Joannicjusz (Kobziew)

Joannicjusz
Иоанникий
Iwan Kobziew
Іван Кобзєв
Metropolita ługański i alczewski
Ilustracja
Kraj działania

Ukraina

Data i miejsce urodzenia

7 lutego 1938
Nowosiołowka

Data śmierci

17 października 2020

Metropolita ługański i alczewski
Okres sprawowania

2007–2012

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego

Inkardynacja

Eparchia ługańska

Śluby zakonne

16 listopada 1964

Diakonat

24 listopada 1964

Prezbiterat

7 kwietnia 1969

Chirotonia biskupia

13 grudnia 1988

podpis
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

13 grudnia 1988

Konsekrator

Filaret (Denysenko)

Joannicjusz, imię świeckie Iwan Kobziew (ur. 7 lutego 1938 w Nowosiołowce, zm. 17 października 2020[1]) – biskup Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego.

Życiorys

Urodził się w rodzinie chłopskiej. Był z pochodzenia Rosjaninem. Ukończył siedem klas szkoły podstawowej, po czym został robotnikiem budowlanym. W latach 1958–1960 uczył się w seminarium duchownym w Kijowie, zaś po jego zamknięciu przez władze radzieckie – przez dalsze dwa lata w analogicznej placówce w Odessie. W 1966 ukończył Moskiewską Akademię Duchowną z tytułem kandydata teologii, uzyskanym za pracę poświęconą św. Ignacemu (Brianczaninowowi). Jeszcze jako student, 16 listopada 1964, złożył wieczyste śluby zakonne w ławrze Troicko-Siergijewskiej, przyjmując imię Joannicjusz, zaś 24 listopada został hierodiakonem. 7 kwietnia 1969 wyświęcony na hieromnicha, zaś w 1971 podniesiony do godności igumena. W tym samym roku został zatrudniony jako wykładowca seminarium duchownego w Odessie. Od 1983 archimandryta. W 1986 został proboszczem parafii przy soborze Opieki Matki Bożej w Izmaile oraz dziekanem dekanatu izmailskiego.

13 grudnia 1988 miała miejsce jego chirotonia na biskupa słowiańskiego, wikariusza eparchii odeskiej i chersońskiej. 19 lutego 1990 przeniesiony na katedrę doniecką i ługańską, zaś po jej reorganizacji w roku następnym – ługańską i starobielską. W 1993 podniesiony do godności arcybiskupiej, zaś w 2001 został metropolitą.

Brał udział w spotkaniu biskupów Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego w kwietniu 1992 w Żytomierzu, którego uczestnicy zaapelowali o zwołanie soboru swojego Kościoła, zaś jego zwierzchnika metropolitę Filareta (Denysenkę) oskarżyli o krzywoprzysięstwo. W efekcie spotkania oraz soboru, jaki miał miejsce w tym samym roku, metropolita Filaret został uznany za winnego rozbijania Kościoła i pozbawiony urzędu[2]. W czasie pomarańczowej rewolucji razem z grupą innych prorosyjsko nastawionych hierarchów Kościoła (metropolici odeski Agatangel i doniecki Hilarion) popierał Wiktora Janukowycza, określając go jako prawowitego prezydenta[3].

31 marca 2007, w związku z podziałem eparchii ługańskiej, jego tytuł uległ zmianie na metropolita ługański i alczewski.

Z powodu choroby, uniemożliwiającej mu faktyczne kierowanie eparchią[4] odszedł w stan spoczynku na mocy decyzji Świętego Synodu Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego w dniu 21 lipca 2012[5]. Jako jego stałe miejsce pobytu wyznaczony został Ługańsk; metropolita został mianowany proboszczem parafii przy soborze św. Mikołaja i Przemienienia Pańskiego w tymże mieście[6].

W 2014 r. wziął udział w inauguracji prezydentury Igora Płotnickiego, przywódcy nieuznawanej międzynarodowo Ługańskiej Republiki Ludowej[7]. W 2017 r. został wpisany do bazy Myrotworeć za wspieranie prorosyjskich separatystów[8].

Zmarł w 2020 r.[1]

Przypisy

Bibliografia

Media użyte na tej stronie

Иоанникий Луганский епископ РПЦ подпись 1996.JPG
Подпись Иоанникия (Кобзева), архиепископа Луганского, на поздравлении с 75-летием митрополиту Никодиму (Руснаку). 1996 год.
Antishubin Lugansk.jpg
Lugansk orthodox metropolitan Иоанникий (Кобзев) in a mine (Ukraine)