Katarzyna Bachleda-Curuś
![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Informacje klubowe | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Klub | SKŁ Górnik Sanok (1994–2003) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Katarzyna Anna Bachleda-Curuś, z domu Wójcicka, primo voto Wójcicka-Trzebunia (ur. 1 stycznia 1980 w Sanoku) – polska łyżwiarka szybka, pięciokrotna olimpijka, dwukrotna medalistka olimpijska.
Życiorys
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/00_Katarzyna_Bachleda-Curu%C5%9B_%26_Lech_Kaczy%C5%84ski.jpg/240px-00_Katarzyna_Bachleda-Curu%C5%9B_%26_Lech_Kaczy%C5%84ski.jpg)
Urodziła się 1 stycznia 1980 w Sanoku[1]. Jest jedną z trzech córek Renaty i Jana Wójcickich[2][3]. Absolwentka Szkoły Podstawowej nr 4 w Sanoku z 1995[4][5] i I Liceum Ogólnokształcącego im. Komisji Edukacji Narodowej w Sanoku z 1999[6]. W 2001 podjęła studia na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie[7][8].
Jest wychowanką trenera Marka Drwięgi w klubie SKŁ Górnik Sanok, którego barwy reprezentowała w latach 1994–2003 (w tym czasie zdobyła łącznie 74 medali: 46 złotych, 9 srebrnych i 19 brązowych)[9]. Ponadto była trenowana przez Wiesława Ucznia oraz w kadrze narodowej przez Wiesława Kmiecika[10]. Później w latach 2003–2007 reprezentowała barwy AZS Zakopane. Obecnie jest zawodniczką LKS Poroniec Poronin, a jej trenerem jest Krzysztof Niedźwiedzki[11].
Uczestniczyła w zimowych igrzysk olimpijskich w Salt Lake City 2002 (zajęła dwa razy 26. miejsce na dystansach 1500 m i 3000 m), Turynie 2006 (zajęła 8. miejsce na 1000 m, 11. miejsce na 1500 m, 10. miejsce na 3000 m i 16. miejsce na 5000 m), w Vancouver 2010, gdzie zajęła 15. miejsce w biegu na 1500 m, 31. miejsce w biegu na 1000 m oraz 27 lutego 2010 zdobyła brązowy medal w biegu drużynowym na dystansie 2400 wraz z Katarzyną Woźniak i Luizą Złotkowską. W decydującym boju o brązowy medal Polki pokonały Amerykanki[12][13]. Cztery lata później weszła w skład polskiej ekipy narodowej w ZIO Soczi 2014. W biegu na 3000 m została zdyskwalifikowana za błąd techniczny w postaci przekroczenia linii w biegu[14], w biegu na 1500 m zajęła 6. miejsce (najwyższa lokata wśród startujących Polek), zaś w biegu drużynowym zdobyła srebrny medal olimpijski wraz z Katarzyną Woźniak, Luizą Złotkowską i Natalią Czerwonką.
Została pierwszym sportowcem pochodzącym z Sanoka i wychowankiem klubu z tego miasta, który wystąpił na igrzyskach olimpijskich[15][16][17] i jednocześnie wywalczył medal na tych zawodach.
Na mistrzostwach świata osiągnęła następujące wyniki:
- 2000 – 1000 m, 23. miejsce; 3000 m, 19. miejsce
- 2001 – 3000 m, 20. miejsce, 5000 m, 15. miejsce
- 2004 – 1500 m, 10. miejsce; 3000 m, 13. miejsce
- 2005 – 1500 m, 9. miejsce; 3000 m, 9. miejsce; 5000 m, 10. miejsce
- 2008 – 1500 m, 8. miejsce
- 2009 – 1500 m, 5. miejsce
W mistrzostwach Europy w wieloboju najwyższe 8. miejsce zajęła w 2008 w Kołomnej.
Na zimowej uniwersjadzie w 2005 (Innsbruck) zajęła 4. miejsce na 1500 m. Na uniwersjadzie w 2007 (Turyn) zdobyła złoty medal na 1500 m oraz srebro na 3000 m.
