KS Lublinianka
Pełna nazwa | Klub Sportowy Lublinianka |
---|---|
Przydomek | Wojskowi |
Barwy | zielono-biało-czerwone |
Data założenia | 1921 |
Liga | III liga, gr. IV |
Państwo | |
Adres | ul. Leszczyńskiego 19, |
Stadion | |
Trener | Robert Chmura |
Strona internetowa |
KS Lublinianka – najstarszy istniejący klub sportowy z Lublina i jeden z najstarszych na Lubelszczyźnie, założony w 1921 roku. Niekiedy klub błędnie nazywany jest Lublinianką Lublin.
Początkowo działający jako klub wojskowy, poprzednio sportowa spółka akcyjna, obecnie w trakcie przekształcania w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Klub zachowuje ciągłość historyczną i kultywuje tradycję przedwojennej Unii Lublin, zdobywcy tytułu mistrza Polski juniorów z roku 1938. Od kilku lat klub występuje w grupie lubelskiej IV ligi, co związane było z fatalną sytuacją finansową i organizacyjną oraz niejasnym statusem formalno-prawnym zawieszonej w próżni Sportowej Spółki Akcyjnej Lublinianka. Sezon 2010/2011 został dokończony dzięki piłkarzom oraz Stowarzyszeniu Sympatyków Lublinianki "Niezłomni"[1][2][3]. Po tym sezonie dochodzi do fuzji KP Wieniawa (niegdyś "zbuntowane grupy młodzieżowe Lublinianki") oraz KS Lublinianki. Od sezonu 2011/2012 do lipca 2013 drużyna występowała pod nazwą KS Lublinianka – Wieniawa. W 2013 roku powrócono do pierwotnej nazwy KS Lublinianka[4].
Na początku istniała sekcja lekkoatletyczna oraz piłki nożnej. Organizatorem klubu i życia sportowego był wówczas por. Felicjan Sterba. W 1923 w klubie nastąpił rozłam. Druga drużyna WKS Lublin (juniorzy), poparta przez działaczy cywilnych oderwała się od klubu, tworząc zalążek nowego klubu pod nazwą KS Lublinianka. W 1927 miała miejsce fuzja Lublinianki z WKS Lublin, w wyniku której powstał nowy klub o nazwie WKS Unia. Drużyna grała do wybuchu wojny. W czasie II wojny światowej istniał zespół konspiracyjny pod nazwą WKS Unia, który grał m.in. przeciwko Lubliniance. Jesienią 1960 roku znowu doszło do fuzji WKS Lublinianki i WKS Unii.
Historia
Historyczne nazwy klubu
- Od 1921 Wojskowy Klub Sportowy Lublin
- Od 1923 Klub Sportowy Lublinianka
- Od 1926 Wojskowy Klub Sportowy Unia Lublin
- Od 1944 Wojskowy Klub Sportowy Lublinianka
- Od 1950 Okręgowy Wojskowy Klub Sportowy Lublin
- Od 1953 Garnizonowy Wojskowy Klub Sportowy Lublin
- Od 1954 Ogniwo Lublin
- Od 1954 Wojskowy Klub Sportowy Lublinianka
- Od 1994 Klub Sportowy Lublinianka
- Od 2002 Klub Sportowy Lublinianka Sportowa Spółka Akcyjna
- Od 2011 Klub Sportowy Lublinianka – Wieniawa Sp. z o.o.
- Od 2013 Klub Sportowy Lublinianka Sp. z o.o.
Lata 1921-1942
- sezon 1921 – w lecie 1921 powstał Wojskowy Klub Sportowy Lublin, w skład którego weszły sekcje lekkoatletyczna oraz piłki nożnej. Organizatorem klubu i życia sportowego został por. Felicjan Sterba.
- sezon 1923 – w roku 1923 w klubie, odgrywającym czołową rolę w piłkarstwie Lublina nastąpił rozłam. Druga drużyna WKS Lublin (juniorzy) poparta przez działaczy cywilnych oderwała się od klubu, tworząc zalążek nowego klubu pod nazwą – Klub Sportowy Lublinianka (KSL).
