Juana de Ibarbourou
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 8 marca 1892 lub 1895 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | lipiec 1979 |
Dziedzina sztuki | poezja |
Juana de Ibarbourou, właśc. Juanita Fernández Morales (ur. 8 marca 1892[a] w Melo, zm. w lipcu 1979 w Montevideo)[1][2] – urugwajska poetka.
Była samoukiem. Wyszła za mąż w 1914, a w 1918 wraz z rodziną przeniosła się do Montevideo. Pisała wiersze głównie na temat miłości i przyrody, bogate w zmysłowe opisy i wyrażane prostym językiem. Jej wczesna twórczość, m.in. zbiory Las lenguas de diamente (1919), Raíz salvaje (1922), była pełna szczerości i bezpośredniości, w późniejszej (zbiór Romances del destino z 1954) przeważały motywy smutku i mistycyzmu. W 1950 została przewodniczącą Sociedad Uruguaya de Escritores (związku pisarzy urugwajskich)[3].
Uwagi
- ↑ Część źródeł podaje rok 1985
Przypisy
- ↑ Fernanda González: Museo Histórico Nacional - Biografía de Juana de Ibarbourou. museohistorico.gub.uy, 2015-03-19. [dostęp 2016-12-22]. (hiszp.).
- ↑ Biografia de Juana de Ibarbourou. biografiasyvidas.com. [dostęp 2016-12-22]. (hiszp.).
- ↑ Juana de Ibarbourou, [w:] Encyclopædia Britannica [online] [dostęp 2019-12-22] (ang.).
Bibliografia
- Nowa encyklopedia powszechna PWN t. 3, Warszawa 1998.
- ISNI: 0000 0001 1496 0406
- VIAF: 100257812
- LCCN: n81086812
- GND: 123040574
- BnF: 12175938f
- SUDOC: 030319064
- NLA: 35669021
- BNE: XX926912
- NTA: 067873537
- BIBSYS: 90137982
- CiNii: DA08850552
- Open Library: OL73446A
- PLWABN: 9810595919805606
- J9U: 987007307695805171
- PTBNP: 226765
- CANTIC: a19958286
- LNB: 000188538
- BLBNB: 000241202
- LIH: LNB:BETn;=Bf
- WorldCat: lccn-n81086812
Media użyte na tej stronie
A promotional image of Juana de Ibarbourou scanned from a copy of her 1934 book Estampas de la Biblia.