Leila Meschi
Państwo | ![]() | ||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 5 stycznia 1968 Tbilisi | ||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 164 cm | ||||||||||||||||||||||||
Status profesjonalny | 1986 | ||||||||||||||||||||||||
Zakończenie kariery | 1996 | ||||||||||||||||||||||||
Gra pojedyncza | |||||||||||||||||||||||||
Wygrane turnieje | 5 WTA, 1 ITF | ||||||||||||||||||||||||
Najwyżej w rankingu | 12 (5 sierpnia 1991) | ||||||||||||||||||||||||
Australian Open | 4R (1992) | ||||||||||||||||||||||||
Roland Garros | 4R (1991, 1992) | ||||||||||||||||||||||||
Wimbledon | 2R (1988) | ||||||||||||||||||||||||
US Open | QF (1990) | ||||||||||||||||||||||||
Gra podwójna | |||||||||||||||||||||||||
Wygrane turnieje | 5 WTA, 2 ITF | ||||||||||||||||||||||||
Najwyżej w rankingu | 21 (10 kwietnia 1995) | ||||||||||||||||||||||||
Australian Open | QF (1995) | ||||||||||||||||||||||||
Roland Garros | QF (1994) | ||||||||||||||||||||||||
Wimbledon | 2R (1988, 1990, 1992–1994) | ||||||||||||||||||||||||
US Open | SF (1991) | ||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||
|
Leila Meschi (gruziński: ლეილა მესხი; ur. 5 stycznia 1968 w Tbilisi) – gruzińska tenisistka do 1991 reprezentująca ZSRR. Po zakończeniu kariery była dyrektorem turnieju WTA International w Baku (2014–2015). Prowadzi też w Tbilisi własną akademię tenisową.
Kariera tenisowa
Gra pojedyncza
Pierwszy profesjonalny mecz rozegrała już w sierpniu 1984 roku podczas turnieju ITF w niemieckim Bad Hersf. Regularne starty rozpoczęła jednak dwa lata później. W pięciu swoich pierwszych występach aż dwukrotnie doszła do półfinałów. Już pod koniec sezonu 1986 wystąpiła w eliminacjach do turniejów WTA – w Indianapolis i Little Rock. Kolejny sezon rozpoczęła od zwycięstwa w turnieju ITF w Tarzana. Później startowała w eliminacjach turniejów w głównym cyklu. Przełom nastąpił jesienią, gdy w drugiej rundzie turnieju w Hamburgu pokonała dwunastą rakietę świata Bettinę Bunge 6:4, 6:3 oraz gdy poprzez eliminacje doszła do ćwierćfinału w Atenach, w którym przegrała z Julie Halard 3:6, 6:1, 3:6. W listopadzie 1987 roku podczas turnieju w Chicago po raz drugi w sezonie pokonała Bunge, a została zatrzymana w ćwierćfinale przez numer siedem rankingu WTA – Helenę Sukovą 6:7(4), 6:0, 0:6. Dało jej to awans na koniec roku z 253 pozycji na 46 w rankingu WTA Tour.
W kwietniu 1988 doszła do półfinału w Tokio, eliminując wcześniej m.in. Łarysę Sawczenko 6:3, 2:6, 6:3. Tydzień później awansowała do pierwszego w karierze finału turnieju WTA. W meczu mistrzowskim w Singapurze uległa brytyjskiej tenisistce Monique Javer 6:7(3), 3:6. We wrześniu wystąpiła podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Seulu. W pierwszej rundzie pokonała Reginę Rajchrtovą 7:5, 7:5, jednak w drugiej nie sprostała liderce rankingu WTA Steffi Graf 5:7, 1:6.
