Krótkonos
Isoodon[1] | |||
Desmarest, 1817[2] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – krótkonos brązowy (I. obelsus) | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadrząd | |||
Rząd | |||
Rodzina | |||
Podrodzina | |||
Rodzaj | krótkonos | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Didelphis obesula Shaw, 1797 | |||
Synonimy | |||
Gatunki | |||
|
Krótkonos[6] (Isoodon) – rodzaj niewielkiego ssaka z podrodziny jamrajów (Peramelinae) (Peramelinae) w obrębie rodziny jamrajowatych (Peramelidae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii[7][8][9].
Morfologia
Długość ciała 19–47 cm, długość ogona 8,4–21,5 cm; masa ciała 0,25–3,1 kg; samce są znacznie większe i cięższe od samic[8].
Systematyka
Etymologia
- Isoodon: gr. ισος isos „równy, podobny”; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”[10].
- Thylacis: gr. θυλαξ thulax, θυλακος thulakos „kieszonka, woreczek”[11].
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[6]:
- Isoodon obesulus (Shaw, 1797) – krótkonos brązowy
- Isoodon auratus (Ramsay, 1887) – krótkonos złocisty
- Isoodon macrourus (Gould, 1842) – krótkonos wielkoogonowy
Uwagi
Przypisy
- ↑ Isoodon, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
- ↑ A.G. Desmarest: Nouveau dictionnaire d’histoire naturelle, appliquée aux arts, à l’agriculture, à l’économie rurale et domestique, à la médecine, etc.. Wyd. Nouv. éd. presqu’ entièrement refondue et considérablement angmentée. T. 16. Paris: Chez Deterville, 1817, s. 409. (fr.).
- ↑ Mammalia. W: L. Agassiz: Nomenclator zoologicus, continens nomina systematica generum animalium tam viventium quam fossilium, secundum ordinem alphabeticum disposita, adjectis auctoribus, libris, in quibus reperiuntur, anno editionis, etymologia et familiis, ad quas pertinent, in singulis classibus. Soloduri: Jent et Gassmann, 1842–1846, s. 16. (łac.).
- ↑ G.G. Simpson. The principles of classification and a classification of mammals. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 85, s. 44, 1945. (ang.).
- ↑ T. Haltenorth. Klassifikati on der Säugetiere, 1 (1, Ordnung Kloakentiere, Monotremata Bonaparte, 1838, und 2, Ordnung Beuteltiere, Marsupi alia Illiger, 1811 [=Didelphia Blainville, 1816]). „Handbuch der Zoologie”. 8 (16), s. 24, 1958. (niem.).
- ↑ a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 9. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 72. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ a b Ch. Dickman: Family Peramelidae (Bandicoots and Echymiperas). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 5: Monotremes and Marsupials. Barcelona: Lynx Edicions, 2015, s. 389–390. ISBN 978-84-96553-99-6. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Isoodon. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-10-24].
- ↑ Palmer 1904 ↓, s. 353.
- ↑ Palmer 1904 ↓, s. 677.
Bibliografia
- T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 1–984, 1904. (ang.).
Media użyte na tej stronie
Autor: (of code) -xfi-, Licencja: CC BY-SA 3.0
The Wikispecies logo created by Zephram Stark based on a concept design by Jeremykemp.
Southern brown bandicoot (Isoodon obesulus) in the Royal Botanic Gardens, Cranbourne, Victoria, Australia.