13 grudnia 2009 ujawniła w wywiadzie dla holenderskiej telewizji NOS, że podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2006 w Turynie zaoferowano jej około 50 tysięcy euro w zamian za wycofanie się z biegu na dystansie 5000 m[18]. Propozycja łapówki wyszła od holenderskiej trenerki Ingrid Paul, której podopieczna Gretha Smit (srebrna medalistka na tym dystansie z Salt Lake City) nie zakwalifikowała się do zawodów i była pierwsza na liście rezerwowej. Katarzyna Wójcicka (Bachleda-Curuś), która początkowo nie planowała startu na tym dystansie, odmówiła i wystąpiła w biegu zajmując 16. miejsce[19].
Wielokrotnie zdobywała mistrzostwo Polski na wszystkich dystansach, w wieloboju i wieloboju sprinterskim. Należy do niej większość aktualnych rekordów polskich w łyżwiarstwie szybkim wśród kobiet.
W sezonie 2010/2011 nie startowała z uwagi na kontuzję i macierzyństwo[20][21][22].
7 grudnia 2013 w zawodach Puchar Świata w sezonie 2013/2014 rozegranych w Berlinie zajęła 2. miejsce w wyścigu na 1500 m; było to jej pierwsze w karierze miejsce na podium w tym cyklu[23].
W dniu 7 grudnia 2018 ogłosiła zakończenie kariery zawodniczej[24][25].
Życie prywatne
29 czerwca 2002 w kościele Przemienienia Pańskiego w Sanoku zawarła związek małżeński z Michałem Trzebunią (także panczenista, medalista mistrzostw Polski)[2][26]. W 2009 jej drugim mężem został Jakub Bachleda-Curuś[3][27][28], z którym ma córki Hannę (ur. 2011)[29][30] i Zofię (ur. 2015)[31].
Została członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku[32].
W 2013 została ambasadorką kampanii firmy Procter & Gamble pt. „Dziękuję Ci, mamo...”, w której wystąpiła wraz ze swoją matką, Renatą Wójcicką[33][34].
Nagrody i odznaczenia
- Nagrody
- Nagroda Miasta Sanoka – dwukrotnie: za rok 1996 (I stopnia w dziedzinie sportu i turystyki za osiągnięcia sportowe na szczeblu krajowym)[35][36][37], za rok 1999 (w dziedzinie sportu i turystyki za osiągnięcia sportowe w łyżwiarstwie szybkim)[38][39][40].
- Nagroda Powiatu Sanockiego w dziedzinie sportu: 2001[41][42].
- Wielka Honorowa Nagroda Sportowa za 2010 rok[43].
- Odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2010)[44][45].
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2014)[46][47].
- Wyróżnienia
- Czwarte miejsce w plebiscycie na najpopularniejszego sportowca województwa krośnieńskiego, organizowanym przez czasopismo „Podkarpacie” za rok 1997[48].
- Drugie miejsce w plebiscycie dla najpopularniejszego sportowca Sanoka: za rok 1997[49], za rok 2000[50].
- Pierwsze miejsce w plebiscycie dla najpopularniejszego sportowca Sanoka: za rok 1998[51][52], za rok 1999[53]
- Trzecie miejsce w plebiscycie dla najpopularniejszego sportowca Sanoka: za rok 2001[54]
Przypisy
- ↑ Katarzyna Wójcicka-Bachleda-Curuś. [dostęp 2010-02-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-16)].
- ↑ a b Jolanta Ziobro. Kasia w welonie. „Tygodnik Sanocki”. Nr 30 (559), s. 4, 26 lipca 2002.
- ↑ a b Dorota Mękarska: Upadki i wzloty, czyli droga Katarzyny Bachledy-Curuś do olimpijskiego medalu. nowiny24.pl, 9 marca 2010. [dostęp 2018-07-19].
- ↑ Współcześni absolwenci Gimnazjum nr 2 im. Królowej Zofii w Sanoku. gimnazjum2.sanok.prox.pl. [dostęp 2012-01-01].
- ↑ Komitet honorowy budowy sali gimnastycznej przy Gimnazjum nr 2 im. Królowej Zofii w Sanoku. „Tygodnik Sanocki”, s. 7, Nr 5 (1154) z 31 stycznia 2014.
- ↑ Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2012-01-01].
- ↑ Kasia jak Fortuna. „Tygodnik Sanocki”. Nr 4 (533), s. 1, 25 stycznia 2002.
- ↑ Bartosz Błażewicz. Magiczne dwie minuty. „Tygodnik Sanocki”. Nr 11 (540), s. 4, 15 marca 2002.
