Lionel Messi

Lionel Messi
Ilustracja
Lionel Messi podczas MŚ 2018
Pełne imię i nazwiskoLionel Andrés Messi Cuccitini
Data i miejsce urodzenia24 czerwca 1987
Rosario
Wzrost169 cm
Pozycjapomocnik, napastnik
Informacje klubowe
KlubFC Barcelona
Numer w klubie10
Kariera juniorska
LataKlub
1992–1994Grandoli
1994–2000CA Newell’s Old Boys
2001–2003FC Barcelona
Kariera seniorska[a]
LataKlubWyst.Gole
2003–2004FC Barcelona C10(5)
2004–2005FC Barcelona B22(6)
2004–FC Barcelona520(474)
W sumie:552(485)
Kariera reprezentacyjna[b]
LataReprezentacjaWyst.Gole
2005 Argentyna U-2016(12)
2008 Argentyna U-235(2)
2005– Argentyna144(72)
W sumie:165(86)
  1. Aktualne na: 16 maja 2021.
  2. Aktualne na: 9 czerwca 2021.
Faksymile
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
srebroBrazylia 2014
Copa América
srebroWenezuela 2007
srebroChile 2015
srebroStany Zjednoczone 2016
brązBrazylia 2019
Letnie igrzyska olimpijskie
złotoPekin 2008
Mistrzostwa Świata U-20
złotoHolandia 2005
Mistrzostwa Ameryki Południowej U-20
brązKolumbia 2005
Odznaczenia
Medal Zasługi dla Sportu (Boliwia) Nagroda – Krzyż św. Jerzego

Lionel Andrés Messi Cuccittini (wym. [ljoˈnel anˈdɾes ˈmesi]; ur. 24 czerwca 1987 w Rosario) – argentyński piłkarz występujący na pozycji napastnika w hiszpańskim klubie FC Barcelona, której jest kapitanem oraz w reprezentacji Argentyny, której także jest kapitanem. Najskuteczniejszy zawodnik w historii FC Barcelony[1] i reprezentacji Argentyny[2], złoty medalista Igrzysk Olimpijskich 2008[3], dziesięciokrotny Mistrz Hiszpanii i czterokrotny zwycięzca Ligi Mistrzów z FC Barceloną, sześciokrotny zdobywca Złotej Piłki[4]. Powszechnie uznawany za najlepszego piłkarza w historii[5][6][7][8][9][10][11][12].

W 2012 roku zdobył pięć goli w meczu Ligi Mistrzów i został pierwszym piłkarzem, który to uczynił[13]. Został wówczas po raz czwarty królem strzelców Ligi Mistrzów, czym ustanowił nowy rekord. W sezonie 2011/2012 zdobył 73 gole we wszystkich rozgrywkach, najwięcej w historii piłki nożnej. W lidze strzelił 50 bramek i ustanowił także rekord tych rozgrywek. Messi strzelając 91 bramek w 2012 roku pobił rekord, który należał wcześniej do Gerda Müllera, który zdobył w 1972 roku 85 bramek[14].

Lionel Messi to srebrny medalista i najlepszy piłkarz Mistrzostw Świata 2014[15], dwukrotny Piłkarz Roku w Europie według UEFA[16], trzykrotny wicemistrz Copa América z 2007, 2015, 2016, brązowy medalista Copa América 2019, król strzelców Młodzieżowych Mistrzostw Świata 2005, a także najmłodszy Argentyńczyk, który zagrał na Mistrzostwach Świata[17].

Dzieciństwo

Lionel Messi urodził się 24 czerwca 1987 r. w Rosario, w prowincji Santa Fe, jako dziecko Jorge Horácio Messiego, pracownika huty oraz Celii Maríi (z domu Cuccitini), pracującej na pół etatu sprzątaczki[18][19][20]. Rodzina piłkarza ze strony ojca pochodzi z włoskiego miasta Ankona, skąd jeden z przodków, Angelo Messi, wyemigrował w 1883 do Argentyny. Piłkarz ma starsze rodzeństwo: braci Rodrigo i Matíasa oraz siostrę Marię Sol. Mając pięć lat, Messi zaczął grać w piłkę w lokalnym zespole Grandoli, który to prowadził jego ojciec Jorge[21][22]. W 1995 roku trafił do Newell’s Old Boys, klubu mającego siedzibę w Rosario, rodzinnym mieście piłkarza[21].

W wieku 11 lat zdiagnozowano u niego karłowatość przysadkową. Występujące w argentyńskiej Primera División River Plate zainteresowało się jego pozyskaniem, jednak klubu nie było stać na leczenie, którego miesięczne koszty wynosiły 900 dolarów[20]. Ojciec piłkarza skontaktował się ze skautami hiszpańskiej Barcelony, którzy po obserwacji gry Messiego zgodzili się opłacać koszty kuracji[22][23][21]. Dyrektor sportowy klubu Carles Rexach zaproponował Messiemu kontrakt na serwetce, ponieważ nie miał przy sobie innego papieru[23][20]. Piłkarz wraz z ojcem przeprowadził się do Hiszpanii i zaczął występować w młodzieżowych drużynach klubu[21][23].

Kariera klubowa

FC Barcelona

„Nigdy nie zapomnę tego, że to on rozpoczął moją karierę. Nie bał się na mnie postawić, mimo iż miałem szesnaście, czy siedemnaście lat.”

W latach 2000–2003 Messi występował w zespołach Infantil B oraz Cadete B i A (w tym ostatnim zdobył 37 bramek w 30 meczach). W sezonie 2003/2004 pobił rekord występując w aż pięciu drużynach[25]. Rozegrał jedno spotkanie w Juvenil B. Zdobył w nim bramkę i otrzymał szansę gry w Juvenil A. Strzelił tam 21 goli w 14 meczach i 29 listopada 2003 roku zadebiutował w meczu Tercera División w Barcelonie C. 6 marca 2004 roku rozegrał pierwsze spotkanie w Segunda División B w barwach zespołu B. Przez cały sezon grał w obydwu tych drużynach (kolejno osiem meczów, pięć goli i pięć spotkań bez żadnej bramki)[26]. Jeszcze wcześniej, bo 16 listopada 2003 roku, w wieku 16 lat i 145 dni, Messi zadebiutował w pierwszej drużynie Barcelony w towarzyskim meczu z FC Porto[27][28].

16 października 2004 roku Messi wystąpił po raz pierwszy w Primera División, w wygranym 1:0 derbowym spotkaniu z Espanyolem[29]. W czasie występu miał 17 lat i 114 dni, stając się trzecim najmłodszym piłkarzem w historii klubu oraz najmłodszym, który zadebiutował w Primera División (we wrześniu 2007 roku rekord został pobity przez Bojana Krkicia)[27]. 1 maja 2005 w meczu z Albacete Balompié Messi zdobył swojego pierwszego gola w lidze, co uczyniło go najmłodszym strzelcem ligowej bramki dla klubu (17 lat i 311 dni). W 2007 roku osiągnięcie to ponownie poprawił Bojan Krkić[30][31]. W tamtym sezonie Messi grał także w zespole B, dla którego zdobył 6 bramek w 17 ligowych spotkaniach.

Sezon 2005/2006

16 września, po raz drugi w ciągu trzech miesięcy, klub postanowił zmienić warunki kontraktu piłkarza – Argentyńczyk zaczął być opłacany jak pełnoprawny członek pierwszego zespołu, a samą umowę przedłużono do czerwca 2014 roku[21]. 26 września Messi uzyskał hiszpańskie obywatelstwo[32], dzięki czemu mógł grać w Primera División. Zawodnik nie mógł wcześniej zagrać w lidze, gdyż Barcelona miała wyczerpany limit posiadania w drużynie zawodników spoza Unii Europejskiej. Pierwszym spotkaniem Ligi Mistrzów rozegranym na Camp Nou, w którym wziął udział, był pojedynek z Udinese Calcio[27]. Messi wchodząc na boisko otrzymał od fanów owacje, a w czasie meczu imponował spokojem oraz udaną współpracą z Ronaldinho[33].

Messi zdobył sześć bramek w siedemnastu ligowych występach, zaś w sześciu rozegranych meczach w Lidze Mistrzów strzelił jednego gola. 7 marca 2006 roku w meczu z Chelsea doznał naderwania mięśnia w prawym udzie, przez co nie mógł grać do końca sezonu[34]. Barcelona zakończyła rozgrywki zwyciężając w Primera División oraz w Lidze Mistrzów[35][36].

