął pracę w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, gdzie prowadził reprezentację olimpijską oraz klubowe drużyny Kworfakkan i Al-Khallej.
W lipcu 1997 objął stanowisko pierwszego trenera reprezentacji. Nastąpił to po dymisji Antoniego Piechniczka ze stanowiska selekcjonera kadry narodowej i krótkim epizodzie Krzysztofa Pawlaka. Znaczącą rolę w prowadzonej przez niego drużynie odgrywali zawodnicy, z którymi zdobył srebrny medal w Barcelonie (m.in. Jerzy Brzęczek, Andrzej Juskowiak, Wojciech Kowalczyk, Tomasz Łapiński czy Tomasz Wałdoch). Zwolniony został w 1999 po nieudanych eliminacjach do Mistrzostw Europy w 2000. Później pracował jako menedżer w Pogoni Szczecin, jako trener w Śląsku Wrocław, cypryjskim Anorthosis Famagusta i reprezentacji Syrii. W 2004 prowadził drużynę Świtu Nowy Dwór Mazowiecki. Od 2004 do 2007 był członkiem Wydziału Szkolenia PZPN. W latach 2007–2008 prowadził Znicz Pruszków. W 2008 został trenerem Widzewa Łódź, zwolniono go po trzech meczach. W 2010 prowadził omański zespół Al-Nahda[3].
Sukcesy trenerskie
- Srebrny medal olimpijski: 1992
- Mistrzostwo Polski z Legią Warszawa (prowadził zespół w rundzie jesiennej): 1993/1994
- Wicemistrzostwo Polski z Legią Warszawa (po odebraniu tytułu mistrzowskiego przez PZPN): 1992/1993
- Puchar Polski z Legią Warszawa (prowadził zespół w rundach rozegranych jesienią): 1993/1994
- Awans do I ligi z Jagiellonią Białystok: 1986/1987
- Tytuł „Trenera Roku” w Plebiscycie „Piłki Nożnej”: 1992, 1998
Działalność polityczna
Należał do PZPR[4]. W okresie III RP przez pewien czas był doradcą szefa Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu, Jacka Dębskiego. Później związany z lewicą. W latach 2001–2003 należał do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Zasiadał w zespole konsultacyjnym ds. sportu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, gdy stanowisko premiera piastował Leszek Miller.
W 2005 wystartował w wyborach do Sejmu z okręgu białostockiego z listy Samoobrony RP, uzyskując mandat poselski liczbą 4236 głosów. W Sejmie V kadencji objął funkcję przewodniczącego Komisji Kultury Fizycznej i Sportu. Zasiadał też w Komisji Łączności z Polakami za Granicą i był wiceprzewodniczącym Podkomisji nadzwyczajnej do rozpatrzenia rządowego i poselskiego projektów ustaw o zmianie ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych.
W przedterminowych wyborach w 2007 nie został ponownie wybrany (otrzymał 630 głosów). W lutym 2008 został wykluczony z Samoobrony RP[5].
Postępowania karne i dyscyplinarne
8 stycznia 2006 został zatrzymany za prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwym[6] (1,48‰ w pierwszym badaniu i 1,30‰ w drugim). Prokurator Prokuratury Rejonowej w Warszawie wniósł za to przeciw niemu do sądu akt oskarżenia. Janusz Wójcik zgodził dobrowolnie poddać się karze 10 tys. zł grzywny i dwuletniemu zakazowi prowadzenia samochodów[7].
22 października 2008 został zatrzymany przez policję w związku z aferą korupcyjną w polskiej piłce nożnej. Prokurator przedstawił mu 11 zarzutów dotyczących ustawienia ośmiu meczów Świtu Nowy Dwór Mazowiecki w 2004[8]. Wrocławski sąd zastosował wówczas wobec niego poręczenie majątkowe w wysokości 500 tys. zł[9].
We wrześniu 2012 w związku z aferą korupcyjną Komisja Dyscyplinarna PZPN ukarała trenera czteroletnią dyskwalifikacją[10][11]. 9 października 2014 został skazany za przestępstwa korupcyjne na karę dwóch lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres pięciu lat oraz na karę grzywny, orzeczono również wobec niego dwuletni zakaz pracy w roli trenera[12][13].
