Karl von Bülow
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 24 marca 1846 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 31 sierpnia 1921 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Stanowiska | dowódca 2 Armii |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Karl Wilhelm Paul von Bülow (ur. 24 marca 1846 w Berlinie, zm. 31 sierpnia 1921 tamże) – niemiecki feldmarszałek. Dowódca 2 Armii niemieckiej podczas I wojny światowej.
Początki kariery wojskowej
W 1864 wcielony do 2 gwardyjskiego pułku piechoty. W 1866 mianowany do stopnia podporucznika. Uczestnik wojny prusko-austriackiej w 1866, a także wojny francusko-pruskiej 1870–1871. Od 1872 adiutant Inspektora Piechoty szkolnictwa wojskowego. W latach 1877–1884 i 1885–1890 służył w Sztabie Generalnym. W 1884 dowódca kompanii w 96 pułku piechoty. Od 1890 szef sztabu korpusu gwardyjskiego, a od 1894 dowódca 4 gwardyjskiego pułku piechoty. Od 1897 dyrektor Departamentu Centralnego Ministerstwa Wojny. Od 1901 dowódca 2 gwardyjskiej Dywizji Piechoty. Od 1902 generał kwatermistrz. W latach 1903–1912 dowódca 3 Korpusu Armijnego (KA). Od 1913 generał pułkownik, generalny inspektor 2 Inspekcji Armijnej.
I wojna światowa
W czasie mobilizacji przed I wojną światową 2 sierpnia 1914 wyznaczony na dowódcę 2 Armii (na którą składały się 7, 9 i 10 Korpus Armijny, 7 i 10 Korpus Rezerwowy, 2 dywizje Landwery – razem 260 tys. żołnierzy i 848 dział), która była rozwijana w rejonie Akwizgran – Malmedy – Euskirchen – Blankenheim.
4 sierpnia 1914 armia Bülowa bez wypowiedzenia wojny wtargnęła na terytorium Belgii i nacierała na twierdzę Liège, siły której osłaniały przeprawy na rzece Moza. Bülow zmuszony był rzucić do szturmu twierdzy siły oddziału wydzielonego pod dowództwem gen. O. von Emmicha. W związku z początkowym brakiem powodzenia szturmu Liège Bülow skierował dodatkowo siły 3 Korpusu gen. K. von Einema. Twierdza Liège kapitulowała 16 sierpnia 1914.
Następnie armia gen. Bülowa otrzymała zadanie nacierać lewym skrzydłem na północ od Namur i zdobyć broniącą miasta twierdzę. Po 3-dniowym ataku twierdza Namur została zdobyta, za co gen. Karl von Bülow odznaczony został orderem Pour le Mérite. W przygranicznych walkach Bülow odniósł także kilka znaczących zwycięstw nad 5 Armią Francuską, m.in. w bitwie pod Charleroi (23–24 sierpnia 1914). 30 sierpnia 1914 jego wojska ponownie pokonały francuską 5 Armię w bitwie pod Guise – Saint Quentin.
W czasie bitwy nad Marną armia Bülowa znalazła się w ciężkiej sytuacji w związku z przerzutem 3 i 9 korpusu 1. Armii gen. von Klucka nad rzekę Ourcq. Prawe skrzydło armii Bülowa zostało odkryte i powstała luka, w którą mogły wejść Armia Brytyjska i 5 Armia Francuska. W tej sytuacji, w związku z brakiem rezerw na prawym skrzydle, Bülow 7 września wycofał prawoskrzydłowe jednostki w rejon miasta Montmirail i na północny zachód od niego, czym powiększył lukę. 8 września w związku z zagrożeniem wejścia w lukę 5 Armii Francuskiej Bülow jeszcze raz wycofał prawe skrzydło, zwiększając lukę do 15 km, w końcu luka miała 35–40 km. szerokości. 9 września 1914 Armia Brytyjska i 5 Armia Francuska weszły klinem w lukę między 1 i 2 Armie Niemieckie. Przybyły na front emisariusz Sztabu Generalnego zmusił dowódców armii do podjęcia decyzji o wycofaniu. 10 września Bülow rozpoczął odwrót. To było przyczyną ogólnego wycofania wojsk niemieckich, chociaż odniosły one sukces operacyjny i taktyczny. 13 września 2 Armia zajęła pozycje obronne na północnym brzegu rzeki Vesle na wschód i na południowy wschód od miasta Reims.
W czasie walk nad rzeką Aisne (13–15 września) Bülow, dzięki pomocy podciągniętych rezerw, powstrzymał próbę ponownego natarcia wojsk francuskich. Później 2 Armia gen. Bülowa walczyła pod Arras (29 września – 9 października). W styczniu 1915 awansowany do stopnia feldmarszałka.
W marcu 1915 po doznanym zawale serca, skierowany do Niemiec na rekonwalescencję. 4 kwietnia 1915 został odwołany ze stanowiska dowódcy armii w związku z chorobą. W 1916 w dyspozycji naczelnego dowództwa.
Autor wspomnień Moje zapiski o natarciu na Marnie.
Bibliografia
- K.A. Zalleski. I mirowaja wojna. Prawitieli i wojennaczalniki. Wyd. Wecze Moskwa 2000.
Linki zewnętrzne
Media użyte na tej stronie
Standarte seiner Majestät des Deutschen Kaisers
„Die Standarte, 4 m im Quadrat, besteht aus goldgelber Seide und zeigt das eiserne Kreuz, belegt mit dem kleineren Wappen Sr. Majestät. In den Winkeln des Kreuzes erscheinen je eine Kaiserkrone und drei rotbewehrte, schwarze Adler. Auf dem Kreuz steht "GO TT MIT UNS 18 70". Sobald Se. Majestät sich an Bord eines Schiffes begibt, wird die Kaiserstandarte am Topp des Grossmastes gehisst und alle anderen Kommando- und Unterscheidungszeichen gestrichen“.(Ströhl: Deutsche Wappenrolle, S. 80)
Baretka pruskiego Orderu Pour le Mérite.
Karl von Bülow (1846-1921), German Field Marshal
Order of Black Eagle's ribbon - Prussia
Baretka: Krzyż Żelazny - I Klasy (1813)-1914-1918 (Prusy).
Autor: Militarystoryarchive, Licencja: CC BY-SA 4.0
Rank insignia of the German Empire 1871 until 1918, here shoulder strap of the Imperial-German Army: twisted of silver- and golden-braids (colour of the thread in the silver-braids – «black» for Prussia) with crossed marshal´s batons to the rank of «Generalfeldmarschall».