- ↑ Grzegorz Michalewski, Sanocki Klub Łyżwiarski Górnik. Sekcja łyżwiarstwa szybkiego. Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej, Rocznik nr 9, Sanocki sport, Sanok 2009, s. 151.
- ↑ Piotr Wacławski. 20 lat Górnika (dokończenie). „Tygodnik Sanocki”. Nr 5 (430), s. 17, 4 lutego 2000.
- ↑ Katarzyna Bachleda-Curuś. igrzyska24.pl, 3 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Polki zdobyły brąz w łyżwiarstwie szybkim. sport.pl, 27 lutego 2010. [dostęp 2010-02-27].
- ↑ Brązowy medal panczenistek!. sportowefakty.wp.pl, 27 grudnia 2010. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Dyskwalifikacja Bachledy-Curuś, złoto Wuest. przegladsportowy.pl, 9 lutego 2014. [dostęp 2014-02-10].
- ↑ Trzymamy kciuki. „Tygodnik Sanocki”. Nr 6 (535), s. 1, 11, 81 lutego 2002.
- ↑ Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 425, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096.
- ↑ Waldemar Och. Kalendarium sanockie 2005-2010. „Rocznik Sanocki”. Tom X, s. 264, 2011.
- ↑ Bachleda - Curuś o próbie przekupstwa: Nie sprzedałam duszy. przegladsportowy.pl, 16 grudnia 2009. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Olimpijski skandal, Holendrzy chcieli "podkupić" Polską zawodniczkę
- ↑ Bachleda-Curuś robi przerwę - kontuzja i ... macierzyństwo. sportowefakty.wp.pl, 7 października 2010. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Złotkowska, Bachleda-Curuś, Woźniak i Czerwonka znów trenują razem. eurosport.onet.pl, 8 października 2011. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Matki, żony i dzieciaki. eurosport.onet.pl, 9 kwietnia 2011. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ PŚ w Berlinie: znakomity występ Katarzyny Bachledy-Curuś. eurosport.onet.pl, 7 grudnia 2013. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Oświadczenie. instagram.com, 2018-12-07. [dostęp 2018-12-10].
- ↑ Katarzyna Bachleda-Curuś zakończyła karierę. pzls.pl, 2018-12-07. [dostęp 2018-12-10].
- ↑ Marian Struś: Trzymajcie za mnie kciuki. nowiny24.pl, 2004-01-06. [dostęp 2018-01-07].
- ↑ Wojciech Staszewski: Kurde, mam siłę!. wysokieobcasy.pl, 2010-03-26. [dostęp 2018-07-19].
- ↑ Radość w Zakopanem. Mąż pani Kasi: To jest wypłata za 18 lat pracy. z-ne.pl, 1 marca 2010. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Ciąża i rodzicielstwo polskich sportsmenek. onet.pl, 24 maja 2013. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Po urodzeniu dziecka wróciła na tor. Tak mocna nie była nigdy wcześniej. dziennikpolski24.pl, 3 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Edyta Kowalczyk: Katarzyna Bachleda-Curuś – mama na dwa etaty. przegladsportowy.pl, 2016-11-15. [dostęp 2017-12-19].
- ↑ Barbara Sowa: Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała Lista. dziennik.pl, 2015-03-16. [dostęp 2015-03-21].
- ↑ Polscy sportowcy w zimowej kampanii P&G „Dziękuję Ci, Mamo”. wirtualnemedia.pl, 2013-10-30. [dostęp 2017-12-19].
- ↑ Dziękuję Ci, mamo.... olimpijski.pl, 2013-11-06. [dostęp 2017-12-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-22)].
- ↑ Nagrody Rady Miasta za rok 1996 wręczone. „Tygodnik Sanocki”. Nr 30 (298), s. 1, 3, 25 lipca 1997.
- ↑ Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995-2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 339, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096.
- ↑ Franciszek Oberc. Samorząd miejski Sanoka a wybitni sanoczanie. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 11: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1990–2010, s. 536-537, 2014. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X.
- ↑ Jolanta Ziobro. Przyznano nagrody miasta. „Tygodnik Sanocki”. Nr 20 (445), s. 1, 19 maja 2000.
- ↑ Nagrody wręczone. „Tygodnik Sanocki”. Nr 25 (450), s. 1, 23 czerwca 2000.
- ↑ Franciszek Oberc. Samorząd miejski Sanoka a wybitni sanoczanie. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 11: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1990–2010, s. 539-540, 2014. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X.
