Kwas kargluminowy
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||
Wzór sumaryczny | C6H10N2O5 | ||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Masa molowa | 190,15 g/mol | ||||||||||||||||||||||||
Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||
Numer CAS | |||||||||||||||||||||||||
PubChem | |||||||||||||||||||||||||
DrugBank | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||||
Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||||||||||||||
ATC | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
|
Kwas kargluminowy (łac. acidum cargluminicum) – organiczny związek chemiczny, pochodna kwasu L-glutaminowego, stosowana w leczeniu hiperamonemii wywołanej niedoborem syntazy N-acetyloglutaminianowej[4].
Mechanizm działania
Kwas kargluminowy budową chemiczną przypomina N[4]. Jest to występujący w organizmie aktywator sytetazy karbamoilofosforanowej, która jest pierwszym enzymem cyklu mocznikowego. Kwas kargluminowy wykazuje mniejsze powinowactwo do syntetazy karbamoilofosforanowej niż N-acetyloglutaminian. Badania kliniczne wykazały jednak, że jest silniejszym aktywatorem tego enzymu i znacznie skuteczniej chroni przed zatruciem amoniakiem w przypadku hiperamonemii. Dzieje się tak dlatego, że kwas kargluminowy:
- znacznie lepiej przenika przez błonę mitochondrialną
- jest odporniejszy na hydrolizę, która zachodzi pod wpływem aminoacylazy cytozolu.
Kwas kargluminowy, w wyniku aktywacji syntetazy karbamoilofosforanowej, zmniejsza stężenie amoniaku we krwi poprzez zwiększenie syntezy mocznika[5]. Zapobiega to powstawaniu nieodwracalnych zmian w narządach, przede wszystkim w mózgu.
Farmakokinetyka
Lek słabo wchłania się z przewodu pokarmowego (30%), osiągając maksymalne stężenie we krwi po około 3 godzinach. Lek nie wiąże się z białkami osocza. Okres półtrwania kwasu kargluminowego jest dwufazowy i wynosi odpowiednio 12 i 28 godzin.
Lek metabolizowany jest w jelitach przy udziale tamtejszej flory bakteryjnej. Powstałe w ten sposób metabolity osiągają we krwi stężenie szczytowe po 36–48 godzinach. Ostatecznym metabolitem kwasu kargluminowego jest dwutlenek węgla, który wydalany jest przez płuca. Około 9% podanej dawki wydalane jest w postaci niezmienionej, głównie z kałem (60%).
Wskazania
Leczenie hiperamonemii wywołanej niedoborem syntazy N-acetyloglutaminianowej. Lek obniża niebezpiecznie wysokie stężenie amoniaku we krwi w ciągu 24 godzin. Leczenie kwasem kargluminowym powinno rozpocząć się tak szybko, jak to tylko możliwe (nawet pierwszego dnia życia[6]), zanim dojdzie do nieodwracalnych uszkodzeń mózgu spowodowanych toksycznym działaniem amoniaku.
Przeciwwskazania
- nadwrażliwość na kwas kargluminowy lub jakikolwiek składnik preparatu,
- okres karmienia piersią.
Ostrzeżenia specjalne
- Leczenie powinno być prowadzone przez lekarza doświadczonego w leczeniu chorób metabolicznych.
- Przed rozpoczęciem regularnego leczenia należy przeprowadzić próbę wrażliwości na kwas kargluminowy, w celu ustalenia dawki pozwalającej na utrzymywanie normalnego poziomu amoniaku we krwi.
- Przez cały okres leczenia należy oznaczać stężenie amoniaku i aminokwasów we krwi.
- W niektórych przypadkach konieczne jest zmniejszenie podaży białka oraz uzupełnianie niedoborów argininy.
Interakcje
Wydaje się, że kwas kargluminowy nie wchodzi w interakcje z innymi lekami. Brak jednak specyficznych badań w tym zakresie.
Działania niepożądane
Występują sporadycznie i nie wymagają przerywania leczenia. Zaobserwowano tylko zwiększenie potliwości oraz wzrost aktywności aminotransferaz.
Przypadki przedawkowania
Odnotowano tylko jeden tego typu przypadek – u pacjenta otrzymującego kwas kargluminowy w ilości 750 mg/kg mc./dobę. Miał on charakter reakcji sympatykomimetycznej, objawiającej się: tachykardią, obfitym poceniem się, nadmiernym wydzielaniem śluzu w oskrzelach, podwyższoną ciepłotą ciała i niepokojem ruchowym. Objawy zatrucia ustąpiły po obniżeniu dawki.
Preparaty
- Carbaglu – Orphan Europe – tabletki podzielne 200 mg do sporządzania zawiesiny doustnej.
Przypisy
- ↑ Carglumic acid, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB06775 (ang.).
- ↑ Carglumic acid, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2015-12-28] (ang.).
- ↑ a b Charakterystyka Produktu Leczniczego Carbaglu. [dostęp 2015-12-28].
- ↑ a b M. Tuchman i inni, N-carbamylglutamate markedly enhances ureagenesis in N-acetylglutamate deficiency and propionic acidemia as measured by isotopic incorporation and blood biomarkers, „Pediatric research”, 64, 2, 2008, s. 213–217, DOI: 10.1203/PDR.0b013e318179454b, PMID: 18414145 .
- ↑ L. Caldovic i inni, Restoration of ureagenesis in N-acetylglutamate synthase deficiency by N-carbamylglutamate, „The Journal of pediatrics”, 145, 4, 2004, s. 552–524, DOI: 10.1016/j.jpeds.2004.06.047, PMID: 15480384 .
- ↑ N. Guffon i inni, Neonatal hyperammonemia: the N-carbamoyl-L-glutamic acid test, „The Journal of pediatrics”, 147, 2, 2005, s. 260–262, DOI: 10.1016/j.jpeds.2005.04.059, PMID: 16126063 .
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.
Media użyte na tej stronie
Globally Harmonized System of Classification and Labelling of Chemicals (GHS) pictogram for hazardous substances
The Star of Life, medical symbol used on some ambulances.
Star of Life was designed/created by a National Highway Traffic Safety Administration (US Gov) employee and is thus in the public domain.Structural diagram of carglumic acid (INN, also known as N-Carbamoyl-L-glutamic acid). Created using ACD/ChemSketch 8.0 and Inkscape.