Kościół San Lazzaro dei Mendicanti
kaplica szpitalna | |||||||||||||||||
![]() Fasada kościoła od strony Rio dei Mendicanti | |||||||||||||||||
Państwo | |||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | |||||||||||||||||
Adres | Fondamenta dei Mendicanti, Castello 6377, 30122 Venezia VE, Italia | ||||||||||||||||
Wyznanie | |||||||||||||||||
Kościół | |||||||||||||||||
Wezwanie | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
![]() |
Kościół San Lazzaro dei Mendicanti (pol. kościół św. Łazarza [Braci] Żebrzących) – rzymskokatolicki kościół w Wenecji w dzielnicy (sestiere) Castello. Pełni funkcję kaplicy Szpitala Miejskiego (Ospedale di Venezia) w Wenecji. Wśród zgromadzonych w jego wnętrzu dzieł sztuki wyróżnia się monument nagrobny admirała Alvise Moceniga, dłuta Giuseppe Sardiego oraz obraz Św. Helena adorująca krzyż, jedyne dzieło Guercina w Wenecji.
Historia
Nazwa kościoła, San Lazzaro dei Mendicanti (św. Łazarza [Braci] Żebrzących) pochodzi od zakonu żebrzącego, mającego za patrona św. Łazarza, który od 1262 roku prowadził hospicjum dla trędowatych pod tym samym wezwaniem, położony na wyspie również o tej samej nazwie[1]. Ponieważ z czasem dla kolejnych pacjentów, cierpiących na choroby zakaźne, zaczęło brakować miejsca, postanowiono zbudować nowy obiekt. Na lokalizację wybrano bagnisty teren na tyłach Scuola Grande di San Marco. Przewidziano w nim również miejsce dla dziewcząt, które miały uczyć się zawodu, a najbardziej utalentowane spośród nich – zdobywać wykształcenie muzyczne[2]. W 1601 roku zakon założył w tym miejscu Hospicjum św. Łazarza, jedno z czterech ówczesnych hospicjów miasta (Maggiori Ospedali). Klasztor hospicjum i budynek kościoła zaprojektował w tym samym roku Vincenzo Scamozzi. Prace budowlane zostały ukończone 30 lat później, a w 1636 roku kościół konsekrowano. Fasadę świątyni, wychodzącą na kanał Rio dei Mendicanti, zaprojektował Antonio Sardi opierając się na wcześniejszym projekcie Scamozziego. Została ona zbudowana i ukończona w 1673 roku przez jego syna Giuseppe. Wnętrze, zrealizowane w latach 1634–1637 według projektu Francesca Contina, było przeznaczone zarówno dla posług liturgicznych, jak i dla koncertów muzycznych, które odbywały się na galerii, biegnącej wzdłuż prawej ściany[1]. W przedsionku kościoła funkcjonowała kaplica pogrzebowa[3].
Po upadku Republiki Weneckiej dotychczasowe hospicjum przekształcono w 1808 roku w Szpital Wojskowy (Ospedale Militare), a w 1819 – w Szpital Miejski (Ospedale Civile), noszący wezwanie św. św. Jana i Pawła (Ospedale SS. Giovanni e Paolo)[4].
Na przełomie 2018 i 2019 roku dokonano renowacji fasad kościoła i byłego klasztoru przywracając im dawny wygląd[5].
Architektura
Kompleks kościelno-klasztorny, rozciągający się wzdłuż kanału Rio de Mendicanti ma około 125 metrów szerokości, z czego około 55 metrów przypada na każde ze skrzydeł i około 15 metrów na fasadę kościoła w centrum[5]. Schemat kościoła częściowo naśladuje plan Ospedale degli Incurabili autorstwa Jacopa Sansovina, przerobiony później według założeń palladiańskich na świątynię jednonawową z dwoma ołtarzami bocznymi przy każdej ścianie. Jej cechą charakterystyczną są duże okna termalne (dioklecjańskie)[a][3].
Kampanila
Mierząca 32 metrów wysokości kampanila, zbudowana w tym samym okresie co kościół, jest pozbawiona dzwonów. Po jej południowej stronie znajduje się zegar słoneczny[1].
