Leopold Gebel
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 20 sierpnia 1889 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 15 lipca 1954 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki | c. i k. 20 Pułk Piechoty |
Stanowiska | adiutant batalionu |
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Leopold Albin Gebel[1] (ur. 20 sierpnia 1889 w Nowym Targu, zm. 15 lipca 1954 w Londynie) – podpułkownik dyplomowany administracji (piechoty) Wojska Polskiego.
Życiorys
Urodził się 20 sierpnia 1889 w Nowym Targu[2]. W 1909 ukończył Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie[3][4]. Absolwent wydziału prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.
Jako kadet rezerwowy c. i k. armii od stycznia 1914 został mianowany chorążym rezerwy, przydzielony do c. i k. 20 pułku piechoty[5]. U schyłku I wojny światowej działał w konspiracyjnej organizacji „Wolność” (współpracował m.in. z Józefem Gizą[6])[7], na przełomie października/listopada 1918 w stopniu porucznika jako adiutant batalionu[8] zapasowego 20 pułku piechoty kierował w Tarnowie przewrotem wojskowym[9].
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 494. lokatą w korpusie oficerów piechoty[10]. 1 listopada 1924 roku został przydzielony z Komendy Placu Zakopane do 1 pułku strzelców podhalańskich w Nowym Sączu z jednoczesnym „odkomenderowaniem” do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza IV Kursu Doszkolenia. 15 października 1925 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Inspektoratu Armii Nr IV w Krakowie na stanowisko referenta. W 1928 roku był dowódcą I batalionu 38 pułku piechoty Strzelców Lwowskich w Przemyślu[11]. 12 marca 1929 roku został przeniesiony do 20 pułku piechoty w Krakowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[12]. 24 grudnia 1929 roku został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 26 marca 1930 roku został przeniesiony do Biura Ogólno Administracyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisko szefa wydziału[13]. Następnie został przeniesiony do korpusu oficerów administracji. W marcu 1939 roku pełnił służbę w Biurze Administracji Armii Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisku zastępcy szefa biura[14]. W tym czasie, w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1930, zajmował 1. lokatę w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna[15]. Równocześnie pełnił funkcję sekretarza Tymczasowego Komitetu Doradczo-Naukowego, ciała powołanego w 1933[16].
W maju 1928 portret Leopolda Gebela wykonał artysta malarz Stanisław Ignacy Witkiewicz (dzieło trafiło później do Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku)[17][18]. Leopold Gebel zamieszkiwał przy ulicy Ignacego Boernera 43 w Warszawie[19]. Przewodniczył Komitetowi Budowy Kościoła Matki Bożej Ostrobramskiej w Boernerowie (dzielnica Warszawa-Bemowo), a w 1936 ofiarował jako dar wotywny do świątyni obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej[20][21][22][23] (w kościele funkcjonuje od końca XX wieku cywilno-wojskowa parafia Matki Bożej Ostrobramskiej). Pełnił funkcję prezesa Klubu Sportowego Warszawianka[24][25].
Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej 1939, po czym przedostał się na Zachód, po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii i zmarł 15 lipca 1954 w Londynie[26].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1936)[27][28]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923)[29]
- Krzyż Walecznych (dwukrotnie)
- Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 10 listopada 1928[30], 10 listopada 1938[31])
- Medal Niepodległości (2 sierpnia 1931)[32][33]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[34]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[34]
- Złota Odznaka Honorowa Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej I stopnia[35]
Przypisy
- ↑ W 1935 dokonano zmiany imienia z Leopold na Leopold Albin. Stwierdzenia. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 8, s. 56, 1 czerwca 1935.
- ↑ Wojskowe Biuro Historyczne, wbh.wp.mil.pl [dostęp 2021-01-19] .
- ↑ Absolwenci 1883–1939. sobieski.krakow.pl. [dostęp 2015-04-14].
- ↑ II Liceum im. Króla Jana III Sobieskiego Kraków. Spis absolwentów z lat 1883–1939. stankiewicze.com. [dostęp 2015-04-14].
- ↑ Awans noworoczny w rezerwie c. i k. armii. „Gazeta Lwowska”, Nr 7 z 11 stycznia 1914.
