Konstantyn (Malinkow)

Konstantyn
Metropolita wraczański
Ilustracja
Kraj działania

Bułgaria

Data i miejsce urodzenia

1843
Kałofer

Data śmierci

4 grudnia 1912

Metropolita wraczański
Okres sprawowania

1884–1912

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Bułgarski Kościół Prawosławny

Inkardynacja

Metropolia wraczańska

Śluby zakonne

przed 1873

Diakonat

przed 1873

Prezbiterat

przed 1873

Nominacja biskupia

22 lipca 1884

Chirotonia biskupia

11 grudnia 1884

Konstantyn, nazwisko świeckie Malinkow (ur. 1843[1] w Kałoferze, zm. 4 grudnia 1912) – bułgarski biskup prawosławny.

Życiorys

Wykształcenie teologiczne uzyskał w seminarium duchownym Patriarchatu Konstantynopolitańskiego na wyspie Chalki oraz w katolickim seminarium św. Atanazego w Rzymie (zachował przy tym wyznanie prawosławne). Po powrocie do Bułgarii złożył w Ruse, przed metropolitą Grzegorzem, wieczyste śluby mnisze. Pełnił następnie obowiązki namiestnika biskupiego (dziekana) w Silistrze. W 1873 otrzymał godność archimandryty[2].

W 1874 został administratorem metropolii wraczańskiej, zastępując biskupa Awerkiusza, zawieszonego w wykonywaniu obowiązków na skutek konfliktu z miejscową bułgarską społecznością. Archimandryta Konstantyn został źle przyjęty przez przywódców tej społeczności. W związku z tym uzyskał nawet zgodę na przeniesienie do pracy duszpasterskiej w Widyniu, ostatecznie jednak postanowił kontynuować zarządzanie eparchią – jako administrator – z tymczasowej siedziby w Plewenie[3]. Witał w Plewenie cara Aleksandra II[2]. Po zakończeniu wojny rosyjsko-tureckiej brał udział w opracowywaniu nowych statutów cerkiewnych, regulujących wzajemne relacje nowo powstałego Księstwa Bułgarii oraz Egzarchatu Bułgarskiego. Był deputowanym Zgromadzenia Konstytucyjnego (1879) oraz I Wielkiego Zgromadzenia Ludowego (1879), które wskazało Aleksandra I jako pierwszego władcę niepodległej Bułgarii[2]. Brał następnie udział w pracach nad redakcją nowego statutu Egzarchatu Bułgarskiego, przyjętego w 1895[2].

Dopiero 22 lipca 1884 otrzymał nominację na metropolitę wraczańskiego, zaś 11 listopada tego samego roku miała miejsce jego chirotonia biskupia[3]. Od 1886 zasiadał w Świętym Synodzie Egzarchatu Bułgarskiego, od 1905 do 1908 był członkiem jego prezydium. Reprezentował poglądy prorosyjskie; w czasie rządów Stefana Stambołowa bronił konstytucyjnych prac Cerkwi[2]. W swojej eparchii rozwijał działalność dobroczynną i wspierał rozwój oświaty[1].

Metropolitą wraczańskim pozostawał do śmierci w 1912[2].

Przypisy

Poprzednik
Awerkiusz (Byzajtow)
Metropolita wraczański
1884 – 1912
Następca
Klemens (Sziwaczew)

Media użyte na tej stronie

Константин (Малинков).jpg
митр. Константин Врачански (1843-1912)