Krzysztof Ruchniewicz
![]() Krzysztof Ruchniewicz (2013) | |
Państwo działania | |
---|---|
Data urodzenia | 27 stycznia 1967 |
prof. dr hab. nauk humanistycznych | |
Specjalność: Historia powszechna i Polski XX wieku | |
Alma Mater | |
Doktorat | 2000-05-17 – Historia powszechna i Polski XX wieku |
Habilitacja | 2007-07-04 – Historia powszechna i Polski XX wieku |
Profesura | 2013-07-17 |
profesor zwyczajny | |
Uniwersytet | Uniwersytet Wrocławski |
Odznaczenia | |
Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Zasługi na Wstędze Orderu Zasługi RFN |
Krzysztof Ruchniewicz (ur. 27 stycznia 1967) – polski historyk, niemcoznawca, profesor tytularny, dyrektor Centrum Studiów Niemieckich i Europejskich im. Willy’ego Brandta, członek Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego na kadencję 2020–2024, fotografik, bloger i podcaster.
Życiorys
Studia historyczne na Uniwersytecie Wrocławskim, Universität des Saarlandes w Saarbrücken oraz Phillips-Universität w Marburgu; praca magisterska (1991) pt. Enno Meyer a Polska i Polacy. Z badań nad początkami Wspólnej Komisji Podręcznikowej PRL-RFN (opiekun naukowy prof. dr hab. Wojciech Wrzesiński); rozprawa doktorska (2000) pt. Warszawa-Berlin-Bonn. Stosunki polityczne w latach 1949–1958 (promotor prof. dr hab. Wojciech Wrzesiński); rozprawa habilitacyjna (2007) pt. Polskie zabiegi o odszkodowania niemieckie w latach 1944/45-1975; 2009 profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Wrocławskiego, w 2013 uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych[1]; pracownik naukowy w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego (od 1991); dyrektor Centrum Studiów Niemieckich i Europejskich im. W. Brandta Uniwersytetu Wrocławskiego i kierownik katedry historii najnowszej (2002–2007 i od 2009), w roku akademickim 2019-2020 był przewodniczącym Rady Dyscypliny Naukowej Historia[2], w 2020 roku został wybrany na członka Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego na kadencję 2020–2024[3]. W 2021 r. przyjęto go w poczet członków Instytutu Kaszubskiego w Gdańsku[4].
Nagrody i odznaczenia
- 2011: Złoty Krzyż Zasługi „za zasługi na rzecz rozwoju nauki”[5].
- 2019: Krzyż Zasługi na Wstędze Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec „za zaangażowanie na rzecz przyjaźni polsko-niemieckiej oraz jego pracę naukową w tym obszarze”[6].
- 2021: Medal upamiętniający 30 rocznicę Pokojowej Rewolucji i Zjednoczenia Niemiec „Sachsen – Land der Friedlichen Revolution” za szczególne zasługi dla relacji polsko-niemieckich i zaangażowanie obywatelskie[7].
Monografie
- Schauplatz Geschichte. Entdecken und Verstehen in den deutsch-polnischen Beziehungen, Berlin: dpgbv, 2018.
- Kreisau neu gelesen. Aus dem Polnischen von Sabine Stekel, mit einem Nachwort von Annemarie Franke, Dresden: Sonderausgabe der Sächsischen Landeszentrale für politische Bildung, 2018.
- Kreisau neu gelesen. Aus dem Polnischen von Sabine Stekel, mit einem Nachwort von Annemarie Franke, Dresden: Neisse Verlag, 2018.
- Krzyżowa ponownie (od)czytana, Wrocław: Wydawnictwo Atut, 2017.
- (wraz z Arno Herzigiem i Małgorzatą Ruchniewicz), Śląsk i jego dzieje, Wrocław: Via Nova, 2012.
- “Noch ist Polen nicht verloren”. Das historische Denken der Polen, Münster, Hamburg, Berlin, Wien, London: Lit-Verlag, 2007 (Mittel- und Osteuropastudien).
- Polskie zabiegi o odszkodowania niemieckie w latach 1944/45–1975, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2007 (Historia CLXXIV).
- (wraz z Małgorzatą Ruchniewicz, Tobiasem Wegerem oraz Kazimierzem Wóycickim), Zrozumieć historię – kształtować przyszłość. Stosunki polsko-niemieckie w latach 1933–1949. Materiały pomocnicze do historii, pod red. Kingi Hartmann, wyd. 1, Wrocław-Drezno: Gajt, 2007 (Projekt Interreg III A „Zrozumieć historię – kształtować przyszłość” Saksońskiej Agencji Oświatowej – Oddział w Budziszynie).
- Zögernde Annäherung. Studien zur Geschichte der deutsch-polnischen Beziehungen im 20. Jahrhundert, Dresden: Thelem, 2005.
