Kunaszyr
![]() | |
Państwo | ![]() |
---|---|
Obwód | ![]() |
Akwen | Morze Ochockie |
Archipelag | Wyspy Kurylskie |
Powierzchnia | 1 489,27[1] km² |
Populacja • liczba ludności | ok. 8000 |
![]() | |
![]() |
Kunaszyr (ros. Кунашир; jap. 国後島, Kunashiri-tō; ainu: クナシㇼ lub クナシㇽ, Kina-siri[2] „Czarna wyspa”) – wyspa w archipelagu Kuryli. Cieśnina Kunaszyrska oddziela ją od japońskiej wyspy Hokkaido. Jest to jedna z wysp stanowiących przedmiot sporu między Rosją i Japonią.
Geologia, geomorfologia
Powierzchnia wyspy wynosi 1 489,27 km2 [1]. Kształt wyspy jest bardzo wydłużony: przy długości 123 km jej szerokość wynosi 4-30 km. Największą wysokość – 1819 m n.p.m. – osiąga czynny wulkan Tiatia na północnym krańcu wyspy. Trzy inne czynne wulkany na wyspie to Ruruj (1486 m n.p.m.) w północnej części wyspy, Wulkan Mendelejewa (890 m n.p.m.) w środkowej części wyspy i Wulkanu Gołownina (547 m n.p.m.) w części południowej. Oprócz nich są tu jeszcze dwa wulkany wygasłe, liczne solfatary, mofety i obfitość gorących źródeł.
Flora
Spośród blisko tysiąca gatunków roślin, występujących na Wyspach Kurylskich, na wyspie Kunaszyr można spotkać ich 680. Charakterystyczne jest tu ich znaczne zróżnicowanie klimatyczne: obok gatunków borealnych spotkamy tu gatunki klimatu umiarkowanego, a nawet podzwrotnikowego. W wielogatunkowych lasach mieszanych obok jodły sachalińskiej rosną dęby i klony, spowite często lianami. W lasach świerkowych podszyt stanowi nierzadko bambus kurylski, a wśród typowych dla Syberii brzóz kwitną magnolie.
Fauna
Na wyspie występują m.in. niedźwiedzie, gronostaje, łasice, lisy, zające. Rzadko spotykany jest soból. Wśród 227 gatunków ptaków występują m.in. dzięcioł białogrzbiety i mewa różowa.
Północną i południową część wyspy zajmuje Rezerwat Kurylski[3].
Zagospodarowanie
Największe miasto wyspy Jużno-Kurilsk. Inne większe ośrodki na wyspie to Siernowodzk (na południu) oraz Tiatino i Dokuczajewo (na północy).
Przypisy
- ↑ a b Geospatial Information Authority of Japan 2021 ↓, s. 83.
- ↑ Hans Adalbert Dettmer, Ainu-Grammatik, Teil II, Harrassowitz Verlag, Wiesbaden 1997, s. 124.
- ↑ Заповедник «Курильский», kurilskiy.ru [dostęp 2021-10-31] .
Bibliografia
- Paweł Madeyski: Dymiąca girlanda, w: "Poznaj Świat" nr 4 (101), Rok IX, kwiecień 1961, s. 7 – 10
- Paweł Madeyski: Kunaszyr, w: "Poznaj Świat" nr 4 (161), Rok XIV, kwiecień 1966, s. 43
- Geospatial Information Authority of Japan: 令和3年 全国都道府県市区町村別面積調 (1月1日時点) (Reiwa 3rd year Area adjustment by prefecture, city, ward, town, and village (As of January 1)) (jap.). gsi.go.jp, 2021. [dostęp 2021-06-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-06-05)].
Media użyte na tej stronie
Autor: OpenStreetMap, OpenCyclemap, Licencja: CC BY-SA 2.0
Топографическая карта острова Кунашир
Физическая карта Сахалинской области
- Проекция — равноугольная
- Стандартная параллель — 51°19′4,13″ с.ш.
- Параметры шаблона (координаты краёв):
| top = 55 | bottom = 43 | left = 141 | right = 157
Autor: Uwe Dedering, Licencja: CC BY-SA 3.0
Location map of Russia.
EquiDistantConicProjection : Central parallel :
* N: 54.0° N
Central meridian :
* E: 100.0° E
Standard parallels:
* 1: 49.0° N * 2: 59.0° NMade with Natural Earth. Free vector and raster map data @ naturalearthdata.com.
Kunashir Island