Julian Unszlicht
Ten artykuł należy dopracować |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
Wyznanie | |
Kościół | |
Prezbiterat | 1924 |
Odznaczenia | |
![]() |
Julian Maksymilian Unszlicht (ur. 10 stycznia 1883[1] w Mławie, zm. 1953[2]) – polski ksiądz katolicki pochodzenia żydowskiego.
Życiorys
Wychował się w Warszawie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej, gdzie uczęszczał do szkoły polskiej Pankiewicza-Trojanowskiego, wyższe studia odbył na Politechnice Warszawskiej i Uniwersytecie Paryskim, który ukończył w 1910 roku z dyplomem licencjata praw. Julian Unszlicht brał udział w działalności konspiracyjnej w ramach SDKPiL (do 1905), za co wielokrotnie był ścigany przez policję carską i zmuszony do ucieczki za granicę. Później wystąpił przeciw idei niepodległość Polski, które jego zdaniem wynikało z pochodzenia przywódców – tzw. Litwaków. W 1908 zbliżył się do niepodległościowej części ruchu socjalistycznego[3]. Współpracował z czasopismem Myśl Niepodległa wydawanym przez Andrzeja Niemojewskiego[4].
Z wybuchem I wojny światowej zaciągnął się do wojska francuskiego. Jako jeniec dokonał konwersji na wyznanie katolickie. Wstąpił do seminarium duchownego w Meaux, gdzie w 1924 roku został wyświęcony na kapłana przez biskupa Gaillarda. Jako ksiądz, we Francji pracował wyłącznie dla Polaków[5]. Za zasługi dla odzyskania wolności rząd polski odznaczył go Krzyżem Niepodległości.
Jego brat, Józef Unszlicht, został działaczem partii bolszewickiej i m.in. funkcjonariuszem policji politycznej GPU w ZSRR.
Przypisy
- ↑ Józef Warszawski, Studia nad wyznaniowością religijną marszałka Józefa Piłsudskiego. Józef Warszawski 1978, s. 309.
- ↑ Grzegorz Krzywiec, Nadwiślański Weininger? Przypadki Juliana Unszlichta (1883-1953), "Zagłada Żydów. Studia i materiały", nr 5, Warszawa 2008, s. 243–257
- ↑ Jolanta Żyndul, Parlamentaryzm, konserwatyzm, nacjonalizm. Wydawnictwo Sejmowe 2010, s.165.
- ↑ Tomasz Domański, Postawy społeczno-polityczne duchowieństwa diecezji kieleckiej w latach 1864-1914. TKN Kielce 2008, s.199.
- ↑ Roman Dzwonkowski, Polska opieka religijna we Francji 1909-1939.Pallottinum 1988, s. 140.