Sezon 2006/2007

Messi w meczu z Rangers w 2007 roku

Messi w sezonie 2006/2007 był podstawowym zawodnikiem Barcelony, zdobywając 14 bramek w 26 ligowych spotkaniach[37]. 12 listopada w spotkaniu z Realem Saragossa Argentyńczyk doznał kontuzji kości śródstopia, która wyeliminowała go z gry na trzy miesiące[38]. 11 marca odegrał kluczową rolę w El Clásico, zdobywając hat-tricka, dzięki czemu grająca z jednym zawodnikiem mniej Barcelona zremisowała z Realem 3:3. Ostatnią bramkę Argentyńczyk zdobył w doliczonym czasie gry[39]. Messi stał się tym samym pierwszym piłkarzem od czasu Ivána Zamorano[40] oraz pierwszym zawodnikiem Barcelony od czasu Romário, któremu udało się zdobyć trzy bramki w El Clásico. Jest również najmłodszym piłkarzem, który zdobył bramkę w tych spotkaniach. Im bliżej było końca sezonu, tym Messi uzyskiwał więcej trafień – 11 z 14 ligowych goli zdobył w ostatnich 13 spotkaniach[41].

Messi na krótko przed zdobyciem gola w meczu z Getafe

Messi starał się udowodnić, że porównania do Maradony nie były przesadzone, zdobywając na przestrzeni jednego sezonu bramki podobne do najsłynniejszych trafień byłego napastnika[42]. 18 kwietnia 2007 strzelił dwie bramki w półfinałowym meczu Copa del Rey przeciwko Getafe CF, zaś jeden z goli przypominał bramkę Maradony w ćwierćfinałowym meczu Mistrzostw Świata 1986 przeciwko Anglii[43]. Dziennikarze sportowi wnikliwie doszukiwali się podobieństwa do gola Maradony, a hiszpańska prasa nazwała Messiego „Messidona”[44]. Przebiegł ten sam dystans co Maradona (62 metry), minął tę samą liczbę przeciwników (sześciu, w tym bramkarza), oddał strzał z podobnej pozycji i celebrując bramkę również podbiegł do bocznej chorągiewki boiska[42]. Na pomeczowej konferencji, kolega z drużyny, Deco, powiedział: „Nie ma takiego drugiego jak Leo”[45]. W meczu z RCD Espanyol zdobył bramkę podobną do tej strzelonej przez Maradonę w spotkaniu z Anglią. Messi wyskoczył do piłki i za pomocą ręki przerzucił piłkę nad interweniującym bramkarzem, Carlosem Kamenim[46]. Mimo powtórek zagrania i protestów piłkarzy Espanyolu, gol został uznany.

Sezon 2007/2008

W rozegranym 22 września spotkaniu z Sevillą dwukrotnie wpisał się na listę strzelców[47]. Kilka dni wcześniej strzelił gola w wygranym 3:0 meczu Ligi Mistrzów z Olympique Lyon[48], z kolei 26 września zdobył dwie bramki w zwycięskiej potyczce (4:1) z Realem Zaragoza[49]. 27 lutego, przeciwko Valencii, Argentyńczyk rozegrał swój setny oficjalny mecz w barwach klubu[50].

Messi został nominowany do nagrody FIFPro w kategorii Napastnik[51]. W internetowym sondażu hiszpańskiej gazety „Marca” został wybrany najlepszym piłkarzem na świecie, uzyskując 77 procent wszystkich głosów[52]. Zdaniem felietonistów katalońskich gazet „El Mundo Deportivo” i „Sport” oraz byłego niemieckiego piłkarza, Franza Beckenbauera, Messi powinien otrzymać Złotą Piłkę[53]. Wiele piłkarskich osobistości, takich jak Ronaldinho, Samuel Eto’o, Frank Rijkaard, Bernd Schuster, Raúl, Gianluca Zambrotta, Francesco Totti, Alfredo Di Stéfano, Diego Maradona oraz Pelé przyznało, że uważają Messiego za jednego z najlepszych obecnie piłkarzy świata[54][55].

Wskutek kontuzji kości śródstopia odniesionej 4 marca w meczu Ligi Mistrzów z Celtikiem Glasgow, Argentyńczyk pauzował przez sześć tygodni. Piłkarz po raz czwarty w ciągu trzech sezonów doznał tego samego urazu[56].

Sezon 2008/2009

Messi w meczu z UD Almería

Po odejściu z klubu Ronaldinho, Messi przejął po nim numer „10” na koszulce[57]. 1 października 2008 w meczu Ligi Mistrzów z Szachtarem Donieck, Argentyńczyk zmienił na boisku Thierry’ego Henry’ego i po siedmiu minutach zdołał dwukrotnie wpisać się na listę strzelców, dzięki czemu Barcelona, przegrywająca 0:1, zdołała ostatecznie zwyciężyć 2:1[58]. Następna ligowa potyczka przeciwko Atlético Madryt określana była mianem „przyjacielskiej rywalizacji” pomiędzy Messim i jego przyjacielem, Sergio Agüero[59]. Messi zdobył w tym meczu gola z rzutu wolnego oraz asystował przy jednej z bramek, a Barcelona wygrała spotkanie 6:1[60]. Kolejny dobry występ zaliczył w meczu z Sevillą, zdobywając dwie bramki – jedną z woleja z odległości 23 metrów, a przy kolejnej ominął bramkarza i oddał strzał z ostrego kąta boiska[61]. 13 grudnia w El Clásico Barcelona zwyciężyła 2:0, a Messi zdobył drugiego gola dla zespołu[62]. Argentyńczyk został wybrany drugim piłkarzem świata podczas gali FIFA, gromadząc 678 punktów[63].

W meczu z Atlético Madryt, Messi zdobył swojego pierwszego hat-tricka w 2009, a Barcelona wygrała spotkanie 3:1[64]. Niespełna miesiąc później po wejściu na zmianę w potyczce z Racingiem Santander, przy stanie 1:0 dla Racingu, zdobył dwie bramki, zapewniając swojej drużynie zwycięstwo. Strzelony przez niego drugi gol w tym meczu był zarazem 5000 bramką Barcelony w historii jej ligowych występów[65]. W 28 kolejce rozgrywek ligowych, piłkarz zdobył swojego 30 gola w sezonie (we wszystkich rozgrywkach), przyczyniając się do wygranej 6:0 nad Málagą[66]. 8 kwietnia 2009 uzyskał dwa trafienia w spotkaniu Ligi Mistrzów z Bayernem Monachium[67]. Dziesięć dni później, zdobywając 20 gola w sezonie, Messi zapewnił drużynie zwycięstwo w meczu z Getafe, dzięki czemu Barcelona utrzymała sześć punktów przewagi nad drugim w tabeli Realem Madryt[68].

Michael Carrick (z tyłu) obserwuje strzał Messiego – finał Ligi Mistrzów 2009.

Pieczętując dominację klubu w sezonie, Messi dwukrotnie wpisał się na listę strzelców w zwycięskiej 6:2 potyczce z Realem Madryt rozegranej na Santiago Bernabéu[69]; była to najwyższa porażka madryckiego klubu od 1930 r.[70]. Po zdobyciu tych bramek, Messi podbiegł do kibiców i przed kamerami zdjął koszulkę, pokazując podkoszulek z napisem Síndrome X Fràgil (Zespół łamliwego chromosomu X), by wesprzeć dzieci cierpiące na tę dolegliwość[71]. 13 maja po raz pierwszy zwyciężył w rozgrywkach o Puchar Króla, zdobywając bramkę i asystując przy kolejnych dwóch, prowadząc zespół do wygranej 4:1 przeciwko Athletic Bilbao[72]. 27 maja w finale Ligi Mistrzów Barcelona wygrała z Manchesterem United 2:0, a Messi strzałem głową w 70. minucie spotkania zdobył drugą bramkę[73]. Z dziewięcioma trafieniami został królem strzelców rozgrywek[73]. Barcelona sezon zakończyła triumfując w Copa del Rey, Primera División i Lidze Mistrzów[74], stając się tym samym pierwszym hiszpańskim klubem w historii, któremu udało się zdobyć potrójną koronę[75].

