Leon Tadeusz Błaszczyk
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
profesor nauk humanistycznych | |
Specjalność: filologia klasyczna | |
Alma Mater | |
Doktorat | |
Profesura | |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia | |
Odznaczenia | |
![]() |
Leon Tadeusz Błaszczyk (ur. 30 marca 1923 w Warszawie, zm. 27 grudnia 2016[1][2]) – polski filolog klasyczny, muzykolog oraz historyk sztuki i kultury.
Życiorys
Uczęszczał do I Gimnazjum Miejskiego im. gen. Józefa Sowińskiego w Warszawie, następnie do Gimnazjum im. Stefana Żeromskiego w Warszawie, które ukończył w 1940 roku[2]. W latach 1935-1939 matematyki uczył go Alfred Tarski, którego wspominał jako znakomitego pedagoga[3]. Studiował filologię klasyczną na tajnym Uniwersytecie Warszawskim, a następnie od 1945 na Uniwersytecie Poznańskim. Absolwent filologii klasycznej Uniwersytetu Łódzkiego (1946). Tam też studiował muzykologię pod kierunkiem Alicji Simon. Od 1945 asystent w Katedrze Filologii Klasycznej UŁ. w latach 1947-1953 pracował w Bibliotece UŁ. Doktorat z zakresu Filologii Klasycznej obronił na Uniwersytecie Warszawskim w 1950 roku. Od 1953 pracownik Instytutu Historii UŁ, zastępca profesora - 1953, docent - 1956. Od 1965 kierownik Katedry Historii Kultury na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Łódzkiego. W okresie 1964–1966 dziekan Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Łódzkiego. W latach 1967-1968 dyrektor Instytutu Historii Uniwersytetu Łódzkiego. W latach 1967-1968 wykładał historię polskiej kultury muzycznej XIX wieku w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego. Usunięty ze stanowisk oraz z PZPR w wyniku wydarzeń marcowych. Od 1968 do 1990 roku przebywał na emigracji w Stanach Zjednoczonych. Wykładowca Wydziału Języków i Literatur Słowiańskich New York University. Współpracownik "The Polish Review" i Polish Institute of Arts and Sciences of America w Nowym Jorku. W 1989 powrócił do Polski. Profesor od 1990 roku, wykładał na Uniwersytecie Warszawskim oraz w Wyższej Szkole Humanistycznej im. A. Gieysztora w Pułtusku[2].
Odznaczenia i nagrody
- Nagroda Ministra Szkolnictwa Wyższego II stopnia (1965)
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1965)[4]
Wybrane publikacje
- Rzym starożytny, Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych 1961 (wyd. 2 - 1964).
- Dyrygenci polscy i obcy w Polsce działający w XIX i XX wieku, Kraków: Polskie Wydaw. Muzyczne 1964.
- Ze studiów nad senatem rzymskim w okresie schyłku republiki, Łódź - Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1965.
- Filologia klasyczna na Uniwersytecie Warszawskim w latach 1816-1915, cz. 1: 1816-1861, Warszawa: Wydawnictwa UW 1995.
- Henryk Sienkiewicz w muzyce, Warszawa: "Typografika" 2000.
- Filologia klasyczna na Uniwersytecie Warszawskim w latach 1816-1915, cz. 2: 1862-1915, Warszawa: Wydawnictwa UW 2003.
- Żydzi w kulturze muzycznej ziem polskich w XIX i XX wieku. Słownik biograficzny, Warszawa: Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny w Polsce 2014.
Przypisy
- ↑ Leon Tadeusz Błaszczyk, Warszawa, 07.01.2017 - nekrolog, nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2017-11-18] (pol.).
- ↑ a b c Michał Kozłowski , Leon Tadeusz Błaszczyk (30 III 1923- 27 XII 2016), "Nowy Filomata" 2017, R. XXI, nr 2, s. 277-279.
- ↑ Jacek Juliusz Jadacki , Alfred Tarski w Warszawie [w:] Alfred Tarski: dedukcja i semantyka, red. J. J. Jadacki, Warszawa 2003, s. 117.
- ↑ Janusz Kapuściak , Marek Haława (red.), Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. Tom I A-G, Warszawa: Ośrodek Przetwarzania Informacji, 1998, s. 126, ISBN 83-905295-5-6 .
Bibliografia
- Prof. dr Leon Tadeusz Błaszczyk, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2017-02-02] .
- Tadeusz Rutkowski, Nauki historyczne w Polsce 1944-1970. Zagadnienia polityczne i organizacyjne, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2007, s. 489, przyp. 113.
- Michał Kozłowski, Leon Tadeusz Błaszczyk (30 III 1923- 27 XII 2016), "Nowy Filomata" 21 (2017), nr 2, s. 277-279 [1]
- Pożegnanie profesora L. T. Błaszczyka