W 1989 roku awansowała do drugiego w karierze finału WTA. W Oklahomie w ćwierćfinale pokonała Amy Frazier 6:2, 7:6(5), w półfinale Etsuko Inoue 6:0, 6:2, ale w meczu o tytuł uległa Manon Bollegraf 4:6, 4:6. Później zaliczyła jeszcze ćwierćfinał turnieju pierwszej kategorii w Hilton Head, eliminując m.in. Lori McNeil 6:1, 6:2, oraz trzecią rundę US Open. W listopadzie wygrała pierwszy turniej w głównym cyklu. W drodze po triumf pokonała dwie zawodniczki z TOP 20 rankingu WTA – w ćwierćfinale Katerinę Maleewą (14. w rankingu WTA) 2:6, 6:3, 7:5, a w meczu mistrzowskim Helen Kelesi (17. WTA) 6:2, 6:3. W lutym 1990 roku wygrała w Auckland, pokonując w finale Sabine Appelmans 6:1, 6:0. Tydzień później przegrała w meczu mistrzowskim w Wellington z Wiltrud Probst 6:1, 4:6, 0:6. W maju w Berlinie ponownie pokonała Katerinę Maleewą 4:6, 6:2, 6:0, jednak w ćwierćfinale uległa Steffi Graf 4:6, 1:6. W drugiej rundzie US Open pokonała dwunastą na świecie Natallę Zwierawą 6:4, 6:0. Osiągnęła wówczas najlepszy wynik podczas turniejów wielkoszlemowych, gdyż doszła aż do ćwierćfinału, w którym uległa Gabrieli Sabatini 6:7(5), 4:6. Na koniec sezonu wygrała w Moskwie (pokonała Jelenę Briokowec 6:4, 6:4) oraz uległa Conchicie Martínez 4:6, 2:6 w finale w Indianapolis.
W lutym 1991 roku wygrała czwarty tytuł WTA – w Wellington pokonała Andreę Strnadovą 3:6, 7:6(3), 6:2. W kwietniu w Hilton Head, w drodze do finału, pokonała Jennifer Capriati 3:6, 6:3, 6:3, w ćwierćfinale Martinę Navrátilovą 6:4, 2:6, 6:4, a później ponownie Natallę Zwierawą 6:3, 3:6, 6:4. W decydującym meczu turnieju uległa już jednak Sabatini 1:6, 1:6. Później doszła do ćwierćfinałów w Amelia Island (porażka z Arantxą Sánchez Vicario 1:6, 6:7(1)), Hamburgu (porażka ponownie z Sánchez Vicario 2:6, 1:6) i Rzymie (uległa Monice Seles 0:6, 1:6) oraz osiągnęła czwartą rundę French Open. Dobre wyniki zaowocowały awansem Gruzinki na najwyższe w karierze dwunaste miejsce w rankingu WTA (w notowaniu z 5 sierpnia 1991 roku). We wrześniu 1991 roku we francuskim Bayonne pokonała w półfinale Nathalie Tauziat 6:2, 7:5, lecz w decydującym meczu uległa Manueli Maleewej-Fragniere 6:4, 3:6, 4:6.
W 1992 roku przeważnie dochodziła do ćwierćfinałów, w których przegrywała z zawodniczkami z pierwszej dziesiątki rankingu (Seles, Graf i Sánchez Vicario). W sierpniu po raz pierwszy w karierze pokonała Gabrielę Sabatini (wówczas sklasyfikowaną na czwartym miejscu rankingu), w ćwierćfinale w San Diego 6:0, 6:3. W meczu o finał przegrała jednak z Conchitą Martínez 6:3, 6:7(5), 2:6. Podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie przegrała w pierwszej rundzie z Mary Pierce 6:7(5), 5:7. W 1993 roku doszła do półfinału w Linzu (porażka z Conchitą Martínez 2:6, 2:6), ćwierćfinałów w Miami (porażka z Sánchez Vicario 5:7, 1:6) i Amelia Island (porażka z Sabatini 1:6, 0:6) oraz trzeciej rundy French Open (porażka ponownie z Sánchez Vicario 3:6, 0:6). W sierpniu pokonała w pierwszej rundzie US Open dziewiątą w rankingu WTA Jennifer Capriati 1:6, 6:4, 6:4. W drugiej uległa niżej notowanej Katerinie Maleewej 1:6, 2:6.
W kolejnym sezonie przegrała półfinał w Paryżu z Martiną Navrátilovą 1:6, 3:6. Do końca sezonu nie wygrała żadnego turnieju, ani nie pokonała tenisistki z dziesiątki rankingu. Jedynie podczas US Open ograła szesnastą na świecie Anke Huber 6:2, 6:2. Rok 1995 rozpoczęła znakomicie, wygraniem piątego turnieju WTA w Hobart (pokonała w finale Chinkę Li Fang 6:2, 6:3). W lutym w pierwszej rundzie w Paryżu doznała kontuzji, która wyeliminowała ją z gry na półtora roku. Powróciła do Touru we wrześniu 1996 roku, lecz po przegraniu czterech meczów w pierwszych rundach definitywnie zakończyła karierę.