Sezon 2009/2010

Messi w czasie treningu

Przed rozpoczęciem sezonu, przedłużył kontrakt z klubem do 2016 roku, stając się najwyżej opłacanym zawodnikiem w drużynie oraz w całej lidze. Messi zarabiał około 9,5 miliona euro rocznie, zaś klauzula wykupu piłkarza wynosiła 250 milionów[76][77]. W rozegranym 28 sierpnia meczu o Superpuchar Europy z Szachtarem Donieck asystował przy bramce Pedro, dającej drużynie zwycięstwo 1:0[78]. Po tym spotkaniu, Josep Guardiola powiedział, że Messi jest prawdopodobnie najlepszym piłkarzem jakiego kiedykolwiek widział[79]. Wcześniej zdobył dwie bramki w finale Superpucharu Hiszpanii przyczyniając się tym samym do zwycięstwa w tych rozgrywkach. Udanie rozpoczął zmagania ligowe – strzelił gola w wygranym 2:0 meczu z Getafe, zaś w spotkaniach z Atlético Madryt i Racingiem Santander zaliczył po dwa trafienia oraz jednej asyście. W półfinałowym meczu Klubowych Mistrzostw Świata przeciwko Atlante FC wszedł na boisko w 55. minucie i już dwie minuty później, strzelił bramkę na 2:1. Był to jego pierwszy kontakt z piłką w tym spotkaniu. Barcelona ostatecznie zwyciężyła 3:1[80]. W finale Klubowych Mistrzostw Świata Duma Katalonii z Messim w składzie pokonała po dogrywce Estudiantes La Plata 2:1, a Argentyńczyk klatką piersiowa strzelił gola dającego swojej drużynie tytuł najlepszej drużyny globu[81]. Został wybrany najlepszym zawodnikiem turnieju. Kilka tygodni później w meczu z Sevillą na Camp Nou (4:0) strzelił dwie bramki, zdobywając tym samym setnego gola dla FC Barcelony. Szczyt formy Argentyńczyka przypadł na marzec. Podczas kolejnych czterech meczów ligowych z Malagą, Almerią, Valencią i Saragossą strzelił 9 bramek. W przerwie pomiędzy nimi w bardzo ważnym rewanżu Ligi Mistrzów z VFB Stuttgart zdobył dwa gole. Swoją wędrówkę po Złotego Buta kontynuował w następnej fazie Champions League. Stał się bohaterem spotkania z Arsenalem, któremu strzelił cztery bramki niwecząc tym samym marzenia Anglików o awansie do półfinału[82]. Rozegrał również bardzo udane zawody w Madrycie i zdobył bramkę na 1:0 dla Barcelony[83].
Messi nie pomógł jednak swojej drużynie w awansie do drugiego z rzędu finału Ligi Mistrzów. W meczach z Interem Mediolan (1:3 i 1:0) został wyłączony z gry dzięki sprytnej taktyce José Mourinho. Mimo to został królem strzelców turnieju z ośmioma trafieniami na koncie (w tym sześcioma w fazie pucharowej) wyprzedzając między innymi Cristiano Ronaldo i Ivicę Olicia.
Sezon 2009/2010 zakończył się dla klubu z Katalonii zwycięstwem w lidze z dorobkiem 99 punktów[84]. Messi zdołał wyrównać rekord Ronaldo z sezonu 1996/97, kiedy to Brazylijczykowi udało się zdobyć 34 bramki. Otrzymał za to pierwszego w swojej karierze Złotego Buta[85].

Sezon 2010/2011

21 sierpnia 2010 r. Messi strzelił hat-tricka w swoim pierwszym meczu sezonu, a Barcelona wygrała 4:0 z Sevillą w Superpucharze Hiszpanii. Sezon ligowy rozpoczął zdobywając pierwszego gola po zaledwie trzech minutach, przeciw Racingowi Santander. 19 września 2010 r. Messi doznał kontuzji kostki przez interwencję obrońcy Atlético Madryt, Tomáša Ujfalusiego. Obawiano się, że Messi złamał kostkę, która mogła wykluczyć go z gry przez co najmniej sześć miesięcy, ale po badaniach okazało się, że Argentyńczyk doznał skręcenia wewnętrznych wiązadeł prawej kostki. Kiedy Messi wrócił do gry, zdobył gola na 1:1 przeciwko RCD Mallorca. Potem zdobył kolejne bramki w rozgrywkach Ligi Mistrzów przeciwko København i pomógł zespołowi wygrać 2:0 na Camp Nou. Przeciwko Almerii zdobył swój drugi hat-trick w sezonie w imponującym 8:0 zwycięstwie na wyjeździe. 29 listopada na Camp Nou Barcelona z Messim w składzie pokonała odwiecznego rywala - Real Madryt - 5:0, a Argentyńczyk w tym meczu zaliczył dwie asysty. W styczniu dostał nagrodę dla najlepszego piłkarza 2010 roku - Złotą Piłkę). Na podium plebiscytu stanęli również Xavi i Iniesta - jego klubowi koledzy. Messi był nominowany do zdobycia Złotej Piłki czwarty rok z rzędu. Dwa dni po otrzymaniu nagrody skompletował swojego pierwszego hat-tricka w roku i trzeciego w sezonie, przeciwko Realowi Betis. Barcelona m.in. dzięki Leo Messiemu dotarła do finału Pucharu Hiszpanii, w którym po dogrywce uległa 0:1 Realowi Madryt. 11 maja 2011 r. FC Barcelona zdobyła swoje kolejne Mistrzostwo Hiszpanii. W półfinale Ligi Mistrzów Messi zdobył dwa gole na Santiago Bernabéu przeciw Realowi Madryt. Jego bramki dały awans Barcelonie (0:2 w pierwszym meczu i 1:1 w drugim). 28 maja Barcelona zdobyła Ligę Mistrzów. Jej rywalem w wygranym 3:1 finale był Manchester United prowadzony przez sir Alexa Fergusona. Jednego z goli strzelił Messi, który został królem strzelców rozgrywek. Argentyńczyk został również wicekrólem strzelców La Liga.

Sezon 2011/2012

Messi wraz z kolegami świętujący zdobycie Klubowego Mistrzostwa Świata 2011.
Messi w sezonie 2011/12 podczas spotkania Copa Del Rey.

Messi zaczął sezon od występów w Superpucharze Hiszpanii. W dwumeczu przeciwko Realowi Madryt (5:4) zawodnik strzelił 3 gole i zaliczył 2 asysty, zapewniając FC Barcelonie zwycięstwo i zdobycie pierwszego trofeum w sezonie[86]. Lionel wraz z FC Barceloną jako zwycięzca Ligi Mistrzów rozegrał spotkanie ze zwycięzcą Ligi Europejskiej, portugalskim FC Porto, w ramach Superpucharu Europy[87]. W tym meczu Messi strzelił gola po błędzie Guarína oraz asystował przy bramce Cesca Fàbregasa, który ustalił wynik na 2:0 dla Barcelony, tym samym zapewniając klubowi drugie trofeum w sezonie. W sierpniu, w meczu Ligi Mistrzów przeciwko BATE Borysów, Messi pobił drugiego rekordzistę w historii klubu pod względem strzelonych bramek, był nim László Kubala ze 194 trafieniami, przed nim pozostał tylko César Rodríguez z 232 golami w oficjalnych meczach[87]. W kolejnym meczu Ligi Mistrzów przeciwko Viktorii Pilzno Leo strzelił swojego dwusetnego gola w oficjalnych rozgrywkach. Podczas finału Klubowych Mistrzostw Świata Messi strzelił dwa gole brazylijskiemu klubowi Santos FC (4:0), zdobywając trzecie trofeum w sezonie dla FC Barcelony. Został również wybrany najlepszym zawodnikiem tego turnieju. Lionel zdobył nagrodę stworzoną w 2011 roku dla Najlepszego Piłkarza Europy, pokonując kolegę z FC Barcelony oraz zawodnika Realu Madryt, Cristiano Ronaldo[88]. Wygrał również Złotą Piłkę pokonując w głosowaniu Cristiano Ronaldo oraz Xaviego Hérnandeza, stając się tym samym czwartym zawodnikiem, który zdobył Złota Piłkę trzy razy[89]. 19 stycznia 2011 w ligowym meczu z Valencia CF (5:1) Leo strzelił swojego dwusetnego gola w Primera División. 7 marca w meczu z Bayernem Leverkusen (7:1) stał się zawodnikiem, który jako pierwszy w historii Ligi Mistrzów strzelił 5 goli w jednym meczu. 20 marca strzelając hat-tricka w meczu ligowym przeciwko Granada CF pobił klubowy rekord 232 goli ustanowiony przez Césara Rodrígueza i stał się najlepszym strzelcem w historii FC Barcelony. 2 maja strzelając hat-tricka z Málagą pobił rekord w liczbie goli strzelonych w sezonie. Poprzednim rekordzistą był Gerd Müller z 67 trafieniami. 5 maja w derbach Barcelony z Espanyolem Leo strzelił 4 gole. Messi zakończył sezon z 73 golami i 28 asystami w 60 meczach[90].