- 1924 – po wejściu drużyny w skład A-klasy zdobyła ona mistrzostwo z dużą przewagą punktową.
- sezon 1925 – Lublinianka wygrywa 2:1 (1:1) z Pogonią Wilno, co jest dużym sukcesem. Zespół przegrał dwa mecze z bardzo silną Pogonią Lwów.
- sezon 1926 – w meczach o mistrzostwo Polski Lublinianka doznała wysokich porażek z Pogonią Lwów i Cracovią. Spowodowało to ostre wewnętrzne tarcia w klubie i doprowadziło do fuzji Lublinianki z WKS Lublin. Powstał nowy klub o nazwie WKS Unia.
- 1927 – Unia z dużą przewagą punktową, acz nie w najlepszym stylu, zdobyła mistrzostwo okręgu. Na trybunach zasiadło jednak niewielu kibiców, a klub odczuł braki finansowe i cierpiał na niedobór wykwalifikowanego sztabu szkoleniowego.
- 1928 – powtórzenie osiągnięcia z roku poprzedniego, mimo pogarszającej się sytuacji w lubelskim środowisku piłkarskim.
- 1930 – Unia zdobyła mistrzostwo okręgu. W walce o wejście do ekstraklasy Unii nie wiodło się jednak najlepiej – zespół przegrał obydwa spotkania z Lechią Lwów i odpadł z dalszej walki. W następnych latach klub kilkakrotnie próbował awansować do ekstraklasy, jednakże bez powodzenia.
- 1938 – nowo wybrane władze OZPN uzdrowiły stosunki wewnętrzne w klubie, dając impuls do ożywienia działalności sportowej. W tym okresie wielki sukces odnieśli juniorzy Unii – kwalifikując się wraz z drużynami AKS Chorzów, Czarni Sosnowiec, Lechia Lwów, Pogoń Równe, Warta Poznań, Wisła Kraków, WKS Grodno do walki o mistrzostwo Polski. Krocząc od zwycięstwa do zwycięstwa, w finale rozgrywek spotykali się z Wisłą Kraków, a mecz finałowy o mistrzostwo Polski juniorów odbył się w Warszawie w dniu 4 czerwca 1939 w przeddzień meczu Polska – Szwajcaria. Spotkanie skończyło się olbrzymim sukcesem Unii. Po 90 minutach gry i po bramkach Siarkowskiego, Machaja i Rudnickiego piłkarze z Lublina pokonali 3:2 (0:1) Wisłę Kraków. WKS Unia Lublin zdobył tytuł mistrza Polski juniorów.
- 1939 – z chwilą wybuchu wojny praktycznie zamarła wszelka działalność sportowa.
- 1942 – odbyły się pierwsze konspiracyjne mecze, które często przerywane były łapankami.
1942-1974
- 1944 – kres okupacji niemieckiej Lublina, a na początku sierpnia zaczynały na nowo organizować się kluby sportowe, wśród nich WKS Lublinianka.
- 1945 – w czerwcu powstał lubelski OZPN, oraz poszczególne klasy rozgrywkowe. WKS Lublinianka trafiła do A-klasy.
- sezon 1946 – WKS Lublinianka zdobyła mistrzostwo okręgu lubelskiego, lecz nie odniosła sukcesu w walce o ekstraklasę.
- 1948/1949 – WKS Lublinianka zdobyła mistrzostwo okręgu i wywalczyła awans do nowo powstałej II ligi.
- 1949 – klub okazale debiutował w II lidze, zajmując drugie miejsce za Garbarnią Kraków.
- 1950 – w wyniku reorganizacji sportu w Polsce z WKS Lublinianka odeszli zawodnicy cywilni (tworząc KS Ogniwo Lublin), a klub przyjął nazwę OWKS Lublin.
- 1951 – OWKS Lublin zajął drugie miejsce w swojej grupie II ligi za Gwardią Warszawa.
- 1952 – nastąpiła kolejna reorganizacja systemu rozgrywek, przez co OWKS Lublin spadł z II ligi.
- 1953 – została utworzona liga międzywojewódzka, do której trafił spadkowicz z Lublina. OWKS Lublin został przemianowany na GWKS Lublin (Garnizonowy Wojskowy Klub Sportowy), w lidze międzywojewódzkiej zajmując piąte miejsce, natomiast Ogniwo Lublin uplasował się na miejscu ósmym.