Gra podwójna
Początek kariery deblowej to przede wszystkim występy wspólnie z Natallą Zwierawą. Starty rozpoczęły w 1986 roku i już w drugim turnieju odniosły zwycięstwo w Bethesda. W 1987 roku doszły wspólnie do trzeciej rundy w Miami, a miesiąc później wygrały drugi turniej ITF we włoskim Tarencie. Przegrały jednak już w pierwszej rundzie podczas Wimbledonu. We wrześniu wraz z Natalią Bykovą po raz pierwszy wystąpiła w finale turnieju WTA. W meczu mistrzowskim w Hamburgu uległy parze Claudia Kohde-Kilsch – Jana Novotná 6:7(1), 6:7(6), eliminując jednak w ćwierćfinale rozstawione z numerem pierwszym Niemki Bettinę Bunge i Steffi Graf 7:6(2), 6:7(0), 6:4.
Rok 1988 rozpoczęła od półfinału w Dallas, gdzie ze Swietłaną Parchomienko przegrały z Gigi Fernández i Ziną Garrison 6:2, 6:7(1), 5:7. W kwietniu, ponownie z Parchomienko, doszła do półfinału w Tokio oraz finału w Singapurze. W czerwcu znowu przegrała w finale, tym razem w Birmingham uległy Łarysie Sawczenko i Natalli Zwierawej 4:6, 1:6. Kolejny sezon rozpoczęła od półfinału w Tokio wspólnie z Sawczenko oraz finału w Wichita z Sandy Collins. Z Amerykanką zaliczyła też półfinał dużego turnieju w Hilton Head. Koniec roku rozegrała z Nataliją Medwediewą. Rozpoczęły od drugiej rundy US Open, by przez półfinały w Moskwie i Indianapolis dojść do finału w Nashville, w którym przegrały z Manon Bollegraf i Meredith McGrath 6:1, 6:7(5), 6:7(4).
Rok 1990 rozpoczęła, wspólnie z Medwediewą, od ćwierćfinału Australian Open (porażka z Gigi Fernandez i Robin White 3:6, 1:6), by wygrać kolejne dwa turnieje – w Auckland i Wellington. Przez cały sezon grały bardzo równo, dochodząc do trzeciej rundy French Open, ćwierćfinałów w Hilton Head, Amelia Island, Hamburgu, Rzymie, Birmingham i US Open. Wystąpiły w marcu w Deblowych Mistrzostwach WTA, przegrały jednak już w pierwszym meczu z Elise Burgin i Rosalyn Nideffer 3:6, 4:6. Sezon zakończyły półfinałami w Nashville, Indianapolis oraz w kończącym sezon Turnieju Mistrzyń. Pokonały w nim najlepszą parę roku Janę Novotną i Helenę Sukovą 6:4, 1:6, 6:3, by w walce o finał ulec Mercedes Paz i Arantxy Sánchez Vicario 5:7, 6:4, 6:7(5).
W sezonie ’91 grała z różnymi partnerkami, co początkowo nie przyniosło dobrych wyników. W lutym w parze z Andrea Strnadovą przegrała w półfinale z najlepszym deblem lat osiemdziesiątych Martina Navrátilová – Pam Shriver 4:6, 2:6. Podczas French Open wystąpiła z Claudią Kohde-Kilsch, lecz doszły tylko do trzeciej rundy. W sierpniu nawiązała współpracę z Mercedes Paz, z którą pokonała podczas US Open Sánchez Vicario z Sukovą 7:6(6), 6:4, by dojść do półfinału. W meczu o awans do finału przegrały jednak z Pam Shriver i Natallą Zwierawą 1:6, 0:6. Wraz z tenisistką z Argentyny odpadła w półfinale w Lipsku, ze Shriver w ćwierćfinale w Zurychu i z Rachel McQuillan w półfinale we Filderstadt (porażka ze Shriver i Zwierawą 3:6, 6:7(2)).