Sezon 2012/2013

Sezon 2012/13 zaczął od porażki w Superpucharze Hiszpanii z Realem Madryt 4:4 (o wygranej zdecydowała liczba bramek strzelonych na wyjeździe). Sam Messi podczas tych finałów dwa razy wpisywał się na listę strzelców. W pierwszej kolejce Primera División FC Barcelona zmierzyła się z Realem Sociedad. Zespół z Leo na czele wygrał 5:1, a sam Messi zaliczył dwie bramki. Ostatecznie FC Barcelona zakończyła sezon na pierwszym miejscu z dorobkiem 100 punktów. Leo z dorobkiem 46 bramek na koncie został królem strzelców i otrzymał Złotego Buta. Drugie miejsce zajął Portugalczyk Cristiano Ronaldo, który stracił do Argentyńczyka 12 bramek. W Lidze Mistrzów Barça bez problemu poradziła sobie w fazie grupowej gdzie zajęła pierwsze miejsce z dorobkiem 13 punktów. Duma Katalonii została pokonana dopiero w półfinale przez późniejszego triumfatora rozgrywek Bayern Monachium. Leo podczas całej edycji Ligi Mistrzów wpakował osiem razy piłkę do siatki, co dało mu trzecie miejsce tuż za Robertem Lewandowskim oraz Cristiano Ronaldo. W Pucharze Króla Leo strzelił cztery bramki. W całym sezonie uzyskał ich 60.

Sezon 2013/2014

Sezon 2013/14 Messi po raz kolejny zaczął od dwóch występów w Superpucharze Hiszpanii, w którym drużyna FC Barcelony zmierzyła się z Atlético Madryt. W pierwszej kolejce La Liga Duma Katalonii ograła Levante UD 7:0, a Leo strzelił dwie bramki i zaliczył asystę. W kolejnym spotkaniu FC Barcelona zmierzyła się z Málagą. Spotkanie zakończyło się wygraną podopiecznych trenera Gerardo Martino 1:0, ale i Leo tym razem nie strzelił bramki. Poprawił się za to w spotkaniu trzeciej kolejki Primera División z Valencią CF, gdzie tych bramek uzyskał aż trzy. Barcelona zwyciężyła nad „Nietoperzami” 3:2. Po 11 kolejkach Messi wpisywał się na listę strzelców osiem razy. W Lidze Mistrzów podczas trzech spotkań uzyskał 6 bramek. 10 listopada podczas ligowego meczu z Betisem Messi musiał opuścić plac gry w 22. minucie. Lekarze zdiagnozowali u niego naderwanie dwugłowego mięśnia uda. W wyniku odnowienia się kontuzji lewej nogi, Messi nie mógł zagrać do końca 2013 roku. Argentyńczyk do gry powrócił 8 stycznia 2014 roku, strzelając dwa gole przeciwko Getafe w Pucharze Króla. 13 stycznia zajął drugie miejsce w plebiscycie Złotej Piłki dla najlepszego piłkarza. 16 marca w meczu ligowym przeciwko Osasunie, 26-latek strzelił hat-tricka, co sprawiło, że stał się najlepszym strzelcem wszech czasów FC Barcelony z 371 bramkami na koncie (mecze towarzyskie i oficjalne).

Sezon 2014/2015

W sezonie 2014/15 Leo wraz z drużyną zdobył drugi tryplet w historii - Barcelona została mistrzem Hiszpanii, zwyciężyła w Copa del Rey oraz Champions League[91]. W 57 występach dla klubu zawodnik strzelił 58 goli i zaliczył 31 asyst[92]. Został królem strzelców Ligi Mistrzów (ex aequo z Neymarem i Cristiano Ronaldo)[93].

Sezon 2015/2016

W sezonie 2015/16 Leo Messi zdobył z klubem cztery trofea: Superpuchar Europy, Klubowe Mistrzostwo Świata, Puchar Króla i mistrzostwo Hiszpanii. W 49 występach zdobył 41 goli i zaliczył 24 asysty[94].

Sezon 2016/2017

W sezonie 2016/17 Messi zdobył z klubem Superpuchar Hiszpanii i Puchar Króla. W 52 występach zdobył 54 gole i zaliczył 20 asyst[95].

Sezon 2017/2018

W sezonie 2017/18 Messi zdobył z klubem mistrzostwo Hiszpanii i Puchar Króla. W 54 występach zdobył 45 goli i zaliczył 20 asyst[96].

Sezon 2018/2019

W sezonie 2018/19 Messi zdobył z klubem mistrzostwo Hiszpanii i Superpuchar Hiszpanii. W 50 występach zdobył 51 goli i zaliczył 22 asysty[97].

Sezon 2019/2020

W sezonie 2019/20 Messi dotarł z klubem do 1/4 finału Ligi Mistrzów. W 44 występach zdobył 31 goli i zaliczył 27 asyst[98].

Sezon 2020/2021

W sezonie 2020/21 Messi zdobył z klubem Puchar Króla. W 47 występach zdobył 38 goli i zaliczył 14 asyst[99].

Kariera reprezentacyjna

W czerwcu 2004 zadebiutował w reprezentacji Argentyny U-20 w towarzyskim spotkaniu z rówieśnikami z Paragwaju[100]. Rok później zwyciężył z drużyną na Młodzieżowych Mistrzostwach Świata 2005 rozegranych w Holandii. Został królem strzelców i uznano go za najlepszego gracza turnieju[101].

4 sierpnia 2005 selekcjoner José Pekerman powołał Messiego do pierwszej reprezentacji. Zadebiutował w niej 17 sierpnia w spotkaniu z Węgrami; miał 18 lat i 54 dni. Został wprowadzony na boisko w 63. minucie, jednak 40 sekund później arbiter Markus Merk pokazał mu czerwoną kartkę za uderzenie łokciem węgierskiego obrońcy, Vilmosa Vanczáka. Decyzja sędziego wywołała kontrowersje, a Diego Maradona stwierdził, że arbiter postąpił zbyt pochopnie[102][103]. Messi powrócił do drużyny 3 września w przegranym 0:1 meczu z Paragwajem. Przed meczem powiedział: „Dzisiaj będzie mój prawdziwy debiut. Poprzedni mecz trwał dla mnie zbyt krótko...”[104]. Po kolejnym spotkaniu, przeciwko Peru, Pekerman nazwał Messiego „diamentem”[105].

28 marca 2009 w spotkaniu z Wenezuelą rozegranym w ramach kwalifikacji do Mistrzostw Świata, Messi po raz pierwszy zagrał z numerem „10” na koszulce. Mecz ten był również debiutem Diego Maradony w roli selekcjonera reprezentacji. Argentyna zwyciężyła 4:0, a Messi w 25. minucie otworzył wynik spotkania[106].

Mistrzostwa Świata 2006

Kontuzja odniesiona pod koniec sezonu 2005/06 narażała Messiego na absencję na Mistrzostwach Świata 2006. Mimo to, 15 maja 2006 r. piłkarz otrzymał powołanie do kadry na turniej. Zagrał również swój ostatni mecz w barwach Argentyny U-20, zaś później wystąpił w towarzyskim spotkaniu z Angolą[107][108]. W pierwszym meczu Argentyny na mistrzostwach przeciwko Wybrzeżu Kości Słoniowej, Messi wszedł na boisko z ławki rezerwowych[109]. W następnym spotkaniu z Serbią i Czarnogórą zastąpił w 74 minucie Maxiego Rodrigueza, stając się tym samym najmłodszym reprezentantem Argentyny na Mistrzostwach Świata w historii. Asystował przy trafieniu Hernana Crespo oraz zdobył ostatnią bramkę w wygranym 6:0 meczu, dzięki czemu został najmłodszym strzelcem w turnieju oraz szóstym najmłodszym zdobywcą gola w historii Mistrzostw Świata[110]. Wystąpił w zakończonym bezbramkowym remisem spotkaniu z Holandią[111]. W kolejnym meczu z Meksykiem Messi pojawił się na murawie w 84. minucie przy stanie 1:1 i zdołał trafić do siatki, uczynił to jednak z pozycji spalonej i bramka nie została uznana[112][113], jednak drużyna zdołała w dogrywce strzelić gola dającego awans. Ćwierćfinałowe spotkanie z Niemcami spędził na ławce rezerwowych, a Argentyna przegrała w rzutach karnych 2:4[114].

