Konrad Siudowski
![]() Konrad Siudowski w 1935 roku | |
Data i miejsce urodzenia | 13 maja 1884 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 23 września 1958 |
Senator IV kadencji (II RP) | |
Okres | od 1935 |
Przynależność polityczna | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Konrad Siudowski (ur. 13 maja 1884 w Świerczynach, zm. 23 września 1958 w Toruniu) – polski ziemianin, działacz społeczny, polityk, senator w II RP, członek Rady Związku Powiatów Rzeczypospolitej Polskiej w 1933 roku[1].
Życiorys
Wykształcenie
Uczył się w gimnazjach w Pelplinie, Chełmnie i Brodnicy, gdzie zdał maturę w 1906 roku. Po odbyciu jednorocznej służby w wojsku niemieckim (1 października 1906 roku – 1 października 1907 roku) studiował przyrodę, ekonomię, filozofię i rolnictwo na Uniwersytecie w Halle, gdzie w 1911 roku obronił doktorat. Po studiach i praktykach rolniczych wrócił do ponad dwustuhektarowego majątku rodzinnego Przydatki, wykupionego od Niemców przez jego ojca pod koniec XIX wieku[2].
Działalność niepodległościowa
Podczas I wojny światowej, od 2 sierpnia 1914 roku służył jako oficer kawalerii w niemieckiej armii, na froncie zachodnim. Od 1 kwietnia 1917 roku do końca wojny służył w Polskiej Sile Zbrojnej, w której był oficerem-instruktorem.
Po wybuchu rewolucji listopadowej (1918) w Niemczech powrócił na Pomorze, gdzie prowadził werbunek i uzbrojenie ochotników do Armii Wielkopolskiej.
27 czerwca 1919 roku zgłosił się do Wojska Polskiego, w którym do 15 czerwca 1920 roku służył jako dowódca taborów w Dywizji Pomorskiej. Następnie, do listopada 1920 roku, służył w randze podpułkownika (ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku) w Dowództwie Okręgu Generalnego Pomorze biorąc udział w wojnie polsko-bolszewickiej.
Od 1920 roku pozostawał w rezerwie jako podpułkownik w 8 Dywizjonie Taborów stacjonującym w Toruniu[2].
Okres międzywojenny
Powróciwszy do rodzinnego majątku, rozwinął gospodarstwo w Przydatkach, które prowadził do wybuchu II wojny światowej. Jednocześnie działał m.in. w:
- organizował Związek Powstańców i Wojaków w okręgach Brodnica, Lubawa i Działdowo, był również jego prezesem,
- utworzył stowarzyszenie rolnicze „Producenci Rolni” w Brodnicy i przez 4 lata był jego prezesem,
- był członkiem Sejmiku Wojewódzkiego Pomorskiego,
- należał do Pomorskiej Izby Rolniczej (był jej członkiem zarządu i wiceprezesem),
- jako prezes stał na czele Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny,
- był przewodniczącym Pomorskiego Wydziału Wojewódzkiego,
- był przewodniczącym Komisji Samorządowej Wojewódzkiej Rady BBWR,
- pracował w zarządach wielu instytucji finansowych i gospodarczych,
- był w zarządzie Związku Rewizyjnego Samorządu Terytorialnego RP w Warszawie,
- został wybrany na III wiceprezesa Komitetu Wykonawczego Zjazdu Byłych Działaczy Niepodległościowych 24 lutego 1935 roku[2].
We wrześniu 1935 roku został senatorem IV kadencji (1935–1938) z województwa pomorskiego. W Senacie pracował w komisjach: administracyjno-samorządowej (był jej sekretarzem) i prawniczej[3].
II wojna światowa i po wojnie
W kwietniu 1940 roku został aresztowany przez Niemców. Był więziony w obozach koncentracyjnych w Oranienburg-Sachsenhausen i Mauthausen-Gusen.
Po wojnie zamieszkał w Toruniu, gdzie był założycielem i później dyrektorem Centrali Nasiennictwa Ogrodniczego i Szkółkarstwa. Był rzeczoznawcą sądowym i współorganizatorem Pomorskiej Izby Rolniczej w Gdańsku.
Po śmierci w 1958 roku w Toruniu został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu w Brodnicy[4].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (8 listopada 1930)[5]
- Medal Niepodległości (27 czerwca 1938)[6][2]
Życie prywatne
Konrad Siudowski był synem Waleriana i Marii z Szalińskich. W 1920 roku ożenił się z Heleną Peto (1894–1983), z którą miał 4 dzieci: Bogdana (1921–1992), żołnierza AK, dziennikarza i działacza społecznego, Aleksandrę (ur. w 1922 roku), późniejszą Nazarewską, Zbigniewa (ur. w 1925 roku) i Teresą (ur. w 1929 roku), późniejszą Muzyk[2].
Przypisy
- ↑ Leszek Śliwiński, Ogólnopolska reprezentacja powiatowych związków komunalnych w II Rzeczypospolitej, Częstochowa 2013, s. 254.
- ↑ a b c d e Kazimierz Przybyszewski: Siudowski Konrad. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 37: Zeszyt 155: Silberschein Adolf – Skaradkiewicz Patrycy. Warszawa – Kraków: Polska Akademia Nauk – Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla, 1997, s. 597–198. ISBN 83-86301-43-0.
- ↑ Scriptor (opr.): Sejm i Senat 1935–1938 IV kadencja. Warszawa: nakładem Księgarni F. Hoesicka, 1936, s. 399.
- ↑ Biblioteka Sejmowa – Parlamentarzyści RP: Konrad Siudowski. [dostęp 2012-05-27].
- ↑ M.P. z 1930 r. nr 260, poz. 353 „za zasługi na polu pracy narodowo-społecznej”.
- ↑ M.P. z 1938 r. nr 177, poz. 323 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Media użyte na tej stronie
Senator IV kadencji Senatu II RP (1935–1938)