Rok olimpijski rozpoczęła w parze z Paz od trzeciej rundy Australian Open, porażki w pierwszych meczach w Miami i Deblowych Mistrzostwach WTA (porażka z Janą Novotną i Łarysą Neiland 3:6, 1:6). Później przyszły lepsze wyniki – ćwierćfinały w Hilton Head i Amelia Island oraz półfinał w Hamburgu, w którym przegrały ze Steffi Graf i Rennae Stubbs 3:6, 1:6. W lipcu wystąpiła wspólnie z Natallą Zwierawą w turnieju gry podwójnej podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie, w którym zostały rozstawione z numerem czwartym (reprezentując Wspólnotę Niepodległych Państw). W pierwszej rundzie otrzymały walkower od bułgarskich sióstr Kateriny i Magdaleny Maleewych. W drugiej poradziły sobie bez problemów z Austriaczkami Petrą Schwarz i Judith Wiesner 6:1, 6:1. W ćwierćfinale pokonały Mercedes Paz i Patricię Tarabini 6:2, 6:3. W półfinale przegrały z Amerykankami Gigi Fernández i Mary Joe Fernández 4:6, 5:7, ale przez brak rozgrywania meczu o trzecie miejsce otrzymały brązowy medal wspólnie z Australijkami Nicole Bradtke i Rachel McQuillan. Druga połowa roku nie przyniosła już dobrych wyników.
W lutym 1993 roku w parze z Jewgieniją Maniokową wygrała turniej w Linzu otrzymując walkower w finale od Conchity Martínez i Judith Wiesner. W kwietniu wraz z Manuelą Maleewą-Fragniere wygrała swój czwarty turniej WTA – w Amelia Island pokonała Amandę Coetzer i Inés Gorrochategui 3:6, 6:3, 6:4. Później, ponownie z Maniokową, odpadła w trzeciej rundzie French Open, drugiej Wimbledonu i US Open, a sezon zakończyła trzema porażkami w pierwszych meczach we Filderstadt, Brighton i Essen. Mimo nie najlepszych ostatnich występów nowy sezon rozpoczęła ponownie z Maniokową. Odpadły już w trzeciej rundzie Australian Open, ale tydzień późnej obroniły tytuł w Linzu. W kwietniu doszły wspólnie do ćwierćfinału w Amelia Island oraz finału w Hamburgu, w którym przegrały z Janą Novotną i Arantxą Sánchez Vicario 3:6, 2:6. Podczas French Open pokonały rozstawione z numerem piątym Pam Shriver i Elizabeth Smylie 6:4, 6:3, lecz uległy w ćwierćfinale Amandzie Coetzer i Inés Gorrochategui 5:7, 3:6. Odpadły w drugich rundach Wimbledonu i US Open, ale na koniec sezonu doszły do finału w Essen, w którym przegrały z Marią Lindström i Marią Strandlund 2:6, 1:6.
W 1995 roku osiągnęły ćwierćfinał Australian Open, w którym musiały uznać wyższość Gigi Fernández i Natalli Zwierawej 1:6, 3:6. Później przez kontuzję pauzowała półtora roku. Powrót był minimalnie bardziej udany niż w grze pojedynczej, gdyż udało się jej wygrać jeden mecz. W pierwszej rundzie w Moskwie wraz z Jewgieniją Kulikowską pokonały Katerinę Maleewą i Patty Schnyder 1:6, 6:3, 7:6(3). W drugiej przegrały już jednak z Nataliją Medwediewą i Łarysą Neiland 6:7(4), 0:6. Był to ostatni występ Meschi w zawodowych rozgrywkach.
Historia występów wielkoszlemowych
- Legenda
W, wygrany turniej
F, przegrana w finale
SF, przegrana w półfinale
QF, przegrana w ćwierćfinale
xR, przegrana w x rundzie
A, brak startu
NH, turniej się nie odbył
Występy w grze pojedynczej
Turniej | 1986 | 1987 | 1988 | 1989 | 1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | W-L | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Australian Open | A | A | A | A | 3R | A | 4R | 1R | 1R | 1R | A | 5 – 5 | ||||||||||||||
French Open | A | A | A | 1R | 3R | 4R | 4R | 3R | 3R | A | A | 12 – 6 | ||||||||||||||
Wimbledon | A | A | 2R | A | 1R | A | 1R | 1R | 1R | A | A | 1 – 5 | ||||||||||||||
US Open | A | A | 3R | 3R | QF | 3R | 2R | 2R | 4R | A | A | 15 – 7 | ||||||||||||||
Ranking na koniec roku | 253 | 46 | 46 | 30 | 19 | 15 | 22 | 37 | 34 | 141 | 838 | 33 – 23 |
Występy w grze podwójnej
Turniej | 1986 | 1987 | 1988 | 1989 | 1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | W-L | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Australian Open | A | A | A | A | QF | A | 3R | 1R | 3R | QF | A | 10 – 5 | ||||||||||||||