Copa América 2007

Messi na Copa América 2007.

Messi został najmłodszym zawodnikiem powołanym na turniej. Pierwszy mecz rozegrał 29 czerwca, a jego drużyna wygrała 4:1 ze Stanami Zjednoczonymi. W tym spotkaniu pokazał swoje zdolności jako rozgrywający. Wypracował sytuację, dzięki której Hernán Crespo zdobył gola oraz sam kilkakrotnie oddał celne strzały na bramkę. Został zastąpiony w 79. minucie przez Carlosa Teveza, który kilka minut później wpisał się na listę strzelców[115].

W swoim drugim spotkaniu, przeciwko Kolumbii, wywalczył rzut karny, który wykorzystał Crespo, doprowadzając tym samym do remisu 1:1. Miał również udział przy drugiej bramce Argentyny, kiedy to po faulu na nim podyktowany został rzut wolny, z którego gola zdobył Juan Román Riquelme, podwyższając prowadzenie na 3:1. Ostatecznie mecz zakończył się zwycięstwem Argentyny 4:2, dzięki czemu zespół awansował do ćwierćfinału turnieju[116].

W trzecim meczu z Paragwajem trener dał odpocząć Messiemu przed kolejną fazą rozgrywek. Na boisko wszedł w 64. minucie zastępując Estebana Cambiasso. W 79. minucie wypracował sytuację bramkową Javierowi Mascherano, którą ten wykorzystał[117]. W ćwierćfinale Argentyna zwyciężyła z Peru 4:0, a Messi po podaniu Riquelme zdobył jedną z bramek[118]. W półfinałowej potyczce z Meksykiem, strzelił gola lobując bramkarza Oswaldo Sancheza, przyczyniając się do wygranej zespołu 3:0[119]. W finale Argentyna przegrała z Brazylią 0:3[120].

Messi w meczu z Brazylią podczas Igrzysk Olimpijskich 2008

Igrzyska Olimpijskie 2008

Z początku Messi nie otrzymał zgody od klubu na wyjazd na Igrzyska Olimpijskie 2008[121], jednak zawodnik po odbyciu rozmowy z trenerem Josepem Guardiolą ostatecznie dostał pozwolenie na uczestnictwo w zawodach[122]. Dołączył do kadry zespołu i pierwszą bramkę zdobył w wygranym 2:1 meczu z Wybrzeżem Kości Słoniowej[122]. Z kolei w spotkaniu z Holandią otworzył wynik spotkania oraz asystował przy bramce Ángela Di Maríi, dzięki czemu Argentyna zwyciężyła spotkanie po dogrywce 2:1[123]. Z dobrej strony pokazał się w wygranym 3:0 meczu z Brazylią[124]. W finale Messi ponownie asystował przy trafieniu Di Maríi, dającemu zwycięstwo 1:0 nad Nigerią[125].

Mistrzostwa Świata 2010

Messi podczas przegranego ćwierćfinału z Niemcami.

Messi wystąpił w meczu otwarcia, w którym Argentyna pokonała Nigerię 1:0. Argentyńczyk miał wiele okazji do strzelenia bramki, jednak został wielokrotnie zatrzymany przez bramkarza Vincenta Enyeamę. Messi wyszedł w podstawowej jedenastce Argentyny w kolejnym meczu mistrzostw przeciwko Korei Południowej zakończonym zwycięstwem 4:1. Uczestniczył we wszystkich bramkowych akcjach zespołu, ponadto pomógł zdobyć hat-trick Gonzalowi Higuaínowi. W trzecim, ostatnim meczu grupowym Argentyna wygrała 2:0 z Grecją, a sam Messi był kapitanem drużyny oraz został wybrany „graczem meczu”.

W pierwszym spotkaniu drugiej rundy, wygranym 3:1 z Meksykiem, Messi asystował przy bramce Carlosa Téveza, która jednak nie powinna zostać uznana z powodu spalonego. Argentyna zakończyła występ w mistrzostwach po przegranej z Niemcami 0:4.

Copa América 2011

Messi uczestniczył we wszystkich czterech meczach Argentyny w Copa América 2011. Nie zdobył żadnego gola, ale zaliczył asystę przy golu Gonzala Higuaína w przegranym meczu ćwierćfinałowym po rzutach karnych (w meczu 1:1) z Urugwajem. Messi trafił w serii rzutów karnych; strzelał jako pierwszy. Messi dwukrotnie został wybierany zawodnikiem meczu, kolejno z Boliwią (1:1) i Kostaryką (3:0).

Mistrzostwa Świata 2014

Lionel Messi na Mundialu 2014 grał w każdym meczu swojej kadry. Ponadto strzelał gola w każdym meczu Argentyny w fazie grupowej (po jednej bramce w meczu z Bośnią i Hercegowiną oraz w meczu z Iranem i dwie bramki w meczu z Nigerią). W fazie pucharowej spotkała go jednak „niemoc strzelecka” i nie trafił tam ani jednej bramki, strzelając jedynie karnego w wygranych w półfinałowym meczu z Holandią serii rzutów karnych. Argentyna dotarła aż do finału, gdzie przegrała z Niemcami 1:0 po dogrywce. Lionel Messi został wybrany na najlepszego piłkarza turnieju oraz zajął trzecie miejsce w klasyfikacji strzelców (razem z Neymarem i Robinem van Persiem) z 4 golami na koncie, tracąc jedną bramkę do drugiego w klasyfikacji Thomasa Müllera i 2 bramki do laureata Złotego Buta tego turnieju Jamesa Rodrígueza.

Copa América 2015

Na Copa América 2015 Lionel Messi zagrał pełny wymiar czasowy we wszystkich meczach swojej kadry. Strzelił on tylko jednego gola w meczu z Paragwajem i wykorzystał swoją „jedenastkę” w serii rzutów karnych w ćwierćfinałowym meczu z Kolumbią oraz w finałowym meczu z Chile. Argentyna dotarła do finału gdzie przegrała z Chile po rzutach karnych 4:1 (Leo Messi jako jedyny ze swojej kadry trafił rzut karny).

Copa América 2016

Na Copa América 2016 Lionel Messi opuścił tylko pierwszy mecz w fazie grupowej z Chile z powodu kontuzji. W pozostałych pojawił się na boisku. Ponadto ustrzelił hat-tricka w meczu z Panamą i zdobył po jednej bramce w ćwierćfinałowym meczu z Wenezuelą i w półfinałowym meczu z USA. W półfinale turnieju rozegranego 22 czerwca z USA stał się samodzielnie najlepszym strzelcem w historii reprezentacji Argentyny strzelając swoją 55. bramkę w kadrze, przez co pobił rekord Gabriela Batistuta (54 gole). Argentyna dotarła do finału, w którym przegrała z Chile 4:2 w rzutach karnych (regulaminowy czas meczu oraz dogrywka nie przyniosły bramek). W turnieju Messi zdobył 5 goli, królem strzelców z 6 golami został Eduardo Vargas. Po meczu zawodnik oświadczył, że rezygnuje z gry w reprezentacji Argentyny[126][127]. Po tej decyzji wiele osób starało się przekonać Messiego do powrotu, ale piłkarz nie zmieniał decyzji. Jednak po spotkaniu z nowym selekcjonerem reprezentacji Argentyny Edgardo Bauzą zdecydował się wrócić do reprezentacji[128].

Mistrzostwa Świata 2018

Na mundialu w Rosji Messi wystąpił w trzech meczach fazy grupowej z Islandią (1:1), Chorwacją (0:3) i Nigerią, w których zdobył jednego gola. Jego drużyna awansowała do fazy pucharowej z drugiego miejsca. W 1/8 finału Argentyna uległa Francji 3:4, a Messi zaliczył w tym meczu dwie asysty.

Copa América 2019

W fazie grupowej Argentyna mierzyła się Kolumbią, Paragwajem i Katarem. W półfinale drużyna przegrała z Brazylią, a w meczu o trzecie miejsce zwyciężyła 2:1 z Chile. Messi zakończył turniej z jednym golem, zdobytym w meczu grupowym z Paragwajem[129].

