Kenny Burrell
![]() Kenny Burrell (Buffalo, 1977) | |
Imię i nazwisko | Kenneth Earl Burrell |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 31 lipca 1931 Detroit |
Instrumenty | gitara, banjo |
Gatunki | jazz, blues |
Zawód | muzyk |
Wydawnictwo | Blue Note, Prestige, Fantasy, Verve |
Powiązania | Oscar Peterson, John Coltrane, Jimmy Smith |
Kenneth Earl „Kenny” Burrell (ur. 31 lipca 1931 w Detroit)[1] – amerykański gitarzysta jazzowy. Uczył się gry, czerpiąc wzory od Charliego Christiana, Django Reinhardta, i Wesa Montgomery'ego. M.in. na nim wzorował się Jimi Hendrix[2].
W 2005 otrzymał nagrodę NEA Jazz Masters Award[3].
Wybrana dyskografia
- 1956: Introducing Kenny Burrell (Blue Note)
- 1957: All Day Long (Prestige)
- 1958: Kenny Burrell and John Coltrane (Prestige)
- 1958: Blue Lights (Blue Note)
- 1959: On View At The Five Spot Cafe (Blue Note)
- 1962: Bluesy Burrell (Moodsville)
- 1963: Midnight Blue (Blue Note)
- 1964: Guitar Forms (Verve)
- 1966: Have Yourself a Soulful Little Christmas (Cadet Records)
- 1971: God Bless the Child (CTI Records)
- 1972: 'Round Midnight (Fantasy)
- 1975–1977 Ellington Is Forever (Fantasy)
- 1992: 12-15-78 (32 Jazz)
- 2001: Lucky So and So (Concord Jazz)
Przypisy
- ↑ Kenny Burrell na stronie allmusic.com (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-06-02].
- ↑ Kurt Loder , Voodoo Child: The Jimi Hendrix Collection, wyd. 2CD, książeczka, MCA Records, Experience Hendrix, 2001 (ang.).
- ↑ NEA Jazz Masters – Kenny Burrell [dostęp 2014-07-06] (ang.).
Media użyte na tej stronie
Autor: Tom Marcello Webster, New York, USA, Licencja: CC BY-SA 2.0
Kenny Burrell Buffalo, N.Y. 1977