French Open | A | A | A | 1R | 3R | 3R | 1R | 3R | QF | A | A | 9 – 6 | ||||||||||||||
Wimbledon | A | 1R | 2R | A | 2R | A | 2R | 2R | 2R | A | A | 5 – 6 | ||||||||||||||
US Open | A | A | 1R | 2R | QF | SF | 3R | 2R | 2R | A | A | 12 – 7 | ||||||||||||||
Ranking na koniec roku | 179 | 44 | 49 | 27 | 31 | 37 | 70 | 38 | 27 | – | 400 | 36 – 24 |
Występy w grze mieszanej
Turniej | 1986 | 1987 | 1988 | 1989 | 1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | W-L |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Australian Open | NH | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | 0 – 0 |
French Open | A | A | A | A | 1R | A | 2R | 2R | A | A | A | 2 – 3 |
Wimbledon | A | 2R | A | A | A | A | 1R | 1R | A | A | A | 1 – 3 |
US Open | A | A | A | A | A | A | 1R | A | 1R | A | A | 0 – 5 |
3 – 8 |
Finały turniejów WTA
Legenda | |
---|---|
Wielki Szlem | |
Igrzyska olimpijskie | |
WTA Tour Championships | |
1971 – 1987 | |
Virginia Slims Circuit | |
Grand Prix Series | |
Colgate Series | |
1988 – 2008 | |
Kategoria I | |
Kategoria II | |
Kategoria III | |
Kategoria IV | |
Kategoria V |
Gra pojedyncza 11 (5-6)
Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|
Finalistka | 1. | 24 kwietnia 1988 | Singapur | Twarda | ![]() | 6:7(3), 3:6 |
Finalistka | 2. | 5 marca 1989 | Oklahoma | Twarda (hala) | ![]() | 4:6, 4:6 |
Zwyciężczyni | 1. | 12 listopada 1989 | Nashville | Twarda (hala) | ![]() | 6:2, 6:3 |
Zwyciężczyni | 2. | 4 stycznia 1990 | Auckland | Twarda | ![]() | 6:1, 6:0 |
Finalistka | 3. | 11 lutego 1990 | Wellington | Twarda | ![]() | 6:1, 4:6, 0:6 |
Zwyciężczyni | 3. | 7 października 1990 | Moskwa | Dywanowa (hala) | ![]() | 6:4, 6:4 |
Finalistka | 4. | 11 listopada 1990 | Indianapolis | Twarda (hala) | ![]() | 4:6, 2:6 |
Zwyciężczyni | 4. | 10 lutego 1991 | Wellington | Twarda | ![]() | 3:6, 7:6(3), 6:2 |
Finalistka | 5. | 7 kwietnia 1991 | Hilton Head | Ceglana | ![]() | 1:6, 1:6 |
Finalistka | 6. | 29 września 1991 | Bayonne | Dywanowa (hala) | ![]() | 6:4, 3:6, 4:6 |
Zwyciężczyni | 5. | 14 stycznia 1995 | Hobart | Twarda | ![]() | 6:2, 6:3 |
Gra podwójna 12 (5–7)
Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Finalistka | 1. | 27 września 1987 | Hamburg | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:7(1), 6:7(6) |
Finalistka | 2. | 24 kwietnia 1988 | Singapur | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 6:7(4), 3:6 |
Finalistka | 3. | 12 czerwca 1988 | Birmingham | Trawiasta | ![]() | ![]() ![]() | 4:6, 1:6 |
Finalistka | 4. | 26 lutego 1989 | Wichita | Twarda (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 2:6, 6:7(5) |
Finalistka | 5. | 12 listopada 1989 | Nashville | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 6:1, 6:7(5), 6:7(4) |
Zwyciężczyni | 1. | 4 stycznia 1990 | Auckland | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 6:3, 7:6(3) |
Zwyciężczyni | 2. | 11 lutego 1990 | Wellington | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 6:3, 2:6, 6:4 |
Zwyciężczyni | 3. | 28 lutego 1993 | Linz | Dywanowa (hala) | ![]() | ![]() ![]() | walkower |
Zwyciężczyni | 4. | 11 kwietnia 1993 | Amelia Island | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 6:3, 6:4 |
Zwyciężczyni | 5. | 13 lutego 1994 | Linz | Dywanowa (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 6:2, 6:2 |
Finalistka | 6. | 1 maja 1994 | Hamburg | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 2:6 |
Finalistka | 7. | 30 października 1994 | Essen | Dywanowa (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 2:6, 1:6 |
Występy w Turnieju Mistrzyń
W grze podwójnej
Rok | Rezultat | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik |
1990 | Półfinał | ![]() | ![]() ![]() | 5:7, 6:4, 6:7(5) |
Występy w turnieju WTA Doubles Championships
Rok | Rezultat | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik |
1990 | Ćwierćfinał | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 4:6 |