Statystyki

Klubowe

(aktualne na dzień 16 maja 2021)[130][131]
SezonKlubLigaLiga[132]
MeczeGole
2003/2004FC Barcelona CTercera105
2003/2004FC Barcelona BSegunda B50
2004/2005176
Ogólnie3211
SezonKlubLigaPucharLiga MistrzówSuperpucharSuperpuchar EuropyKlubowe MŚOgólnie
MeczeGoleAsystyMeczeGoleAsystyMeczeGoleAsystyMeczeGoleAsystyMeczeGoleAsystyMeczeGoleAsystyMeczeGoleAsysty
2004/2005Hiszpania FC Barcelona710100100910
2005/200617622106110002583
2006/20072614222151020010000036173
2007/2008281012300961401613
2008/20093123118611295513817
2009/20103534103101180120101220534711
2010/201133311877213123230555323
2011/201237501673411145232111221607329
2012/20133246125411182220506015
2013/2014312811653780200464114
2014/201538431865413105575827
2015/2016332616556761210120110494123
2016/2017343797539112212525416
2017/20183634126441062210544518
2018/201934361353210123101505119
2019/2020332521221833110443125
2020/202135309531652100473812
Ogólnie5204741928056331491203520145432551778672268

Reprezentacyjne

(aktualne na dzień 9 czerwca 2021)[133][134]
Argentyna
RokMeczeGoleAsysty
2005501
2006722
20071464
2008822
20091031
20101021
20111349
20129121
2013764
20141483
2015843
20161186
2017740
2018543
20191052
2020410
2021210
Ogólnie1447242

Gole w reprezentacji

#DataMiejscePrzeciwnikGolWynikRozgrywki
1.1 marca 2006Bazylea, Szwajcaria Chorwacja2 – 12 – 3Mecz towarzyski
2.16 czerwca 2006Gelsenkirchen, Niemcy Serbia i Czarnogóra6 – 06 – 0Mistrzostwa Świata 2006
3.
4.
5 czerwca 2007Barcelona, Hiszpania Algieria3 – 2
4 – 2
4 – 3Mecz towarzyski
5.8 lipca 2007Barquisimeto, Wenezuela Peru2 – 04 – 0Copa América 2007
6.11 lipca 2007Puerto Ordaz, Wenezuela Meksyk2 – 03 – 0
7.16 października 2007Maracaibo, Wenezuela Wenezuela0 – 20 – 2kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2010
8.20 listopada 2007Bogota, Kolumbia Kolumbia1 – 02 – 1
9.4 czerwca 2008San Diego, Stany Zjednoczone Meksyk0 – 21 – 4Mecz towarzyski
10.11 października 2008Buenos Aires, Argentyna Urugwaj1 – 02 – 1kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2010
11.11 lutego 2009Marsylia, Francja Francja0 – 20 – 2Mecz towarzyski
12.28 marca 2009Buenos Aires, Argentyna Wenezuela1 – 04 – 0kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2010
13.14 listopada 2009Madryt, Hiszpania Hiszpania1 – 11 – 2Mecz towarzyski
14.7 września 2010Buenos Aires, Argentyna Hiszpania1 – 04 – 1
15.17 listopada 2010Doha, Katar Brazylia1 – 01 – 0
16.9 lutego 2011Genewa, Szwajcaria Portugalia2 – 12 – 1
17.20 czerwca 2011Buenos Aires, Argentyna Albania2 – 04 – 0
18.7 października 2011Buenos Aires, Argentyna Chile2 – 04 – 1kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2014
19.15 listopada 2011Barranquilla, Kolumbia Kolumbia1 – 12 – 1
20.
21.
22.
29 lutego 2012Berno, Szwajcaria Szwajcaria1 – 0
2 – 1
3 – 1
3 – 1Mecz towarzyski
23.2 czerwca 2012Buenos Aires, Argentyna Ekwador3 – 04 – 0kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2014
24.
25.
26.
9 czerwca 2012East Rutherford, Stany Zjednoczone Brazylia1 – 1
2 – 1
4 – 3
4 – 3Mecz towarzyski
27.15 sierpnia 2012Frankfurt, Niemcy Niemcy2 – 03 – 1
28.7 września 2012Córdoba, Argentyna Paragwaj3 – 13 – 1kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2014
29.
30.
12 października 2012Mendoza, Argentyna Urugwaj1 – 0
3 – 0
3 – 0
31.16 października 2012Santiago, Chile Chile1 – 02 – 1
32.22 marca 2013Buenos Aires, Argentyna Wenezuela2 – 03 – 0
33.
34.
35.
14 czerwca 2013Gwatemala, Gwatemala Gwatemala0 – 1
0 – 3
0 – 4
0 – 4Mecz towarzyski
36.
37.
10 września 2013Asunción, Paragwaj Paragwaj1 – 0
4 – 1
5 – 2kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2014
38.7 czerwca 2014La Plata, Argentyna Słowenia2 – 02 – 0Mecz towarzyski
39.15 czerwca 2014Rio de Janeiro, Brazylia Bośnia i Hercegowina2 – 02 – 1Mistrzostwa Świata 2014
40.21 czerwca 2014Belo Horizonte, Brazylia Iran1 – 01 – 0
41.
42.
25 czerwca 2014Porto Alegre, Brazylia Nigeria1 – 0
2 – 1
3 – 2
43.
44.
14 października 2014Hongkong, Chiny Chiny0 – 5
0 – 7
0 – 7Mecz towarzyski
45.12 listopada 2014Londyn, Anglia Chorwacja2 – 12 – 1
46.13 czerwca 2015La Serena, Chile Paragwaj2 – 02 – 2Copa América 2015
47.
48.
4 września 2015Houston, Stany Zjednoczone Boliwia5 – 0
6 – 0
7 – 0Mecz towarzyski
49.8 września 2015Arlington, Stany Zjednoczone Meksyk2 – 22 – 2
50.29 marca 2016Córdoba, Argentyna Boliwia2 – 02 – 0kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2018
51.
52.
53.
10 czerwca 2016Chicago, Stany Zjednoczone Panama2 – 0
3 – 0
4 – 0
5 – 0Copa América 2016
54.18 czerwca 2016Foxborough, Stany Zjednoczone Wenezuela3 – 04 – 1
55.21 czerwca 2016Houston, Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone0 – 20 – 4
56.1 września 2016Mendoza, Argentyna Urugwaj1 – 01 – 0kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2018
57.15 listopada 2016San Juan, Argentyna Kolumbia1 – 03 – 0
58.23 marca 2017Buenos Aires, Argentyna Chile1 – 01 – 0
59.
60.
61.
10 października 2017Quito, Ekwador Ekwador1 – 1
1 – 2
1 – 3
1 – 3
62.
63.
64.
29 maja 2018Buenos Aires, Argentyna Haiti1 – 0
2 – 0
3 – 0
4 – 0Mecz towarzyski
65.26 czerwca 2018Petersburg, Rosja Nigeria0 – 11 – 2Mistrzostwa Świata 2018
66.
67.
7 czerwca 2019San Juan, Argentyna Nikaragua1 – 0
2 – 0
5 – 1Mecz towarzyski
68.19 czerwca 2019Belo Horizonte, Brazylia Paragwaj1 – 11 – 1Copa América 2019
69.15 listopada 2019Rijad, Arabia Saudyjska Brazylia0 – 10 – 1Superclásico de las Américas
70.18 listopada 2019Tel Awiw, Izrael Urugwaj2 – 22 – 2Mecz towarzyski
71.8 października 2020Buenos Aires, Argentyna Ekwador1 – 01 – 0kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2022
72.3 czerwca 2021Santiago del Estero, Argentyna Chile1 – 01 – 1

Ostatnia aktualizacja: 4 czerwca 2021[135].

Osiągnięcia

FC Barcelona

Reprezentacyjne

Indywidualne

Rekordy

Odznaczenia

  • Medalla al Mérito Deportivo (Bolivia) - ribbon bar.gif Medal Zasługi dla Sportu (Boliwia)[139]
  • Nagroda – Krzyż św. Jerzego Krzyż św. Jerzego

Życie prywatne

Od 2009 r. związany jest z Antonelą Roccuzzo, która, podobnie jak piłkarz, pochodzi z Rosario, a oboje znają się od dzieciństwa[140]. Para pobrała się 30 czerwca 2017 r. w ich rodzinnym mieście. 2 listopada 2012 r. w barcelońskim szpitalu USP Dexeus, który mieści się niedaleko stadionu Camp Nou, urodził się ich syn Thiago. 11 września 2015 r. urodził się ich drugi syn, Mateo. 10 marca 2018 r. urodził się im trzeci syn, Ciro.