Życie prywatne
Syn Henryka i Janiny[1]. Janusz Wójcik był żonaty z Krystyną, miał syna Andrzeja.
Wystąpił gościnnie w filmie Chłopaki nie płaczą w reż. Olafa Lubaszenki z 2000[14]. W 2014 wraz z Przemysławem Ofiarą wydał swoją autobiografię, pt. Wójt. Jedziemy z frajerami! Całe moje życie[15], natomiast w 2016 ukazała się jej druga część zatytułowana Wójt. Jak goliłem frajerów. O piłce, pieniądzach i kobietach.
Na skutek ataku epilepsji doznał urazu głowy, który spowodował powstanie krwiaka. Zmarł 20 listopada 2017 w szpitalu po operacji, nie wybudziwszy się ze śpiączki farmakologicznej[16][17]. 29 listopada 2017 roku, po żałobnej mszy świętej w warszawskim kościele św. Dominika, został pochowany na nowym cmentarzu na Służewie przy ul. Wałbrzyskiej[18].
Zobacz też
- Mecze reprezentacji Polski w piłce nożnej mężczyzn prowadzonej przez Janusza Wójcika
Przypisy
- ↑ a b Janusz Wójcik. rejestry-notarialne.pl. [dostęp 2021-02-10].
- ↑ Na odsiecz z Krakowa. naszemiasto.pl, 18 grudnia 2004. [dostęp 2015-07-29].
- ↑ Janusz Wójcik. sport.pl. [dostęp 2017-11-20].
- ↑ Ciął równo z trawą. rp.pl, 15 listopada 1999. [dostęp 2014-10-09].
- ↑ „Żaden Janusz Wójcik nie będzie kandydował”. interia.pl, 14 marca 2009. [dostęp 2014-10-09].
- ↑ Pijany poseł za kierownicą. interia.pl, 8 stycznia 2006. [dostęp 2014-10-09].
- ↑ Janusz Wójcik chce poddać się karze. interia.pl, 27 stycznia 2007. [dostęp 2014-10-09].
- ↑ Areszt dla Janusza W.. rp.pl, 24 października 2008. [dostęp 2014-10-09].
- ↑ Pół miliona za wolność trenera Janusza W.. dziennik.pl, 7 listopada 2008. [dostęp 2014-10-09].
- ↑ Janusz Wójcik ukarany za korupcję. polskapilka.net, 27 czerwca 2012. [dostęp 2014-10-09].
- ↑ Komisja Dyscyplinarna PZPN ukarała trenera i dwóch piłkarzy za udział w korupcji. 90minut.pl, 27 września 2012. [dostęp 2014-09-10].
- ↑ Tadeusz Kądziela: Piłka nożna. Janusz Wójcik skazany za korupcję. sport.pl, 9 października 2014. [dostęp 2014-10-09].
- ↑ B. trener reprezentacji Janusz Wójcik skazany za korupcję. polskieradio.pl, 9 października 2014. [dostęp 2014-10-09].
- ↑ Janusz Wójcik w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2014-10-09].
- ↑ Piotr Stokłosa: Książki sportowe: Świat według „Wójta”. Książki Sportowe, środa, 19 listopada 2014. [dostęp 2017-11-20].
- ↑ Mateusz Skwierawski: Andrzej Wójcik o śmierci ojca: Wróciłem, a tata leżał. wp.pl, 20 listopada 2017. [dostęp 2020-06-11].
- ↑ Nie żyje Janusz Wójcik. Były selekcjoner kadry miał 64 lata. przegladsportowy.pl, 20 listopada 2017. [dostęp 2017-11-20].
- ↑ Tłumy na pogrzeb Janusza Wójcika. fakt.pl, 29 listopada 2017. [dostęp 2017-11-29].
Bibliografia
- Strona sejmowa posła V kadencji. [dostęp 2014-10-09].
- Janusz Wójcik w serwisie „Ludzie Wprost”. [dostęp 2014-10-09].
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Football. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
Autor: Lukasz2, Licencja: CC0
Grobowiec rodzinny Janusza Wójcikana cmentarzu przy ulicy Wałbrzyskiej.