Jorge Enríquez
![]() | |||||||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko | Jorge Enríquez García | ||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 8 stycznia 1991 | ||||||||||||||||||||
Wzrost | 188 cm | ||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||
Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||
Klub | |||||||||||||||||||||
Numer w klubie | 15 | ||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna[b] | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||
|
Jorge "Chatón" Enríquez García (ur. 8 stycznia 1991 w Mexicali) – meksykański piłkarz występujący na pozycji defensywnego pomocnika, obecnie zawodnik Leónu.
Kariera klubowa
Enríquez urodził się w leżącym na meksykańsko-amerykańskiej granicy mieście Mexicali w stanie Kalifornia Dolna, jednak wychowywał się w Tepic w stanie Nayarit. Pochodzi z piłkarskiej rodziny – jego ojciec był amatorskim zawodnikiem, zaś stryj Héctor Enríquez przez osiem lat występował w pierwszej lidze meksykańskiej. Jest wychowankiem akademii juniorskiej klubu Chivas de Guadalajara, zaś do seniorskiej drużyny został włączony jako dziewiętnastolatek przez szkoleniowca José Luisa Reala. W meksykańskiej Primera División zadebiutował 17 lutego 2010 w wygranym 1:0 spotkaniu z Pachucą, zaś premierowego gola w najwyższej klasie rozgrywkowej strzelił 1 maja tego samego roku w przegranej 2:4 konfrontacji z Morelią. W tym samym roku dotarł z Chivas do finału rozgrywek Copa Libertadores, pełniąc jednak rolę rezerwowego i regularne występy zaczął notować dopiero kilka miesięcy później. W wiosennym sezonie Clausura 2015 doszedł do finału pucharu Meksyku – Copa MX, zaś pół roku później, podczas jesiennego sezonu Apertura 2015, triumfował z Chivas w tych rozgrywkach, w obydwu przypadkach będąc jednak przeważnie zawodnikiem rezerwowym.
Wiosną 2016 Enríquez na zasadzie wypożyczenia przeniósł się do ekipy Club León, w ramach rozliczenia za transfer Carlosa Peñi.
Sezon | Klub | Kraj | Rozgrywki | Mecze | Bramki |
---|---|---|---|---|---|
2009/2010 | Chivas de Guadalajara | Meksyk ![]() | Liga MX | 7 | 1 |
2010/2011 | Chivas de Guadalajara | Meksyk ![]() | Liga MX | 16 | 0 |
2011/2012 | Chivas de Guadalajara | Meksyk ![]() | Liga MX | 16 | 1 |
2012/2013 | Chivas de Guadalajara | Meksyk ![]() | Liga MX | 24 | 1 |
2013/2014 | Chivas de Guadalajara | Meksyk ![]() | Liga MX | 19 | 0 |
2014/2015 | Chivas de Guadalajara | Meksyk ![]() | Liga MX | 16 | 1 |
2015/2016 | Chivas de Guadalajara | Meksyk ![]() | Liga MX | 10 | 0 |
2015/2016 | Club León | Meksyk ![]() | Liga MX |
Kariera reprezentacyjna
W 2011 roku Enríquez został powołany przez trenera Juana Carlosa Cháveza do reprezentacji Meksyku U-20 na Mistrzostwa Ameryki Północnej U-20. Na gwatemalskich boiskach pełnił rolę kluczowego zawodnika swojej drużyny, rozgrywając wszystkie pięć meczów w wyjściowym składzie, zaś jego kadra triumfowała ostatecznie w tych rozgrywkach, pokonując w finale Kostarykę (3:1). Kilka miesięcy później znalazł się w składzie na Mistrzostwa Świata U-20 w Kolumbii, gdzie również miał niepodważalne miejsce w środku pola, tworząc duet środkowych pomocników z Diego de Buenem i wystąpił we wszystkich możliwych siedmiu spotkaniach w pełnym wymiarze czasowym. Będąc liderem i kapitanem swojego zespołu dotarł z nim aż do półfinału, a później zajął trzecie miejsce po wygranej konfrontacji z Francją (3:1), w której strzelił również gola. Młodzi Meksykanie zostali rewelacją młodzieżowego mundialu, zaś Enríquez za sprawą swoich świetnych występów otrzymał w oficjalnym plebiscycie FIFA nagrodę w postaci Brązowej Piłki mistrzostw dla trzeciego najlepszego zawodnika turnieju[1].