Messi ma dwóch kuzynów, którzy zawodowo grają w piłkę nożną – Maxiego Biancucchi (występuje w paragwajskiej Olimpii Asunción) oraz Emanuela Biancucchi (występuje w paragwajskim Independiente Asunción).

6 lipca 2016 r. Lionel i jego ojciec Jorge zostali skazani przez sąd w Barcelonie na karę 21 miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu na dwa lata i grzywnę (Lionel 2 mln euro, Jorge 1,5 mln). Obaj oskarżeni byli za narażenie skarbu państwa na stratę ponad 4,1 mln euro w latach 2007–2009[141]. 24 maja 2017 r. sąd najwyższy podtrzymał prawomocny wyrok. Zgodnie z hiszpańskim prawem piłkarzowi nie groziło więzienie, ponieważ był wcześniej niekarany, a kara była krótsza niż dwa lata[142].

Inne

Messi znalazł się na okładce gry video Pro Evolution Soccer 2009, 2010, 2011, 2017, 2020 i brał udział w kampanii promującej grę. Znalazł się też na okładkach gier FIFA Street i FIFA 13, 14, 15, 16.

Książki o Messim:

- Caioli L., 2011, Messi. Historia chłopca, który stał się legendą, Sine Qua Non;

- Faccio L., 2012, Messi. Chłopiec, który zawsze się spóźniał (a dziś jest pierwszy), Sine Qua Non;

- Balagué G., 2015, Messi. Biografia, Sine Qua Non;

- Puntí J., 2020, Messi. G.O.A.T., Sine Qua Non.

