Klaun

Klaun

Klaun (ang. clown) – artysta komediowy występujący najczęściej w cyrku.

Etymologia

Termin ukształtował się w XVI wieku; „grać klauna na scenie” co w potocznym rozumieniu miało oznaczać „zachowywać się niewłaściwie”[1]. Słowo „clown” może wywodzić się od islandzkiego słowa „klunni” i szwedzkiego „kluns”, co miało oznaczać osobę niezdarną. Znaczenie słowa „clown” jako głupca, błazna przybrało na początku XVII wieku.

Od słowa klaun pochodzi termin koulrofobia (ang. coulrophobia), oznaczający lęk przed klaunami[2][3].

Historia

Najstarszy ślad klauna znaleziono w czasach piątej dynastii Egiptu, około 2400 roku p.n.e.[4]. W przeciwieństwie do błaznów dworskich, klaun odgrywał ważną rolę społeczno-religijną i psychologiczną, często jego rola wiązała się z kapłanem i odgrywała ją ta sama osoba[5].

Opis klauna

Klaun wyróżnia się specjalnym makijażem, w którym dominuje biel i czerwień. Klauni nie mówią podczas występów. Co najwyżej wydają dźwięki odzwierciedlające nastrój niebędące słowami. Bardzo ważną rolę odgrywa mimika. Biały puder pokrywający całą twarz, szminka wykraczająca poza usta i rumieńce pozwalają dostrzegać niewerbalne przekazy nawet tym widzom, którzy siedzą na odległych miejscach. Inne cechy to strój, którego charakterystyczne elementy to: groteskowo duże buty oraz luźne lub w inny sposób niedopasowane ubranie, sztuczny nos w kształcie czerwonej kuli jakby miał katar. Może być maleńki kapelusik z kwiatkiem na długiej antence, peruka lub sztuczna łysina. Całe ubranie powinno składać się z wielu jaskrawych kolorów. Może być jednolitym kombinezonem imitującym ogromny brzuch i uda. Skecze klaunów stanowią zwykle przerywnik głównego przedstawienia. Zawierają one najczęściej elementy slapstickowe i wymagające zdolności akrobatycznych[6].

Zobacz też

Przypisy

  1. Clown (ang.). Online Etymology Dictionary. [dostęp 2019-02-02].
  2. Coulrophobia (ang.). Dictionary.com. [dostęp 2019-02-02].
  3. Julia Cresswell: The Oxford Dictionary of Word Origins. Oxford Reference. [dostęp 2019-02-02].
  4. Michael Bala, The Clown: An Archetypal Self-Journey, t. 4 (1), Jung Journal: Culture & Psyche, zima 2010, s. 50–71 (ang.).
  5. Howard Polio, What's so funny?, New Scientist, 14 sierpnia 1978 [dostęp 2019-02-02].
  6. Dymphna Callery: Through the Body: A Practical Guide to Physical Theatre. Nick Hern Books, 2011, s. 64. ISBN 1-85459-630-6.

Bibliografia

  • Dymphna Callery: Through the Body: A Practical Guide to Physical Theatre, Nick Hern Books 2001, ​ISBN 1-85459-630-6​.

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Clown-Background.jpg
Autor: WMC2207, Licencja: CC0
Clown costume