![](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cf/Football_pictogram.svg/25px-Football_pictogram.svg.png) | Kees van Ierssel |
|
![Ilustracja](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/70/Kees_van_Ierssel_1974c.jpg/231px-Kees_van_Ierssel_1974c.jpg) |
Pełne imię i nazwisko | Cornelius Claudius Henricus van Ierssel |
Data i miejsce urodzenia | 6 grudnia 1945 Breda |
Pozycja | obrońca |
Kariera seniorska |
Lata | Klub | Wyst. | Gole | 1967–1969 | Baronie Breda | | | 1969–1979 | FC Twente | 290 | (14) |
|
Kariera reprezentacyjna |
Lata | Reprezentacja | Wyst. | Gole | 1973–1974 | Holandia | 6 | (0) |
|
Dorobek medalowy |
|
Cornelius „Kees” Claudius Henricus van Ierssel (ur. 6 grudnia 1945 w Bredzie) – piłkarz holenderski grający na pozycji prawego lub środkowego obrońcy.
Kariera klubowa
Van Ierssel jest wychowankiem małego klubu z rodzinnej Bredy o nazwie Baronie Breda. W 1969 roku trafił do FC Twente, grającego w Eredivisie i wtedy też 10 sierpnia zadebiutował w przegranym 1:4 meczu z FC Den Haag w wieku 24 lat, i od razu stał się zawodnikiem pierwszej jedenastki. W 1974 roku van Ierssel wywalczył z Twente wicemistrzostwo kraju rozgrywając w całym sezonie 34 mecze i zdobywając 1 gola oraz będąc jednym z filarów drużyny. W 1975 roku odnosił z Twente kolejne sukcesy – dotarł do finału Pucharu Holandii, jednak jego klub przegrał w nim 0:1 FC Den Haag. Z Twente grał także w finale Pucharu UEFA, jednak i tu klub z Enschede przegrał i to aż 1:5 z niemiecką Borussią Mönchengladbach. W 1977 roku Cees wywalczył z Twente swoje pierwsze i jedyne w karierze trofeum – Puchar Holandii. W 1979 roku znów grał w finale krajowego pucharu, ale klub przegrał w nim z Ajaksem Amsterdam. Po tamtym sezonie van Ierssel zakończył sportową karierę w wieku 34 lat.
Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Holandii van Ierssel zadebiutował 10 października 1973 roku w zremisowanym 1:1 meczu z Polską. Rok później znalazł się w kadrze powołanej przez Rinusa Michelsa na mistrzostwa świata w RFN. Nie zagrał tam żadnego meczu będąc jedynie rezerwowym dla takich zawodników jak Ruud Krol, Wim Suurbier czy Rinus Israël. Z turnieju tego przywiózł symboliczny srebrny medal za wicemistrzostwo świata. Reprezentacyjną karierę kończył w tym samym roku meczem ze Szwajcarią (1:0). Ogółem w kadrze van Ierssel wystąpił w 6 meczach i nie zdobył w nich gola.
Bibliografia