- ↑ Krzysztof Podgórski: „Wolność”. [dostęp 2015-04-14].
- ↑ Aleksandra Anna Kozłowska. Generał brygady Jerzy Dobrodzicki (1884–1934) i jego rodzina. „Przegląd Nauk Historycznych”, s. 104, Nr 2 z 2012.
- ↑ Jerzy Giza: Jerzy Kossowski – żołnierz, pisarz, patriota. [dostęp 2015-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-14)].
- ↑ Paweł Stachnik: Sądeccy c. k. dezerterzy. [dostęp 2015-04-14].
- ↑ Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 35.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 54, 170.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 89.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 96. Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty – 1 lipiec 1933 r.. Warszawa: 1933, s. 12.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 442.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 286.
- ↑ Maciej Bossak: Tymczasowy Komitet Doradczo-Naukowy. [dostęp 2015-04-14].
- ↑ Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy).........(19). [dostęp 2015-04-14].
- ↑ Stanislaw Ignacy Witkiewicz (Witkacy) „Portrait of Leopold Gebel”, 1928. [dostęp 2015-04-14].
- ↑ Książka telefoniczna. [dostęp 2015-04-14].
- ↑ Piotr Otrębski: Boernerowska parafia seniorka. 2007-03-30. [dostęp 2015-04-14].
- ↑ Andrzej Tarwid: Warszawskie wizerunki Matki Miłosierdzia. Niedziela. [dostęp 2015-04-14].
- ↑ Jestem dłużnikiem Pana Boga. „Nasza Służba”, s. 6, Nr 13 z 1-31 lipca 2011. Ordynariat Polowy Wojska Polskiego.
- ↑ Elżbieta Szmigielska-Jezierska: Koncert kolęd i promocja książki „Boernerowo i jego świątynia” w klubie Wojskowej Akademii Technicznej. Ordynariat Polowy Wojska Polskiego, 2007-01-07. [dostęp 2015-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-14)].
- ↑ Robert Gawkowski: Futboliści na barykadach Powstania Warszawskiego. 2014-07-31. [dostęp 2015-04-14].
- ↑ Powstanie Warszawskie: piłkarze patrioci. [dostęp 2015-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-17)].
- ↑ J. Giza, Losy członków (...) 1932–1945, s. 39.
- ↑ M.P. z 1936 r. nr 263, poz. 468 „za zasługi w służbie wojskowej”.
- ↑ Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 2, s. 17, 11 listopada 1936.
- ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 33.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
- ↑ M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 598 „za zasługi na polu rozwoju i propagandy sportu polskiego”.
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 178, poz. 260 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ Jerzy Giza. Losy członków organizacji „Wolność” w Wojsku Polskim w latach 1932–1945. „Almanach Sądecki”, s. 31, Nr 1 (42) / 2003. Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”. Oddział w Nowym Sączu.
- ↑ a b Na podstawie [1]
- ↑ Piętnastolecie L. O. P. P.. Warszawa: Wydawnictwo Zarządu Głównego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, 1938, s. 282.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Jerzy Giza. Losy członków organizacji „Wolność” w Wojsku Polskim – r. 1928. „Almanach Sądecki”, s. 39, 40, Nr 4 (41) / 2002. Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”. Oddział w Nowym Sączu.
- Jerzy Giza. Losy członków organizacji „Wolność” w Wojsku Polskim w latach 1932–1945. „Almanach Sądecki”, s. 29, 31, 34, 39,, Nr 1 (42) / 2003. Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”. Oddział w Nowym Sączu.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
Media użyte na tej stronie
Naramiennik podpułkownika Wojska Polskiego (1919-39).
Leopold Gebel
Baretka: Krzyż Walecznych (1920) nadany dwukrotnie.
Lesser coat of arms of the Austrian Empire form the Congress of Vienna in 1815 until the Austro-Hungarian Compromise of 1867. It then represented the Cisleithanian territories of Austria-Hungary in the Reichsrat until 1915.
It shows the arms of Habsburg-Lorraine encircled by the chain of the Order of Golden Fleece, surmounted on the crowned Austrian imperial double-headed eagle clutching in its claws the Imperial orb, sceptre and sword, with the Imperial Crown of Rudolf above.
After 1915 the inescutcheon only displayed the red-white-red arms of Austria.