- (wraz z Andrzejem Małkiewiczem i Łukaszem Kamińskim), Opór społeczny w Europie Środkowo-Wschodniej w latach 1948–1953 na przykładzie Polski, NRD i Czechosłowacji, Wrocław 2004.
- Warszawa-Berlin-Bonn. Stosunki polityczne 1949–1958, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersyteckie, 2003 (Monografie Centrum Studiów Niemieckich i Europejskich im. Willy Brandta, 3).
- Edukacja europejska. Europa daleka czy bliska?, Warszawa-Wrocław: PPWK, 2002.
- Adenauer a Europa. Polityka europejska pierwszego kanclerza RFN (1949–1963), wyd. III, Warszawa 2001 (Polityka 6).
- Twórcy zjednoczonej Europy. Z dziejów integracji europejskiej w XX wieku, Kłodzko: Kłodzkie Towarzystwo Oświatowej, 2000 (Od Europy do Europy przez Europę. Część pierwsza materiałów dydaktycznych pomocnych w prowadzeniu lekcji o Europie).
- (wraz z Andrzejem Małkiewiczem) Pierwszy znak solidarności. Polskie odgłosy powstania ludowego w NRD w 1953 r., Wrocław 1998.
- Od podziału do jedności. Inicjatywy integracyjne w Europie w XX w. Wybór źródeł dla szkół ponadpodstawowych, Wrocław 1996 (Zeszyty Informacyjne Centrum Integracji Europejskiej im. Konrada Adenauera przy Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego).
- Enno Meyer a Polska i Polacy (1939–1990). Z badań nad początkami Wspólnej Komisji Podręcznikowej PRL-RFN, Wrocław 1994 (Prace historyczne VII).
Pełny wykaz zamieszczono w bazie publikacji Biblioteki Uniwersytetu Wrocławskiego[8].
Członkostwo w gremiach naukowych, eksperckich i popularyzujących naukę
- Wiceprzewodniczący kuratorium Centrum Dokumentacji Kultura i Historia Polaków w Niemczech
- Członek rady fundacji Stiftung Ettersberg. Europäische Diktaturforschung – Aufarbeitung der SED-Diktatur – Gedenkstätte Adreasstraße
- Członek rady naukowej Stiftung Bayerische Gedenkstätten
- Członek rady naukowej Instytutu Herdera w Marburgu
- Członek rady naukowej Historisch-Technisches Museum Penemünde GmbH
- Wiceprzewodniczący rady naukowej Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e. V.
- Członek rady kuratorów Zakładu Narodowego im. Ossolińskich VI kadencji[9]
- Członek Kuratorium Stiftung Kulturwerk Schlesien
- Członek Verband der Historiker und Historikerinnen Deutschlands e. V.
- Członek Historische Kommission für Schlesien
- Członek Kuratorium Komitees zur Förderung der dt.-franz.-pln. Zusammenarbeit
- Członek Stowarzyszenia Historyków Fotografii
- Członek Stowarzyszenia Leica Historica e. V.
- Członek Kuratorium Federalnego Związku Towarzystw Niemiecko-Polskich[10]
- Członek Grupy Kopernika (1999-2015)
- Przewodniczący Rady Dyscypliny Naukowej Historia (2019-2020)
- Wiceprezes Wrocławskiego Towarzystwa Miłośników Historii (2002–2008)
- Członek rady naukowej Hannah Arendt Institut w Dreźnie (2006–2014)
- Członek rady naukowej Niemieckiego Instytutu Historycznego w Warszawie (2009–2013)
- Członek zarządu Verein zur Pflege Schlesischer Kunst und Kultur (2004–2008)
- Członek Miejsce Pamięci w Krzyżowej Fundacji „Krzyżowa” dla Porozumienia Europejskiego (2002–2014)
- Członek rady naukowej Stiftung „Flucht, Vertreibung, Versöhnung” (2010–2015)
- Członek prezydium Polsko-Niemieckiej Komisji Podręcznikowej (1999–2018)
- Członek rady naukowej Willy-Brandt-Stiftung w Berlinie (2008–2018)
Członkostwo w radach naukowych i redakcjach czasopism
- Współwydawca międzynarodowego Internetowego pisma naukowego „Public History Weekly”
- Członek rady naukowej „Jahrbuch für Kommunismusforschung”
- Członek rady naukowej „Inter Finitimos”
- Członek rady naukowej „Zeithistorische Forschungen”
- Członek redakcji czasopisma „Silesia Nova”
- Przewodniczący komitetu redakcyjnego „NRD. Polityka-Społeczeństwo/Kultura”
- Członek komitetu redakcyjnego Polskie Dokumenty Dyplomatyczne
- Członek komitetu redakcyjnego Monografie CSNiE U. Wr.
- Członek komitetu redakcyjnego Roczniki CSNiE U. Wr.