1992 | Ćwierćfinał | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 1:6 |
Turnieje rangi ITF
turnieje z pulą nagród 100 000 $ |
turnieje z pulą nagród 75 000 $ |
turnieje z pulą nagród 50 000 $ |
turnieje z pulą nagród 25 000 $ |
turnieje z pulą nagród 15 000 $ |
turnieje z pulą nagród 10 000 $ |
Gra pojedyncza 1 (1-0)
Rezultat | Data | Turniej | ($) | Naw. | Przeciwniczka | Wynik |
Zwyciężczyni | 02/02/1987 | ![]() | 25 000 | Twarda | ![]() | 1:6, 6:4, 6:2 |
Gra podwójna 2 (2-0)
Rezultat | Data | Turniej | ($) | Naw. | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik |
Zwyciężczyni | 05/10/1986 | ![]() | 25 000 | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 6:3, 6:1 |
Zwyciężczyni | 03/05/1987 | ![]() | 25 000 | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:3, 6:2 |
Występy w igrzyskach olimpijskich
Gra pojedyncza
Runda | Przeciwniczka | Wynik | |
---|---|---|---|
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Seulu 1988, reprezentując państwo ![]() | |||
I runda | ![]() | 7:5, 7:5 | |
II runda | ![]() | 5:7, 1:6 | |
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie 1992, reprezentując państwo ![]() | |||
I runda | ![]() | 6:7(5), 5:7 |
Gra podwójna
Runda | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik |
---|---|---|---|
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie 1992, reprezentując państwo ![]() | |||
I runda | ![]() | ![]() | walkower |
II runda | ![]() | 6:1, 6:1 | |
ćwierćfinał | ![]() | 6:2, 6:3 | |
półfinał | ![]() | 4:6, 5:7 |
Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych
Gra pojedyncza 1 (0-1)
Końcowy wynik | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka | Wynik finału |
Finalistka | 1986 | ![]() | Trawiasta | ![]() | 2:6, 6:2, 9:7 |
Gra podwójna 2 (0-2)
Końcowy wynik | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
Finalistka | 1986 | ![]() | Trawiasta | ![]() | ![]() ![]() | 6:7(3), 7:6(4), 4:6 |
Finalistka | 1986 | ![]() | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 4:6, 2:6 |
Bibliografia
- Profil na stronie WTA (ang.). Women’s Tennis Association. [dostęp 26 maja 2017].
- Profil na stronie ITF (ang.). International Tennis Federation. [dostęp 26 maja 2017].
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King (ang.). Billie Jean King Cup. [dostęp 26 maja 2017].
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Tennis. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Olympic Movement flag
Proportions 2:3, created 1913, adopted 1914, first used 1920.
- Colors as per http://fairspielen.de/wp-content/uploads/2015/09/Annexe-3-Olympism_and_the_Olympic_Symbol_-_Principles_and_Usages_Guide-1.pdf
- blue: PMS 3005C
- yellow: PMS 137C
- black: PMS 426C
- green: PMS 355C
- red: PMS 192C
- Dimensions of the rings taken from http://fairspielen.de/wp-content/uploads/2015/09/Annexe-3-Olympism_and_the_Olympic_Symbol_-_Principles_and_Usages_Guide-1.pdf
Autor: Pedro A. Gracia Fajardo, escudo de Manual de Imagen Institucional de la Administración General del Estado, Licencja: CC0
Flaga Hiszpanii
The flag of Navassa Island is simply the United States flag. It does not have a "local" flag or "unofficial" flag; it is an uninhabited island. The version with a profile view was based on Flags of the World and as a fictional design has no status warranting a place on any Wiki. It was made up by a random person with no connection to the island, it has never flown on the island, and it has never received any sort of recognition or validation by any authority. The person quoted on that page has no authority to bestow a flag, "unofficial" or otherwise, on the island.
Flag of South Africa, also known as the Oranje-Blanje-Blou, used from 31 maja 1928 until 27 kwietnia 1994
Flag of New Zealand. Specification: http://www.mch.govt.nz/nzflag/description.html , quoting New Zealand Gazette, 27 June 1902.