Kūkai
![]() | |
Data urodzenia | 774 |
---|---|
Data śmierci | 835 |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1a/Tairyuji08nt3200.jpg/240px-Tairyuji08nt3200.jpg)
Kūkai (jap. 空海 Kūkai; ur. 774, zm. 835) – japoński mnich, uczony, poeta i artysta, założyciel buddyjskiej sekty shingon (Shingon-shū; Sekta Prawdziwego Słowa). Znany jest również pod pośmiertnym imieniem Kōbō-Daishi (jap. 弘法大師 wielki mistrz rozpowszechniający nauki buddyjskie), nadanym mu przez dwór cesarski w 921 roku.
Życiorys
W 804 roku Kūkai wyruszył do Chin, gdzie pobierał nauki u Huiguo (746–805), nauczyciela buddyzmu ezoterycznego, który z kolei był bezpośrednim uczniem indyjskiego mistrza. Podczas swojego pobytu w Państwie Środka poznał także chińską kaligrafię i poezję, ucząc się u najlepszych ówczesnych mistrzów. Do Japonii Kūkai powrócił w 806 roku.
W 816 roku otrzymał z nadania cesarza Saga ziemię na górze Kōya, gdzie założył jeden z dwóch ośrodków szkoły shingon.
Kūkai zasłynął jako kaligraf i twórca sylabariusza japońskiego kana służącego do zapisu elementów fonetycznych języka japońskiego (obok chińskich znaków). Był prekursorem męskiej miłości – shudō. Był również rzeźbiarzem, architektem, a nawet inżynierem (w 822 roku kierował, na polecenie dworu cesarskiego, budową zbiornika irygacyjnego).
Poświęcony jest mu poemat Iroha.
Zobacz też
Bibliografia
- Maciej Kanert Starożytna Japonia, WUJ, Kraków 2006, ISBN 83-233-2152-3.
- Jolanta Tubielewicz Kultura Japonii. Słownik, WSiP, Warszawa 1996, ISBN 83-02-06378-9.
- Yoshito S. Hakeda „Kukai: Major Works”, translated, with an account of his life and a study of his thought. Columbia University Press, New York 1972, ISBN 0-231-03627-2.
Linki zewnętrzne
- John Krummel , Kūkai, [w:] Stanford Encyclopedia of Philosophy [online], CSLI, Stanford University, 6 sierpnia 2018, ISSN 1095-5054 [dostęp 2018-08-06] (ang.).
- Koyasan University (ang.)
Media użyte na tej stronie
Autor: 663highland, Licencja: CC BY 2.5
Tairyuji in Kobe, Hyogo prefecture, Japan