Wnętrze
Szare ściany kościoła zdobią geometryczne, marmurowe detale. W ołtarzu głównym autorstwa Giuseppe Sardiego znajduje się obraz Wskrzeszenie Łazarza, namalowany w 1857 roku Giovanniego Fino[1]. Na prawej ścianie wisi obraz Chrystus na krzyżu, z Maryją Dziewicą i św. Janem pędzla Paola Veronese, a na lewej – Święta Helena adorująca krzyż, jedyne dzieło Guercina w Wenecji oraz Święta Urszula i jedenaście tysięcy dziewic Jacopa Tintoretta[2]. W kościele znajdują się liczne grobowce, w tym dwa zaprojektowane przez Longhenę. Całą tylną ścianę zajmuje pomnik nagrobny Alvise Moceniga, który w latach 50. XVII wieku pokonał Turków na Krecie, a w 1654 roku zginął w bitwie. Jego posąg znajduje się w niszy w centrum monumentu[1]. Ze względu na różnorodność użytych marmurów i inwencję w ich opracowaniu, bogactwo szczegółów i wyjątkowość programu ikonograficznego, a także jego monumentalne wymiary, kompleks ten, rozpoczęty w 1657 roku, należy do arcydzieł weneckiego baroku[6].
Kaplica pogrzebowa
Pomiędzy wewnętrznymi a zewnętrznymi drzwiami kościoła znajduje się wyłożony kafelkami korytarz, wykorzystywany jako kaplica pogrzebowa. W korytarzu tym znajduje się kilka pomników, w tym dwa autorstwa Sardiego. Poprzez drzwi w obie strony rozciągają się krużganki[1].
Paolo Veronese, Chrystus na krzyżu, z Maryją Dziewicą i św. Janem
Guercino, Święta Helena adorująca krzyż
Jacopo Tintoretto, Święta Urszula i jedenaście tysięcy dziewic
Uwagi
- ↑ Okno półokrągłe, podzielone pionowo na 3 części.
Przypisy
- ↑ a b c d e f Jeff Cotton: San Lazzaro dei Medicanti (ang.). www.churchesofvenice.co.uk. [dostęp 2019-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-11-18)].
- ↑ a b FAI – Fondo Ambiente Italiano: La Chiesa di San Lazzaro dei Mendicanti (wł.). www.fondoambiente.it. [dostęp 2019-11-03].
- ↑ a b Zucchoni 1993 ↓, s. 86.
- ↑ Ospedale SS. Giovanni e Paolo: Ospedale SS. Giovanni e Paolo (ang.). www.aulss3.veneto.it. [dostęp 2019-11-03].
- ↑ a b Eugenio Pendolini w: la Nuova di Venezia e Mestre: Rimessa a nuovo la facciata del Civile lato Rio Mendicanti Spesi 1,6 milioni (wł.). nuovavenezia.gelocal.it. [dostęp 2019-11-03].
- ↑ Fondazione Svizzera/Fondation Suisse/Schweizerische Stiftung Pro Venezia: Monumento Mocenigo (wł.). www.provenezia.ch. [dostęp 2019-11-03].
Bibliografia
- Guido Zucchoni: Venezia: guida all'architettura. Lupatoto: Arsenale Editrice, 1993. ISBN 978-88-7743-129-5. (wł.)
