Kieżmarska Czuba
![]() Kieżmarska Czuba wśród podpisanych obiektów | |
Państwo | |
---|---|
Pasmo | |
![]() |
Kieżmarska Czuba[1], w części literatury tatrzańskiej Kiezmarska Czuba[2] (słow. Kežmarský hrb[1]) – rozłożysty, kopiasty szczyt w południowo-wschodniej grani Kieżmarskiego Szczytu opadającej na Huncowską Przełęcz. Na północnym zachodzie Kieżmarska Czuba graniczy z kopułą szczytową Kieżmarskiego Szczytu, od której oddziela ją Wyżni Kieżmarski Przechód, natomiast na południowy wschód od niej znajduje się Mała Kieżmarska Czubka oddzielona Niżnim Kieżmarskim Przechodem[2].
Północno-wschodnie stoki opadają z Kieżmarskiej Czuby do Świstówki Huncowskiej (górnego piętra Doliny Huncowskiej), południowo-zachodnie – do Lejkowego Kotła w Dolinie Łomnickiej[3]. Zbocze spadające ze szczytu na północny wschód w górnej części ma charakter piarżysto-skalisty, niżej przekształca się w urwistą ścianę, zlewającą się w całość z północno-wschodnią ścianą Kieżmarskiego Szczytu. Na stronę Doliny Łomnickiej opada z Kieżmarskiej Czuby wysoka południowa ściana, oddzielona od ściany Kieżmarskiego Szczytu głębokim żlebem zbiegającym z Wyżniego Kieżmarskiego Przechodu[2].
Wzniesienie jest wyłączone z ruchu turystycznego. Najdogodniejsze drogi dla taterników prowadzą na nie granią z obu stron. Szczególnie łatwe jest dojście od Wyżniego Kieżmarskiego Przechodu[2].
Pierwsze wejścia na szczyt miały miejsce przy okazji pierwszych wizyt na Kieżmarskim Szczycie, zazwyczaj jednak omijano o kilka metrów sam wierzchołek wzniesienia[2].
Przypisy
- ↑ a b Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 411. ISBN 83-01-13184-5.
- ↑ a b c d e Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XXII. Wyżnia Miedziana Przełączka – Mała Rakuska Czubka. Warszawa: Sport i Turystyka, 1979, s. 115–116. ISBN 83-217-2203-2.
- ↑ Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 124–125. ISBN 83-909352-2-8.
Media użyte na tej stronie
Autor:
- Tatry mapa 2.png: ToSter 2 września 2008
- Poland location map white.svg:
- Poland location map.svg: NordNordWest
- derivative work: Mareklug
Mapa Tatr
Autor: Uwe Dedering, Licencja: CC BY-SA 3.0
Location map of Carpathians.
- Projection: Equirectangular projection, strechted by 148.0%.
- Geographic limits of the map:
- N: 50.0° N
- S: 44.25° N
- W: 16.0° E
- E: 27.5° E
- GMT projection: -JX19.473333333333333cd/14.410266666666665cd
- GMT region: -R16.0/44.25/27.5/50.0r
- GMT region for grdcut: -R16.0/44.25/27.5/50.0r
- Relief: SRTM30plus.
- Made with Natural Earth. Free vector and raster map data @ naturalearthdata.com.
Black up-pointing triangle ▲, U+25B2 from Unicode-Block Geometric Shapes (25A0–25FF)
Autor: Jerzy Opioła (zdjęcie), Krzysztof Dudzik (podpisy), Licencja: CC BY-SA 3.0
Masywy Łomnicy i Kieżmarskiego Szczytu