Kazimiera Muszałówna
| ||
Data i miejsce urodzenia | 5 kwietnia 1902 Warszawa | |
Data i miejsce śmierci | 15 września 1980 Warszawa | |
Miejsce spoczynku | cmentarz Bródnowski | |
Zawód, zajęcie | dziennikarka, działaczka sportowa | |
Odznaczenia | ||
![]() |
Kazimiera Teofila Muszałówna (ur. 5 kwietnia 1902 w Warszawie, zm. 15 września 1980 tamże) – polska publicystka, dziennikarka i działaczka sportowa. Jedna z pierwszych polskich dziennikarek sportowych.
Życiorys
Urodziła się w rodzinie Władysława i Kazimiery z Dzieweczyńskich, od 1916 do 1920 działała w drużynie harcerskiej. Podczas wojny polsko-bolszewickiej była sanitariuszką przy 2 Brygadzie Jazdy. Po złożeniu egzaminu dojrzałości studiowała na wydziale społecznym i finansowo-ekonomicznym w warszawskiej Szkole Nauk Politycznych, a następnie podjęła pracę dziennikarki. W 1925 założyła i prowadziła do 1939 jedyną w Polsce agencję prasową zajmującą się tylko i wyłącznie tematyką sportową, była to Agencja Sportowo-Telegraficzna „Centrosport”[1]. W 1931 została sekretarzem generalnym Rady Naukowej Wychowania Fizycznego, należała do Junactwa i Harcerstwa Polskiego, była członkiem zarządu Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich, Polskiego Związku Lekkoatletycznego, Polskiego Związku Narciarskiego. Należała do Związku Polskich Zawodników Sportowych, Aeroklubu Akademickiego, Syndykatu Dziennikarzy Warszawskich, Stowarzyszenia Kobiet z Wyższym Wykształceniem, Towarzystwa Przyjaciół Dzieci Ulicy, Towarzystwa Opieki nad Dziećmi przy warszawskim sądzie dla nieletnich. Wchodziła w skład członków założycieli Zespołu Literackiego Przedmieście, publikowała liczne felietony i artykuły dotyczące tematów ekonomicznych, społecznych i sportowych. Ukazywały się one w Bluszczu, Kobiecie Współczesnej, Ilustrowanym Kurierze Codziennym, Epoce, Kurierze Porannym i Starcie. Start powstał w 1927 i istniał do 1936, było to czasopismo dla kobiet, Kazimiera Muszałówna redagowała je do 1935. Jako dziennikarka uczestniczyła we wszystkich ważniejszych wydarzeniach sportowych, do historii przeszły jej bezpośrednie komentarze z olimpiady w Berlinie[2]. Za swoje zaangażowanie społeczne została przed 1939 odznaczona Krzyżem Zasługi. Po 1945 związała się z redakcją Życia Warszawy, gdzie prowadziła dział popularnonaukowy[3]. Ponadto tłumaczyła literaturę i prasę z języka angielskiego.
Zmarła 15 września 1980, pochowana na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 15F-3-25/26).
Twórczość (książki)
- „Baran-zdrajca”
- „Pod sztandarem olimpijskim”
- „Zimowi olimpijczycy”
Ordery i odznaczenia
- Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931)[4]
Przypisy
- ↑ Universitas, Muszałówna Kazimiera
- ↑ Maciej Stańczyk , Olimpiada dla nazistów, Onet.pl, 30 sierpnia 2011 [zarchiwizowane z adresu 2013-06-25] .
- ↑ Stefan Bratkowski , Zanim się wycofał, Studio Opinii, 13 grudnia 2011 [zarchiwizowane z adresu 2013-06-02] .
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 104 „za zasługi na polu rozwoju sportu”.
Bibliografia
- Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 510. [dostęp 2020-07-24].
Media użyte na tej stronie
Autor: Sloggi, Licencja: CC BY-SA 4.0
Grób Kazimiery Muszałówny na Cmentarzu Bródnowskim