- 1954 – zgodnie z zarządzeniem MON, dotyczącym likwidacji większości klubów typu WKS, GWKS Lublin uległ rozwiązaniu. W lidze międzywojewódzkiej pozostał tylko Ogniwo Lublin.
- 1955 – Ogniwo Lublin przyjął nazwę Lublinianka i zajął drugie miejsce w lidze międzywojewódzkiej.
- 1956 – jesienią rozpoczęła się ogólnonarodowa dyskusja na temat organizacji sportu, a w grudniu został reaktywowany lubelski OZPN.
- 1957 – walka o awans do II ligi nie przyniosła Lubliniance żadnych efektów.
- 1958 – podobnie jak w sezonie poprzednim Lublinianka nie zdobyła awansu do II ligi, jednak odniosła duży sukces wygrywając z pierwszoligową Cracovią 5:3. Drugie cenne zwycięstwo Unia odniosła nad reprezentacją Armii Wietnamskiej 3:1 (1:0). Mistrzem okręgu w tym sezonie została Lublinianka przed Unią. Unia nawiązała kontakty z klubem z NRD, Vismut Planen.
- 1960 – WKS Unia po zdobyciu mistrzostwa okręgu zakwalifikowała się do walki o awans do II ligi, a w fazie półfinałowej pokonała Lotnika Warszawa i Gwardię Białystok. W grupie finałowej obok Unii o awans ubiegały się: Hutnik Nowa Huta, Arka Gdynia, Górnik Wałbrzych, AKS Chorzów i Górnik Konin. Decydujący mecz w listopadzie 1960 roku z Górnikiem Wałbrzych (2:0) obejrzało ok. 20 tysięcy widzów, WKS Unia awansowała do II ligi. Jesienią 1960 doszło do fuzji WKS Lublinianki i WKS Unii, a nowy klub przyjął nazwę WKS Lublinianka.
- 1961 – drugoligowa Lublinianka osłabiona po awansie odejściem kilku podstawowych zawodników, po początkowych sukcesach, zaczęła osiągać coraz gorsze wyniki. Jesienią 1961 klub spadł z II ligi. Sukces odnieśli jednak juniorzy, kwalifikując się do finałowych walk o Mistrzostwo Polski juniorów, gdzie zajęli trzecie miejsce.
- 1961/1962 – Lublinianka podjęła próbę powrotu do II ligi, jednak nieudaną. Ostatnie dwa mecze z Motorem 1:1 oraz 0:1 sprawiły, że to ten klub przechodzi dalej. W tym samym sezonie Lublinianka zremisowała z mistrzem Polski Górnikiem Zabrze 2:2, oraz rozgromiła Ruch Chorzów 5:1. W klubie oprócz piłki nożnej funkcjonowało w tym czasie kilka sekcji: judo, koszykówka, piłka ręczna, pływanie, podnoszenie ciężarów i strzelectwo sportowe.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/55/Kazimierz_G%C3%B3rski.jpg/220px-Kazimierz_G%C3%B3rski.jpg)
- 1963 – WKS Lublinianka zatrudniła na stanowisku trenera pierwszej drużyny Kazimierza Górskiego, kierownikiem klubu pozostał Józef Wiśniewski. Nowemu szkoleniowcowi został postawiony za cel awans z Lublinianką do II ligi. Na zakończenie sezonu Kazimierz Górski wprowadził drużynę do II ligi
- 1963/1964 – klub z 29 punktami na koncie zajął 9. miejsce w tabeli zapewniając sobie utrzymanie w II lidze.
- 1964/1965 – spadek Lublinianki z II ligi.
- 1969/1970 – awans zespołu z Wieniawy w Pucharze Polski do ćwierćfinału, gdzie los skojarzył go z finalistą Pucharu Zdobywców Pucharów, Górnikiem Zabrze. W Lublinie Wojskowi dopingowani przez ponad 30-tysięczną widownię zremisowali 1:1 po bramkach Janusza Przybyły i Włodzimierza Lubańskiego, natomiast mecz w Zabrzu zakończył się porażką Lublinianki 2:5.
