Karabin maszynowy Hotchkiss Mle 1929

Hotchkiss Mle 1929
Ilustracja
Podwójnie sprzężony Hotchkiss Mle 1929 w wersji lądowej
Państwo Francja
Rodzajwielkokalibrowy karabin maszynowy
Historia
Prototypy1927
Dane techniczne
Kaliber13,2 mm
Nabój13,2 × 96 mm
Magazynekmagazynek 30 nab.
Taśma nabojowataśma sztywna 15 nab.
Wymiary
Długość1990 mm
Długość lufy1000 mm
Masa
karabinu właściwego37,5 kg (pojedynczy)
42,5 kg (podwójnie sprzężony)
lufy19,5 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku800 m/s
Szybkostrzelność praktyczna450 strz./min.
Zasięg skuteczny3000 m (w pionie)
6 500 m (w poziomie)

Hotchkiss Mle 1929 (fr. Mitrailleuse de 13.2 mm CA mle 1929; pol. najcięższy karabin maszynowy wz. 30) – francuski wielkokalibrowy karabin maszynowy. Pod koniec lat 20 we francuskiej wytwórni Société Anonyme des Anciens Etablissements Hotchkiss et Cie w oparciu o konstrukcję karabinu maszynowego Hotchkiss Mle 14 opracowano karabin maszynowy kal. 13,2 mm jako karabin przeciwlotniczy.

Do strzelania używano naboi z pociskami zwykłymi z rdzeniem ze stali półmiękkiej, przeciwpancernymi z rdzeniem ze stali twardej, przeciwpancernymi i smugowymi. Była to broń samoczynna działająca na zasadzie odprowadzania części gazów prochowych przez boczny otwór w lufie, zasilany z piętnastonabojowej taśmy sztywnej lub w wersji sprzężonej z magazynka pudełkowego o pojemności 30 nabojów zakładanego od góry. Posiadał celownik krzywiznowy z muszką lub celownik przeciwlotniczy Le Prieur.

Produkowany był w kilku wersjach:

  • wersja lądowa – pojedynczy lub podwójnie sprzężone karabiny maszynowe na trójnożnej podstawie
  • wersja morska – pojedynczy lub podwójnie i poczwórnie sprzężone karabiny na stałej podstawie morskiej typu R4SM
  • wersja do pojazdów pancernych – pojedynczy karabin montowany w wieży

W Wojsku Polskim - Nkm wz. 30

W latach 1933 - 34 zakupiono we Francji 28 sztuk karabinów, które weszły na wyposażenie Wojska Polskiego pod oznaczeniem najcięższy karabin maszynowy wz. 30 (nkm wz. 30). W 10 z nich uzbrojono kompanię nkm plot w ramach 1 paplot. Stosowano do nich dwa typy podstaw trójnożnych, starszą o słabej stabilizacji - B, posiadano osiem sztuk i R1. W roku 1938 kompanię rozformowano. 16 nkm przeznaczono do prawych wież czołgów Vickers E. Tę odmianę zasilano z magazynka wkładanego od góry. Wycofano je z broni pancernej między 1936 a 1938 – prawdopodobnie w 1937 roku[1]. W sierpniu 1939 roku na stanie było 29 sztuk.[2]. We wrześniu 1938 roku 24 nkm przekazano Marynarce Wojennej[1].

Karabin Hotchkiss wz. 30 poczwórnie sprzężony na podstawie morskiej

Przypisy

  1. a b Michał Kuchciak: Czołg lekki Vickers 6-Ton w Wojsku Polskim w latach 1931-1939. Oświęcim: Napoloen V, 2018, s. 73. ISBN 978-83-7889-728-6.
  2. Andrzej Konstankiewicz, Broń strzelecka i sprzęt artyleryjski formacji polskich i Wojska Polskiego w latach 1914 - 1939, Lublin 2003, s. 256.

Bibliografia

  • Ciepliński Andrzej, Woźniak Ryszard, Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku), Warszawa 1994.
  • Konstankiewicz Andrzej, Broń strzelecka i sprzęt artyleryjski formacji polskich i Wojska Polskiego w latach 1914 - 1939, Lublin 2003.
  • Waśko Zdzisław, Witkowski Rafał, Regularne jednostki Wojska Polskiego Formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, wyposażenie, metryki okrętów i oddziałów lądowych Marynarki Wojennej, Warszawa 1976.

Media użyte na tej stronie

Machinegun carriage Le Prieur patent.jpg
US Patent filed by Yves Le Prieur for a quadruple machine gun carriage
Hotchkiss-13.2mm-x2-AA-machine-gun-batey-haosef-2-1.jpg
Autor: User:Bukvoed, Licencja: CC BY 2.5
French Hotchkiss 13.2 mm machine guns in a twin anti-aircraft mount in Batey ha-Osef Museum, Tel Aviv, Israel.