Kościół św. Medarda w Paryżu
PA00088417 | |||||||||||
Państwo | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | |||||||||||
Wyznanie | |||||||||||
Kościół | |||||||||||
Wezwanie | |||||||||||
| |||||||||||
Położenie na mapie Paryża (c) Eric Gaba, Wikimedia Commons user Sting, CC BY-SA 3.0 | |||||||||||
Położenie na mapie Île-de-France (c) Eric Gaba, Wikimedia Commons user Sting, CC BY-SA 3.0 | |||||||||||
![]() |
Kościół św. Medarda (fr. Saint Medard) – średniowieczny rzymskokatolicki kościół na lewym brzegu Sekwany, w 5 okręgu paryskim.
Historia
Pierwsza kaplica pod wezwaniem św. Medarda została wybudowana w IX wieku na miejscu zrujnowanego opactwa. Między IX a XII wiekiem kościół został poważnie rozbudowany[1] i w bulli papieża Aleksandra III jest już odnotowany jako kościół parafialny. Rosnąca liczba wiernych stała się przyczyną kilku jego rozbudów, z których największa, w XV wieku, nadała mu obecny kształt.
W 1561 r. na terenie kościoła miała miejsce dysputa na tematy teologiczne między katolikami i protestantami, która zakończyła się bijatyką i zniszczeniem wnętrza obiektu przez protestantów[2]. Od 1655 r. kościół był od opieką mnichów z pobliskiego opactwa Św. Genowefy. Kościół został jednym z nieformalnych centrów francuskich jansenistów, kilku ich znaczących teologów i teoretyków (jak Pierre Nicole) zostało pochowanych na terenie przykościelnego cmentarza. Ze względu na krążące opowieści o cudownych uzdrowieniach, do jakich miało dochodzi na ich grobach, w 1732 r. król osobistym rozkazem ogrodził cmentarz i zabronił odwiedzania nagrobków. Z tej okazji nieznana osoba zawiesiła na kościele obecną do dziś tablicę z napisem „Tu król zabraniał Bogu czynić cuda”[3]. W wieku XVIII doszło do ostatniej przebudowy kościoła, w czasie której rozbudowano jego chór i dobudowany kaplicę poświęconą Maryi Dziewicy[1].
W czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej kościół został zamknięty i zmieniony w Świątynię Pracy, dopiero w maju 1795 r., wciągnięty na listę kościołów oddanych katolikom. W XIX wieku wnętrze kościoła było rekonstruowane po stratach poniesionych zwłaszcza w latach 1793–1794, zamknięto też cmentarz, zmieniając go w zwykły plac. Zmiany we wnętrzach ciągnęły się zresztą aż do roku 1974[4]. Od 1880 r. kościół posiada prospekt organowy[5].
Architektura
Po przebudowie w XV wieku kościół utrzymany jest w stylu gotyku płomienistego[5]. Kościół jest trójnawowy, z nawą główną dwukrotnie wyższą niż boczne oraz dwoma transeptami. Dość ciężką bryłę obiektu podtrzymują łuki odporowe, wszystkie okna w obiekcie mają kształt ostrych łuków z witrażami. Skromna fasada nie posiada rozety, którą zastępuje jedno większe okno; wejście do kościoła wiedzie przez półkoliste drzwi pozbawione portalu. Położona na wysokości transeptu wieża nie ma tradycyjnej strzelistej iglicy, chociaż jej dach ma kształt ostrosłupa[6]. Wnętrze wspiera się na kolumnach doryckich.
Kościół wyróżnia się bogatym i cennym wyposażeniem wnętrza. W jednym z transeptów znajduje się obraz Francisco de Zurbarána przedstawiający spacer Jezusa ze św. Józefem. Ponadto świątynia posiada zespół obrazów z XVII w. przedstawiających sceny z życia Chrystusa, wizerunki św. Medarda, Maryi Dziewicy i św. Antoniego z Padwy. Z XVI wieku pochodzą rzeźby tworzące drogę krzyżową oraz niektóre witraże. Ewenementem jest jedyne w Paryżu drewniane, malowane sklepienie: wybudowane w czasie przebudowy w XVIII w. jako rozwiązanie prowizoryczne, ostatecznie nie zostało zastąpione planowanym dachem z kamienia[4]. Jeszcze starsze są średniowieczne rzeźby przedstawiające Maryję i św. Dionizego, datowane na XV wiek.
Przypisy
- ↑ a b Opis i zdjęcia kościoła.
- ↑ Kościół na stronie 5 okręgu paryskiego. [dostęp 2008-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-05)].
- ↑ Historia kościoła.
- ↑ a b Historia kościoła i opis organów.
- ↑ a b Strona diecezji paryskiej.
- ↑ Kościół na culture.fr.
Media użyte na tej stronie
Autor: Superbenjamin, Licencja: CC BY-SA 4.0
Blank administrative map of France for geo-location purpose, with regions and departements distinguished. Approximate scale : 1:3,000,000
Autor: Frédéric de Villamil, Licencja: CC BY-SA 2.5
Choeur de Saint-Médard
(c) Eric Gaba, Wikimedia Commons user Sting, CC BY-SA 3.0
Blank land cover map of the city and department of Paris, France, as in January 2012, for geo-location purpose, with distinct boundaries for departments and arrondissements.
(c) Eric Gaba, Wikimedia Commons user Sting, CC BY-SA 3.0
Blank administrative map of the region of Île-de-France, France, as in January 2015, for geo-location purpose, with distinct boundaries for regions, departments and arrondissements.
Autor: frederic de villamil, Licencja: CC BY-SA 2.5
église Saint-Médard - Nef
Autor: Mbzt, Licencja: CC BY 3.0
This building is indexed in the base Mérimée, a database of architectural heritage maintained by the French Ministry of Culture, under the reference PA00088417
![Wikidata-logo.svg](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/ff/Wikidata-logo.svg/20px-Wikidata-logo.svg.png)
Autor: Frédéric de Villamil, Licencja: CC BY-SA 2.5
Statue du Martyre de Saint Denys - Eglise Saint Médard Paris
Veüe de leglise de St médar avec le chasteau de bisetre (sic)