- 1972/1973 – Lublinianka znów bardzo dobrze grała w Pucharze Polski. W 1/16 finału wygrała z Gwardią Warszawa 2:1, a 11 kwietnia 1973 w 1/8 finału spotkała się z Legią Warszawa. Po bardzo kontrowersyjnej decyzji arbitra mecz został przerwany przy stanie 0:0 i 3:3 w rzutach karnych i przy ostatnim zaległym uderzeniu dla Lublinianki. Mecz został powtórzony tydzień później w Warszawie, a Legia wygrywa 5:1. W rozgrywkach ligowych Lublinianka wraz z Motorem Lublin, Avią Świdnik i Ursusem Warszawa awansowała do poszerzonej (2 grupy po 16 zespołów) II ligi.
- 1973/1974 – we wrześniu 1973 w pierwszych w II lidze derbach Motoru i Lublinianki wojskowi przegrali z Motorem 0:2. Lublinianka grała w II lidze tylko ten jeden sezon i w 1974 spadła do III ligi.
Lata od 1974
W sezonach 1982/1983, 1994/1995 i 1995/1996 Lublinianka występowała jeszcze w II lidze. Sezon 1995/1996 przyniósł jednak największy kryzys klubu. WKS Lublinianka przechodziła reorganizację, większość sekcji zostało zlikwidowanych – obecnie, oprócz sekcji piłki nożnej, funkcjonuje jeszcze tylko sekcja pływacka, stanowiąc jednakże odrębny klub. Mimo prób polepszenia sytuacji, w piłkarskiej hierarchii klub spadał coraz niżej, do IV ligi. W 2001 roku teren, na którym znajduje się klub wydzierżawiała norweska grupa inwestycyjna. Została powołana sportowa spółka akcyjna, a większość akcji (90%) przypada w udziale Norwegom. Nowi właściciele ogłaszają ambitne plany – miała powstać galeria handlowa, hotel, multikino, oraz planowana była również modernizacja stadionu. Pojawiły się jednak kłopoty natury formalno-prawnej. W 2010 stadion tereny, na których znajduje się stadion przejęło Miasto Lublin[5].
W lecie 2011 roku, przed startem rozgrywek 4. ligi sezonu 2011/12, został powołany nowy klub na bazie zawodników Lublinianki i Wieniawy – KS Lublinianka-Wieniawa sp. z.o.o.[6].
W sezonie 2011/2012 Lublinianka wywalczyła awans do III ligi. Pierwszy sezon po powrocie do III ligi Lublinianka zakończyła na 6. miejscu w tabeli. W kolejnym do ostatniej kolejki drużyna walczyła o utrzymanie, zajmując 11. lokatę i zachowując trzecioligowy byt.
W sezonie 2014/2015 Lublinianka, na spółkę z Motorem Lublin, rozgrywała swoje spotkania na nowoczesnym stadionie miejskim Arena Lublin, który pomieścić może 15 500 kibiców. Podczas jesiennych derbów Lublina mecz Lublinianki z Motorem obejrzało 6500 osób. Spotkanie zakończyło się wynikiem 1:1 a pierwszą, inauguracyjną bramkę w rozgrywkach ligowych na nowym stadionie zdobył kapitan Lublinianki Erwin Sobiech w 45. minucie spotkania.
10 czerwca 2022, na kolejkę przed zakończeniem rozgrywek, Lublinianka zapewniła sobie awans do III ligi. Poprzednio na tym poziomie występowała w sezonie 2015/2016[7].