- Członek komitetu redakcyjnego Raporty CSNiE U. Wr.d
- Członek komitetu redakcyjnego Warsztaty CSNiE U. Wr.
- Członek komitetu redakcyjnego „Studia Brandtiana. Translationes”
- Członek komitetu redakcyjnego „Studia Brandtiana”
- Członek komitetu redakcyjnego „Niemcy-Media-Kultura”
- Sekretarz techniczny Śląskiego Kwartalnika Historycznego „Sobótka” (1999–2009)
Hobby
Nagrywa trzy podcasty, jeden prof. Przemysławem Wiszewskim pt. 2historyków1mikrofon jest poświęcony historii[11], drugi o historii aparatu małoobrazkowego „Leica” pt. wielkahistoriamalegoaparatu[12] oraz trzeci o kulturze historycznej, Public History i historii stosowanej pt. publichistory&viusualhistory[13]. Jest autorem lub współautorem dwóch stron internetowych, Z warsztatu niemcoznawcy[14] i Historia w sieci. Przewodnik[15] (wraz z dziennikarką i podscasterką, Esterą Flieger) oraz trzech blogów, dwóch z historii (Blog i Historia)[16] i (Public history i visual history)[17] i jednego z fotografii (Blog i fotografia)[18]. W chwilach wolnych sam fotografuje. Opublikował książki fotograficzne (Rzym w trzech odsłonach; Nadodrze. Trzy kominy w trzy dni; Krzyżowa. Podróż w czasie i przestrzeni; Krzyżowa / Kreisau. Eine Reise durch Raum und Zeit; Niemy krzyk; Cartagena. Miasto kontrastów; „Stalinowski gotyk”. Al. im. Stalina w Berlinie; Miasto pięciu wież; Warszawa miasto kontrastów; Willa Hadriana. Brama do antycznego mikrokosmosu; Krzeszów)[19]; Powrót do przeszłości[20];
Przypisy
- ↑ Prezydent wręczył nominacje 68 profesorom.
- ↑ Rady dyscyplin naukowych Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych / Struktura Wydziału / Info / Strona główna – Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych, wnhip.uni.wroc.pl [dostęp 2019-10-19] .
- ↑ Skład Senatu – Uniwersytet Wrocławski, bip.uni.wroc.pl [dostęp 2020-09-09] .
- ↑ Wybór na członka Instytutu Kaszubskiego.
- ↑ Postanowienie Prezydenta RP o nadaniu odznaczeń.
- ↑ Krzyż Zasługi dla profesora Krzysztofa Ruchniewicza – Uniwersytet Wrocławski. uni.wroc.pl. [dostęp 2020-02-27].
- ↑ Profesor Ruchniewicz nagrodzony w Saksonii. Uniwersytet Wrocławski, 2021-03-24. [dostęp 2021-03-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-24)].
- ↑ Publikacje pracowników UWr.
- ↑ Rada Kuratorów ZNiO VI kadencji, Zakład Narodowy im. Ossolińskich [dostęp 2021-06-16] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-23] (pol.).
- ↑ Kuratorium: Deutsch-Polnische Gesellschaft Bundesverband e.V., Deutsch-Polnische Gesellschaft Bundesverband [dostęp 2021-06-16] (niem.).
- ↑ Podcast – 2historyków1mikrofon [dostęp 2020-08-17] (pol.).
- ↑ Wielka historia małego aparatu, SoundCloud [dostęp 2020-08-17] (pol.).
- ↑ Podcast – publichistory&visualhistory [dostęp 2021-05-02] (pol.).
- ↑ Z warsztatu niemcoznawcy .
- ↑ Historia w sieci. Przewodnik .
- ↑ Home –, krzysztofruchniewicz.eu [dostęp 2020-02-27] (pol.).
- ↑ Public History i Visual History [dostęp 2020-06-12] (pol.).
- ↑ blogifotografia – „Twoje pierwsze dziesięć tysięcy zdjęć będzie najgorsze”. Henri Cartier-Bresson [dostęp 2020-02-27] (pol.).
- ↑ Fotobooks – blogifotografia [dostęp 2021-05-02] (pol.).
- ↑ Powrót do przeszłości; Back to the past, Issuu [dostęp 2020-08-17] (pol.).
Linki zewnętrzne
- Prof. dr hab. Krzysztof Ruchniewicz, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2009-02-03] .
- Biografia naukowa Krzysztofa Ruchniewicza (en), ORCID
- Biografia naukowa Krzysztofa Ruchniewicza (en), researchgate.net
- Biografia naukowa Krzysztofa Ruchniewicza (en), Academia.edu
- Strona internetowa Krzysztofa Ruchniewicza (pl)
Media użyte na tej stronie
Autor: Krzysztof Ruchniewicz, Licencja: CC BY-SA 4.0
Krzysztof Ruchniewicz