Klucz koziegłowski – klucz dóbr w księstwie siewierskim, pierwotnie prywatny, od początku XVI w. (1519) biskupi, z siedzibą na zamku koziegłowskim, gdzie wykonywane było również sądownictwo spraw z klucza[1]. Obejmował miasto Koziegłowy i 13 wsi (1519)[2], m.in. Jastrząb, Rudnik, Rzeniszów, Siedlec, Kamienica Polska. Był, obok klucza siewierskiego, jedną z dwu jednostek zarządu dóbr biskupich w księstwie siewierskim. Jego dobra były przeważnie dzierżawione przez biskupów osobom prywatnym, z których znani są m.in. Aleksander Kuciński (1593) i Aleksander Renisz (1629). Obok produkcji rolnej w dobrach klucza znajdowały się również liczne kuźnice[3]. W 1790, na mocy uchwały sejmowej, dobra klucza koziegłowskiego przeszły na własność skarbu państwa.
Przypisy
- ↑ A. Nowakowski, Dzieje ustroju i prawa księstwa siewierskiego, Warszawa 1992, s. 58.
- ↑ Acta Scientiorum litterarumque. Schedae historicae, Uniwersytet Jagielloński 1962, s. 50.
- ↑ J. Wiśniewska, Dzieje miasta i gminy Koziegłowy, Katowice 1996, s. 46–47.
Klucze dóbr biskupstwa krakowskiego w I Rzeczypospolitej |
---|
| ![Bishopcoa.png](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/Bishopcoa.png/50px-Bishopcoa.png) |
|