Sukcesy
- 1/4 finału Pucharu Polski – 1969/1970
- Mistrzostwo Polski juniorów U-19 – złoty medal 1938, srebrny medal 1969, brązowy medal 1961
- 11 sezonów w II lidze
Statystyki drugoligowe
- Liczba sezonów w II lidze: 11
- Liczba meczów: 290
- Punkty: 232
- Zwycięstwa: 79
- Remisy: 72
- Porażki: 139
- Bramki strzelone: 348
- Bramki stracone: 473
- Najwyższa wygrana w II lidze u siebie: Lublinianka – Błękitni Kielce 6:1 (1994/1995)
- Najwyższa wygrana w II lidze na wyjeździe:' ** Ognisko Siedlce – Lublinianka 2:5 (1949/1950), Spójnia Warszawa – Lublinianka 1:5 (1951/1952)
Sztab szkoleniowy
- Trener: Robert Chmura
- Kierownik Drużyny: Waldemar Wójcik
- Trener rocznika 2000/2001 – Dariusz Bodak
- Trener rocznika 2002 – Dariusz Winiarczyk
- Trener rocznika 2003 – Patryk Niezbecki
- Trener rocznika 2004 – Włodzimierz Garbiec
- Trener rocznika 2005 – Radosław Muszyński
- Trener rocznika 2006 – Dominik Jarosz
Zawodnicy
- Wychowankowie Lublinianki
Wychowankowie Lublinianki grający w reprezentacji Polski:
- Arkadiusz Onyszko – 2 występy, 3. miejsce Mistrzostwa Europy U-16 1990, Wicemistrzostwo Olimpijskie 1992
- Jakub Wierzchowski – 2 występy
- Grzegorz Poleszak – 3. miejsce Mistrzostwa Europy U-16 1990
- Piotr Bielak – Mistrzostwo Europy U-16
- Kamil Stachyra – uczestnik Mistrzostw Europy U-19 na boiskach Wielkopolski
- Tomasz Brzyski – 7 występów 1 gol – reprezentacja A
Inne sekcje
W klubie istniała między innymi sekcja podnoszenia ciężarów, startująca w drużynowych mistrzostwach Polski[8], zdobywała brązowy medal w sezonach 1983[9], 1985[10].
Zobacz też
- Lublinianka Mistrzem Polski Juniorów 1938
- Derby Lublina w piłce nożnej
- Lublinianka w krajowych rozgrywkach w piłce nożnej
Przypisy
- ↑ Sprawozdanie z wyników zbiórki publicznej | LubliniankaNET, www.lublinianka.net [dostęp 2017-11-24] (pol.).
- ↑ Kibice Lublinianki ratują klub sięgając do własnej kieszeni – Kurierlubelski.pl, www.kurierlubelski.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
- ↑ Dziennik Wschodni – Lublin, Lubelskie, Lubelszczyzna – wiadomości, informacje, aktualności, artykuły, wydarzenia, www.dziennikwschodni.pl [dostęp 2017-11-24] [zarchiwizowane z adresu 2015-03-20] (pol.).
- ↑ Lublinianka wraca do historycznej nazwy. lublinianka.net. [dostęp 2014-02-09]. (ang.).
- ↑ Miasto przejęło stadion Lublinianki. lubelskapilka.pl. [dostęp 2014-02-09]. (pol.).
- ↑ Sezon wielkich nadziei. Lublinianka NET. [dostęp 2011-10-26].
- ↑ Trzecia liga wraca na Wieniawę!. dziennikwschodni.pl. [dostęp 2022-06-11]. (pol.).
- ↑ Wacław Burzmiński. Debiut na „9”. „Nowiny”, s. 5, Nr 252 z 20 listopada 1980.
- ↑ Sport. Z różnych dyscyplin. Ciężarowcy Polonii Przemyśl zdegradowani. „Nowiny”. Nr 269, s. 2, 15 listopada 1983.
- ↑ Sport. Z różnych dyscyplin. Ciężarowcy Legii mistrzami Polski. „Nowiny”. Nr 255, s. 2, 31 października – 1, 2, 3 listopada 1985.
Linki zewnętrzne
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Football. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Football kit template socks
Autor: Cynko, Licencja: CC BY-SA 4.0
Lublinianka strój domowy 2015/2016
Autor: Cynko, Licencja: CC BY-SA 4.0
Lublinianka strój domowy 2015/2016
Autor: unknown, Licencja: GFDL 1.2
Kazimierz Górski - Polish national football team coach in President Palace
Autor: Cynko, Licencja: CC BY-SA 4.0
Lublinianka strój domowy 2015/2016
Autor: Cynko, Licencja: CC BY-SA 4.0
Lublinianka strój domowy 2015/2016