W październiku 2011 Enríquez w barwach reprezentacji Meksyku U-23 prowadzonej przez Luisa Fernando Tenę wziął udział w Igrzyskach Panamerykańskich w Guadalajarze. Tam pełnił rolę rezerwowego zawodnika kadry – mimo iż wystąpił we wszystkich pięciu spotkaniach, to tylko raz wybiegł na boisko w pierwszym składzie. Wpisał się również na listę strzelców w grupowym meczu z Ekwadorem (2:1), zaś jego drużyna, pełniąca wówczas rolę gospodarzy, zdobyła ostatecznie złoty medal na męskim turnieju piłkarskim, pokonując w finale Argentynę (1:0). W 2012 roku został powołany na północnoamerykański turniej eliminacyjny do Igrzysk Olimpijskich w Londynie, podczas którego rozegrał wszystkie pięć meczów, natomiast jego zespół triumfował wówczas w rozgrywkach, pokonując w finale po dogrywce Honduras (2:1). W tym samym roku wziął udział w prestiżowym towarzyskim Turnieju w Tulonie, gdzie wystąpił we wszystkich pięciu meczach, a jego ekipa wygrała te rozgrywki po finałowym zwycięstwie z Turcję (3:0). Kilka tygodni później został powołany przez Tenę na Igrzyska Olimpijskich w Londynie. Tam był jednym z kluczowych zawodników drużyny, rozegrał wszystkie sześć spotkań i zdobył gola w ćwierćfinale z Senegalem (4:2), natomiast Meksykanie zdobyli wówczas jedyny złoty medal dla swojego kraju na tej olimpiadzie po pokonaniu w finale faworyzowanej Brazylii (2:1).
W 2011 roku Enríquez znalazł się w ogłoszonym przez Luisa Fernando Tenę składzie rezerwowej reprezentacji Meksyku, złożonej głównie z graczy z rocznika '89, która pod szyldem dorosłej kadry wzięła udział w Copa América. Właśnie podczas tych rozgrywek zadebiutował w seniorskiej kadrze, 4 lipca 2011 w przegranym 1:2 spotkaniu fazy grupowej z Chile. Ogółem wystąpił wówczas we wszystkich trzech meczach w pełnym wymiarze czasowym, będąc podstawowym środkowym pomocnikiem zespołu, lecz jego drużyna zanotowała na argentyńskich boiskach komplet porażek i odpadła z turnieju już w fazie grupowej. Dwa lata później został powołany przez selekcjonera José Manuela de la Torre na Złoty Puchar CONCACAF, gdzie rozegrał trzy z pięciu możliwych spotkań, z czego dwa w wyjściowym składzie, natomiast Meksykanie, grający wówczas w rezerwowym składzie złożonym z graczy występujących w krajowej lidze, zakończyli wówczas swój udział w rozgrywkach na półfinale. Wziął również udział w udanych ostatecznie dla jego reprezentacji eliminacjach do Mistrzostw Świata 2014, podczas których dwukrotnie pojawił się na boisku.
Styl gry
Enríquez jest prawonożnym zawodnikiem, mogącym występować zarówno na pozycji środkowego oraz defensywnego pomocnika, jak i środkowego obrońcy. Cechuje go dobra gra w powietrzu, elegancja w grze i umiejętności przywódcze. Za sprawą podobnego stylu gry jest porównywany do Estebana Cambiasso[2].
Przypisy
- ↑ Lluvia de premios en Bogotá (hiszp.). FIFA, 21 sierpnia 2011. [dostęp 2011-09-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (16 kwietnia 2012)].
- ↑ En Italia, comparan a 'Chatón' con Cambiasso (hiszp.). Récord, 14 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-15].
Linki zewnętrzne
- Jorge Enríquez w bazie National Football Teams (ang.)
- Jorge Enríquez, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [online] [dostęp 2020-11-24] .
- Statystyki na MedioTiempo (hiszp.)
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Football. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.