Joe Cronin
![]() | |||||||||
łącznik | |||||||||
Pełne imię i nazwisko | Joseph Edward Cronin | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 12 października 1906 | ||||||||
Data i miejsce śmierci | 7 września 1984 | ||||||||
Odbijał | prawą | ||||||||
Rzucał | prawą | ||||||||
Debiut | 29 kwietnia 1926 | ||||||||
Ostatni występ | 19 kwietnia 1945 | ||||||||
Statystyki | |||||||||
Średnia uderzeń | 0,301 | ||||||||
Home runy | 170 | ||||||||
Uderzenia | 2285 | ||||||||
RBI | 1424 | ||||||||
Kariera klubowa | |||||||||
| |||||||||
Kariera menedżerska | |||||||||
| |||||||||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||||||||
Rok wprowadzenia | 1956 | ||||||||
Głosów | 78,8% (10. głosowanie) | ||||||||
Metoda elekcji | BBWAA |
Joseph Edward Cronin (ur. 12 października 1906, zm. 7 września 1984) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łącznika, menadżer zespołów MLB, menadżer generalny i prezydent American League.
Przed rozpoczęciem sezonu 1925 podpisał kontrakt jako wolny agent z Pittsburgh Pirates, w którym zadebiutował 29 kwietnia 1926 w meczu przeciwko Cincinnati Reds jako pinch runner[1][2]. Po zakończeniu spring training w 1928 został sprzedany do klubu z niższej ligi Kansas City Blues, w barwach którego rozegrał 74 mecze, osiągając średnią uderzeń 0,243[1][3].
W lipcu 1928 przeszedł do Washington Senators za 7,5 tysiąca dolarów[1]. W 1932 zaliczył najwięcej triple'ów w lidze (18), zaś rok później najwięcej double'ów (45), wystąpił w zorganizowanym po raz pierwszy Meczu Gwiazd, a w głosowaniu do nagrody MVP American League zajął 2. miejsce za Jimmiem Foxxem z Philadelphia Athletics[1][4]. Po zakończeniu sezonu 1932 został mianowany grającym menadżerem, po zwolnieniu Waltera Johnsona[5]. Rok później poprowadził zespół do mistrzostwa American League, jednak w World Series Senators ulegli New York Giants 1–4[5][6]. W październiku 1934 przeszedł za Lyna Lary'ego i 225 tysięcy dolarów do Boston Red Sox, gdzie dalej pełnił funkcję grającego menadżera[1][5]. Po raz ostatni jako zawodnik wystąpił 19 kwietnia 1945 na Yankee Stadium[1]. W 1946 zdobył mistrzostwo American League, ale uległ w World Series St. Louis Cardinals 3–4[7].
W 1947 został menadżerem generalnym Boston Red Sox zastępując Eddiego Collinsa i funkcję tę pełnił do stycznia 1959, kiedy wybrano go na stanowisko prezydenta American League, na którym pozostał do 1973, roku w którym wprowadzono w lidze zasadę wyznaczonego pałkarza[5]. W 1956 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame, a w 1999 wybrano go do Major League Baseball All-Century Team[8][9].
Nagroda/wyróżnienie | Lata | Źródło |
7× All-Star | 1933, 1934, 1935, 1937, 1938, 1939, 1941 | [1] |
Baseball Hall of Fame | od 1956 | [8] |
# 4 zastrzeżony przez Boston Red Sox | 1984 | [5] |
Przypisy
- ↑ a b c d e f g Joe Cronin Statistics and History. baseball-reference.com. [dostęp 2014-05-17]. (ang.).
- ↑ Reds at Pirates Box Score. baseball-reference.com. [dostęp 2014-05-17]. (ang.).
- ↑ Joe Cronin Minore League Stats. baseball-reference.com. [dostęp 2014-05-17]. (ang.).
- ↑ 1933 AL MVP Voting. baseball-reference.com. [dostęp 2014-05-17]. (ang.).
- ↑ a b c d e Joe Cronin Biography. baseball-reference.com. [dostęp 2014-05-17]. (ang.).
- ↑ 1933 World Series. baseball-reference.com. [dostęp 2014-05-17]. (ang.).
- ↑ 1946 World Series. baseball-reference.com. [dostęp 2014-05-17]. (ang.).
- ↑ a b Cronin, Joe. baseball-reference.com. [dostęp 2014-05-17]. (ang.).
- ↑ The All-Century Team. mlb.com. [dostęp 2014-05-17]. (ang.).
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Baseball. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
A single empty (white) star on a transparent background, for use with star ratings
Joe Cronin of the Boston Red Sox, cropped from a posed picture of 1937 Major League Baseball All-Stars in Washington, DC.