Media użyte na tej stronie
Autor: Tajchman Maria, Licencja: CC BY-SA 4.0
Kościół San Lazzaro dei Mendicanti
ADRES : Fondamenta dei Mendicanti - Castello Wenecja
Kościół, będący obecnie częścią szpitala weneckiego, był kaplicą Hospicjum żebraków, jedną z najważniejszych organizacji charytatywnych w Wenecji. Kompleks został zbudowany przez Vincenzo Scamozzi (1601-1631), który umieścił kościół z prostą fasadą palladiańską między dwoma skrzydłami budynków wykorzystywanych jako schronienie. Wewnątrz znajduje się Sant'Elena z krzyżem, jedyne dzieło pozostawione w Wenecji przez słynnego bolońskiego malarza GuercinoAutor: Tajchman Maria, Licencja: CC BY-SA 4.0
Kościół San Lazzaro dei Mendicanti
ADRES : Fondamenta dei Mendicanti - Castello Wenecja
Kościół, będący obecnie częścią szpitala weneckiego, był kaplicą Hospicjum żebraków, jedną z najważniejszych organizacji charytatywnych w Wenecji. Kompleks został zbudowany przez Vincenzo Scamozzi (1601-1631), który umieścił kościół z prostą fasadą palladiańską między dwoma skrzydłami budynków wykorzystywanych jako schronienie. Wewnątrz znajduje się Sant'Elena z krzyżem, jedyne dzieło pozostawione w Wenecji przez słynnego bolońskiego malarza GuercinoAutor: Tajchman Maria, Licencja: CC BY-SA 4.0
Kościół San Lazzaro dei Mendicanti
ADRES : Fondamenta dei Mendicanti - Castello Wenecja
Kościół, będący obecnie częścią szpitala weneckiego, był kaplicą Hospicjum żebraków, jedną z najważniejszych organizacji charytatywnych w Wenecji. Kompleks został zbudowany przez Vincenzo Scamozzi (1601-1631), który umieścił kościół z prostą fasadą palladiańską między dwoma skrzydłami budynków wykorzystywanych jako schronienie. Wewnątrz znajduje się Sant'Elena z krzyżem, jedyne dzieło pozostawione w Wenecji przez słynnego bolońskiego malarza GuercinoAutor: , Licencja: CC BY-SA 4.0
Kościół San Lazzaro dei Mendicanti
ADRES : Fondamenta dei Mendicanti - Castello Wenecja Kościół, będący obecnie częścią szpitala weneckiego, był kaplicą Hospicjum żebraków, jedną z najważniejszych organizacji charytatywnych w Wenecji. Kompleks został zbudowany przez Vincenzo Scamozzi (1601-1631), który umieścił kościół z prostą fasadą palladiańską między dwoma skrzydłami budynków wykorzystywanych jako schronienie. Wewnątrz znajduje się Sant'Elena z krzyżem, jedyne dzieło pozostawione w Wenecji przez słynnego bolońskiego malarza Guercino.
Obraz Paolo Veronese (XVIw) Chrystus na krzyzu .Autor:
- Map_of_region_of_Veneto,_Italy.svg: User:Vonvikken
- Italy_North_location_map.svg: User:NordNordWest
- derivative work: Milenioscuro (talk)
Location map of Veneto region (Italy)
Autor: Tajchman Maria, Licencja: CC BY-SA 4.0
Kościół San Lazzaro dei Mendicanti
ADRES : Fondamenta dei Mendicanti - Castello Wenecja
Kościół, będący obecnie częścią szpitala weneckiego, był kaplicą Hospicjum żebraków, jedną z najważniejszych organizacji charytatywnych w Wenecji. Kompleks został zbudowany przez Vincenzo Scamozzi (1601-1631), który umieścił kościół z prostą fasadą palladiańską między dwoma skrzydłami budynków wykorzystywanych jako schronienie. Wewnątrz znajduje się Sant'Elena z krzyżem, jedyne dzieło pozostawione w Wenecji przez słynnego bolońskiego malarza GuercinoAutor: Tajchman Maria, Licencja: CC BY-SA 4.0
Kościół San Lazzaro dei Mendicanti
ADRES : Fondamenta dei Mendicanti - Castello Wenecja
Kościół, będący obecnie częścią szpitala weneckiego, był kaplicą Hospicjum żebraków, jedną z najważniejszych organizacji charytatywnych w Wenecji. Kompleks został zbudowany przez Vincenzo Scamozzi (1601-1631), który umieścił kościół z prostą fasadą palladiańską między dwoma skrzydłami budynków wykorzystywanych jako schronienie. Wewnątrz znajduje się Sant'Elena z krzyżem, jedyne dzieło pozostawione w Wenecji przez słynnego bolońskiego malarza GuercinoAutor: Didier Descouens, Licencja: CC BY-SA 3.0
Church of San Lazzaro dei Mendicanti in Venice, facade.
Autor: NordNordWest, Licencja: CC BY-SA 3.0
Location map of Italy (Commons photos) → en-Wikipedia Italy.