- ↑ Bogdan Roczniak. Powiatowe nagrody. „Tygodnik Sanocki”. Nr 48 (525), s. 2, 30 listopada 2001.
- ↑ Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 422, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096.
- ↑ Wielka Honorowa Nagroda Sportowa
- ↑ M.P. z 2010 r. nr 40, poz. 571.
- ↑ Ordery i odznaczenie za olimpijskie medale. prezydent.pl, 27 marca 2010. [dostęp 2014-04-03].
- ↑ M.P. z 2014 r. poz. 656.
- ↑ Odznaczenia dla medalistów olimpijskich i trenerów. prezydent.pl, 3 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-03].
- ↑ Bartosz Błażewicz. Demkowicz po raz drugi. Podkarpacie znaczy Sanok. „Tygodnik Sanocki”. Nr 9 (329), s. 11, 27 lutego 1998.
- ↑ Bartosz Błażewicz. Finał IV Plebiscytu „Dziesiątka '97”. Powrót „Dymka”. „Tygodnik Sanocki”. Nr 10 (330), s. 1, 6, 6 marca 1998.
- ↑ Redakcja. VII Tygodnika Sanockiego – Złota Dziesiątka 2000. „Tygodnik Sanocki”. Nr 10 (487), s. 4, 9 marca 2001.
- ↑ Mistrzyni przed hokeistami. Pogromczyni hokeistów. Dziesiątka '98. „Tygodnik Sanocki”. Nr 8 (380), s. 1, 8-9, 19 lutego 1999.
- ↑ Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995-2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 354, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096.
- ↑ Grzegorz Boczar. Złota Wójcicka. Katarzyna Wójcicka na czele Złotej Dziesiątki '99. „Tygodnik Sanocki”. Nr 10 (435), s. 1, 6-7, 10 marca 2000.
- ↑ Czesław Skrobała. Ich troje, czyli dwa plus jeden. Złota Dziesiąta 2001. „Tygodnik Sanocki”. Nr 10 (539), s. 1, 10, 8 marca 2002.
Linki zewnętrzne
- Katarzyna Bachleda-Curuś na stronie ISU. data.isuresults.eu. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-24)].
- Statystyki zawodniczki. pzls.kqs.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-06)].
- Profil na SkateResults.com. skateresults.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-07)]. (ang.)
- Profil na Vancouver2010.com. vancouver2010.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-08)]. (ang.)
- Łyżwy i krążek olimpijski z Vancouver leżą na półce, Sport.pl Gazeta Wyborcza Kraków [dostęp 2010-10-18] (pol.).
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Speed Skating
Obramowana flaga Polski w interpretacji szeroko popieranej przez Polskich wikipedystów (więcej niż 85% za). Biały pasek jest koloru "white", a czerwony koloru "crimson" (nazwy HTML - biały i karmazynowy). Należy zwrócić uwagę, że nie jest to wersja wzorcowa. Polska ustawa mówi o tym, że flaga powinna wyglądać inaczej (zobacz: Image:Flag of Poland.svg), chociaż nie precyzuje wprost jak flaga powinna wyglądać w przestrzeni pl:RGB (sRGB).
Olympic Rings without "rims" (gaps between the rings), As used, eg. in the logos of the 2008 and 2016 Olympics. The colour scheme applied here pertains to the 2016 Olympics in Rio de Janeiro.
Olympic Rings without "rims" (gaps between the rings), As used, eg. in the logos of the 2008 and 2016 Olympics. The colour scheme applied here pertains to the 2016 Olympics in Rio de Janeiro.
Autor: djtomdog, Licencja: CC BY-SA 2.0
Brązowe medalistki w łyżwiarstwie szybkim w biegu drużynowym kobiet. Od lewej: Katarzyna Woźniak, Natalia Czerwonka, Katarzyna Bachleda-Curuś i Luiza Złotkowska.
Autor: McSmit, Licencja: CC BY-SA 3.0
Katarzyna Wójcicka [now: Katarzyna Bachleda-Curuś] (POL) in action at a World Cup Speedskating in Heerenveen, the Netherlands.
Autor: Kontrola, Licencja: CC BY-SA 4.0
Katarzyna Bachleda-Curuś & Lech Kaczyński (PKOL) (2010)
Autor: Sasha Krotov, Licencja: CC BY 3.0
2013 World Single Distance Speed Skating Championships