Uwagi

Przypisy

  1. Leo Messi surpasses Paulino Alcántara and becomes FC Barcelona all-time top scorer, www.fcbarcelona.fr [dostęp 2021-04-16] (fr.).
  2. FourFourTwo Staff 22 June 2016, Messi becomes Argentina's all-time top scorer, fourfourtwo.com [dostęp 2021-04-16] (ang.).
  3. FIFA.com, Olympic Football Tournaments 2008 - Men - News - Messi and Argentina grab gold in Beijing - FIFA.com, www.fifa.com [dostęp 2021-04-16] (ang.).
  4. Messi wins Ballon d'Or for record sixth time, „BBC Sport” [dostęp 2021-06-04] (ang.).
  5. Gary Lineker: Leo Messi zmienia sport w sztukę, nie mam wątpliwości, że jest najlepszy w historii › FCBarca.com, FCBarca.com [dostęp 2021-06-05] (pol.).
  6. Vicente del Bosque: “Lionel Messi is the best player of all time.”, OneFootball [dostęp 2021-06-05] (ang.).
  7. Ap Reporter, Lionel Messi is the best ever player, says Bayern boss Pep Guardiola, Mail Online, 13 maja 2015 [dostęp 2021-06-05].
  8. Barcelona Superstar Lionel Messi Is The 'Greatest Player In Football History,' Says Ex-Real Madrid Boss, www.sportbible.com [dostęp 2021-06-05] (ang.).
  9. 'No hay ninguna duda de que Messi es el mejor de la historia', Mundo Deportivo, 5 maja 2021 [dostęp 2021-06-05] (hiszp.).
  10. Messi najlepszym piłkarzem w historii według czytelników La Gazetta dello Sport, blaugrana.pl [dostęp 2021-06-05].
  11. Bordalás: 'Sin duda, Messi es el mejor de la historia', Mundo Deportivo, 21 kwietnia 2021 [dostęp 2021-06-05] (hiszp.).
  12. Christopher Simpson, Barcelona Star Lionel Messi Is the 'Best Player in History,' Says Xavi, Bleacher Report [dostęp 2021-06-05] (ang.).
  13. Lionel Messi becomes first player to score five goals in single Champions League match | Goal.com, www.goal.com [dostęp 2021-04-16].
  14. Messi ends 2012 with 91 goals, www.fcbarcelona.fr [dostęp 2021-04-16] (fr.).
  15. Lionel Messi wins Golden Ball award for best player of World Cup, the Guardian, 13 lipca 2014 [dostęp 2021-06-04] (ang.).
  16. Ap Reporter, Messi crowned UEFA Best Player in Europe ahead of Ronaldo and Suarz, Mail Online, 27 sierpnia 2015 [dostęp 2021-06-04].
  17. All time - Youngest appearances Argentina World Cup, Statbunker football [dostęp 2021-06-04] (ang.).
  18. John Carlin: Lionel Messi: Magic in his feet (ang.). The Independent, 2010-03-27. [dostęp 2012-08-16].
  19. Gustavo Veiga: Los intereses de Messi (hiszp.). Página/12. [dostęp 2012-08-16].
  20. a b c Ian Hawkey: Lionel Messi on a mission (ang.). Times Online, 2008-04-30. [dostęp 2009-05-30].
  21. a b c d e Richard Williams: Messi has all the qualities to take world by storm (ang.). The Guardian, 2006-02-26. [dostęp 2008-05-03].
  22. a b Kazimierz Oleszek, Kazimierz; Lionel Messi – Argentyńska Pchła; Piłka Nożna Plus; nr 11 (263), s. 41–43; listopad 2007, wyd. Profus Management, ISSN 1230-9737.
  23. a b c The new messiah (ang.). FIFA, 2006-03-05. [dostęp 2006-06-26].
  24. Rijkaard gave us more freedom, SoccerNews, 10 grudnia 2009 [dostęp 2021-01-16] (ang.).
  25. Sandra Sarmiento i Jaume Marcet: From “Infantil B” to World number one (ang.). FC Barcelona, 2009-09-18. [dostęp 2012-08-19].
  26. Messi estará en el stage de Peralada (hiszp.). El Mundo Deportivo, 2004-05-27. [dostęp 2012-08-19].
  27. a b c Lionel Andres Messi – FCBarcelona and Argentina (ang.). Football Database. [dostęp 2012-08-19].
  28. Mark Tutton i Greg Duke: Profile: Lionel Messi (ang.). CNN, 2009-05-22. [dostęp 2012-08-19].
  29. L. Messi, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [online] [dostęp 2012-08-19].
  30. Berta Brau: Meteoric rise in three years (ang.). FC Barcelona, 2007-10-16. [dostęp 3 maja 2008].
  31. Sergi Nogueras: Krkic enters the record books (ang.). FC Barcelona, 2007-10-21. [dostęp 2012-08-19].
  32. Good news for Barcelona as Messi gets his Spanish passport (ang.). The Star, 2005-05-28. [dostęp 2012-08-19].
  33. Ronaldinho scores the goals, Messi takes the plaudits (ang.). Rediff, 2005-09-28. [dostęp 2012-08-19].
  34. Frustrated Messi suffers another injury setback (ang.). ESPN Soccernet, 2006-04-26. [dostęp 2012-08-19].
  35. Sam Wallace: Arsenal 1 Barcelona 2: Barcelona crush heroic Arsenal in space of four brutal minutes (ang.). The Independent, 2006-05-18. [dostęp 2012-08-19].
  36. Barca retain Spanish league title (ang.). BBC Sport, 2006-05-03. [dostęp 2012-08-19].
  37. Player – Lionel Messi (ang.). National Football Teams. [dostęp 2012-08-21].
  38. Doctors happy with Messi op (ang.). FC Barcelona, 2006-11-14. [dostęp 2012-08-21].
  39. Ben Hayward: Magical Messi is Barcelona’s hero (ang.). The Independent, 2007-03-11. [dostęp 2012-08-21].
  40. Inter beat AC, Messi headlines derby (ang.). FIFA, 2007-03-11. [dostęp 2012-08-21].
  41. Lionel Messi Bio, Stats, News (ang.). ESPN Soccernet. [dostęp 2012-08-21].
  42. a b Sid Lowe: The greatest goal ever? (ang.). Daily Telegraph, 20 kwietnia 2007. [dostęp 7 lipca 2009].
  43. Messi dazzles as Barça reach Copa Final (ang.). ESPN Soccernet, 18 kwietnia 2007.
  44. Can ‘Messidona’ beat Maradona? (ang.). The Hindu, 14 lipca 2007.
  45. Sid Lowe: The greatest goal ever? (ang.). Daily Telegraph, 20 kwietnia 2007. [dostęp 7 maja 2007].
  46. Andy Mitten: Hand of Messi saves Barcelona (ang.). Times Online, 10 czerwca 2007. [dostęp 12 stycznia 2008].
  47. FC Barcelona vs. Sevilla 2 - 1, [w:] baza Soccerway (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2009-05-29].
  48. Barcelona 3-0 Lyon: Messi orchestrates win (ang.). ESPN Soccernet, 19 września 2007. [dostęp 27 maja 2009].
  49. Isaiah: Barcelona 4-1 Zaragoza (ang.). The Offside, 26 września 2007. [dostęp 27 maja 2009].
  50. FIFA: Xavi late show saves Barca (ang.). FIFA, 27 lutego 2008. [dostęp 27 maja 2009].
  51. FIFPro World XI (ang.). FIFPro. [dostęp 30 maja 2009].
  52. Fran Villalobos: El fútbol a sus pies (hiszp.). Marca, 10 kwietnia 2007. [dostęp 7 lipca 2009].
  53. Leandro Fest: Si Messi sigue trabajando así, será como Maradona y Pelé (hiszp.). Sport.es. [dostęp 7 lipca 2009].
  54. Fran Villalobos: La afición corona a Messi como el mejor (hiszp.). Marca, 27 września 2007. [dostęp 7 lipca 2009].
  55. Totti le daría el Balón de Oro a Messi antes que a Kaká (hiszp.). Marca, 29 listopada 2007. [dostęp 7 lipca 2009].
  56. Barcelona’s Lionel Messi sidelined with thigh injury (ang.). CBC.ca, 5 marca 2008. [dostęp 14 czerwca 2009].
  57. Gregory Sica: Messi Inherits Ronaldinho’s No. 10 Shirt (ang.). Goal.com, 4 sierpnia 2008. [dostęp 2 czerwca 2009].
  58. Late Messi brace nicks it (ang.). ESPN Soccernet, 1 października 2008. [dostęp 29 maja 2009].
  59. Efosa Osaghae: Barcelona 6-1 Atletico Madrid (ang.). Bleacher Report, 4 października 2008. [dostęp 31 maja 2009].
  60. Goal rush for Barcelona (ang.). ESPN Soccernet, 4 października 2008. [dostęp 31 maja 2009].
  61. Messi magical, Real miserable (ang.). FIFA.com, 29 listopada 2008. [dostęp 2 czerwca 2009].
  62. Barcelona 2-0 Real Madrid (ang.). BBC Sport, 13 grudnia 2008. [dostęp 29 maja 2009].
  63. FIFA World Player Gala 2008 (ang.). FIFA.com. [dostęp 7 lipca 2009].
  64. Messi scores hat trick in Barca’s 3-1 win over Atletico (ang.). Shanghai Daily, 7 stycznia 2009. [dostęp 29 maja 2009].
  65. Supersub Messi fires 5,000-goal Barcelona to comeback victory. AFP (1 lutego 2009). [dostęp 1 lutego 2009].
  66. Barcelona hit Malaga for six (ang.). Al Jazeera English, 23 marca 2009. [dostęp 2 czerwca 2009].
  67. Paul Logothetis: Barcelona returns to earth with league match (ang.). USA Today, 9 kwietnia 2009. [dostęp 7 lipca 2009].
  68. Messi leads Barcelona to 1-0 win over Getafe (ang.). Shanghai Daily, 19 kwietnia 2009. [dostęp 2 czerwca 2009].
  69. Sid Lowe: Barcelona run riot at Real Madrid and put Chelsea on notice (ang.). The Guardian, 2 maja 2009. [dostęp 31 maja 2009].
  70. Real Madrid Fan Poll Says Barcelona Loss Is Most Painful In Club History (ang.). Goal.com, 2 maja 2009. [dostęp 31 maja 2009].
  71. Ewan Macdonald: What Lionel Messi’s T-Shirt At The Bernabeu Meant (ang.). Goal.com, 2 maja 2009. [dostęp 2 czerwca 2009].
  72. Barcelona defeat Athletic Bilbao to win Copa del Rey (ang.). Daily Telegraph, 14 maja 2009. [dostęp 28 maja 2009].
  73. a b Messi sweeps up goalscoring honours (ang.). uefa.com, 27 maja 2009. [dostęp 4 czerwca 2009].
  74. Barcelona win treble in style (ang.). Gulf Daily News, 28 maja 2009. [dostęp 28 maja 2009].
  75. Barcelona eclipse dream team with historic treble (ang.). UK Eurosport, 1 czerwca 2009. [dostęp 3 czerwca 2009].
  76. Barcelona agree improved Messi contract (ang.). Yahoo! News, 25 sierpnia 2009. [dostęp 10 sierpnia 2009].
  77. Messi signs new deal at Barcelona (ang.). BBC Sport, 18 września 2009. [dostęp 15 listopada 2009].
  78. Superpuchar Europy dla Barcelony, kolejne trofeum Katalończyków (ang.). onet.pl, 28 sierpnia 2009. [dostęp 28 sierpnia 2009].
  79. 'Messi es el mejor jugador que veré jamás’ (hiszp.). El Mundo, 29 sierpnia 2009. [dostęp 15 listopada 2009].
  80. CF Atlante - FC Barcelona, 16 gru 2009 - Klubowe Mistrzostwa Świata, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2021-06-02].
  81. Club Estudiantes de La Plata - FC Barcelona, 19 gru 2009 - Klubowe Mistrzostwa Świata, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2021-06-02].
  82. UEFA.com, Barcelona-Arsenal 2010 History | UEFA Champions League, UEFA.com [dostęp 2021-06-02] (ang.).
  83. {{{tytuł}}}, www.whoscored.com [dostęp 2021-06-02].tytuł
  84. 10 years since the 99 point league campaign, www.fcbarcelona.com [dostęp 2021-06-02] (ang.).
  85. European Golden Shoe Winners, messi vs ronaldo [dostęp 2021-06-02] (ang.).
  86. 'Superpuchar Hiszpanii dla Barcelony. Barca wygrywa z Realem 3:2' (pol.). Polska Times, 17 września 2011. [dostęp 8 maja 2012].
  87. a b 'Superpuchar Europy. Barcelona pokonała Porto’ (pol.). Sport.pl, 26 września 2011. [dostęp 8 maja 2012].
  88. 'Duma Katalonii gromi, Blaugrana mistrzem świata’ (pol.). Onet.pl, 18 grudnia 2011. [dostęp 8 maja 2012].
  89. 'Złota Piłka FIFA dla Lionela Messiego’ (pol.). Wp.pl, 9 stycznia 2012. [dostęp 8 maja 2012].
  90. Remembering Messi's incredible 73-goal season | Football Whispers, footballwhispers.com [dostęp 2021-06-02] (ang.).
  91. Barcelona z potrójną koroną! To ósmy taki przypadek w historii, Sport.pl [dostęp 2021-04-10] (pol.).
  92. Lionel Messi, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–występy : 2014/2015) [online] [dostęp 2021-06-04].
  93. Liga Mistrzów UEFA - Króle strzelców, www.transfermarkt.pl [dostęp 2021-06-04] (pol.).
  94. Lionel Messi, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–występy : 2015/2016) [online] [dostęp 2021-06-04].
  95. Lionel Messi, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–występy : 2016/2017) [online] [dostęp 2021-06-04].
  96. Lionel Messi, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–występy : 2017/2018) [online] [dostęp 2021-06-04].
  97. Lionel Messi, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–występy : 2018/2019) [online] [dostęp 2021-06-04].
  98. Lionel Messi, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–występy : 2019/2020) [online] [dostęp 2021-06-04].
  99. Lionel Messi, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–występy) [online] [dostęp 2021-06-04].
  100. Lionel Messi Biography (ang.). Lionel Messi. [dostęp 7 lipca 2009].
  101. FIFA World Youth Championship Netherlands 2005 (ang.). FIFA.com. [dostęp 7 lipca 2009].
  102. Tim Vickery: Messi handles ‘new Maradona’ tag (ang.). BBC Sport, 22 sierpnia 2005. [dostęp 7 lipca 2009].
  103. Argentine striker Messi recalled for World Cup qualifier (ang.). People’s Daily Online, 20 sierpnia 2005. [dostęp 7 lipca 2009].
  104. Messi tries again as Argentina face Paraguay (ang.). ESPN Soccernet, 2 września 2005. [dostęp 7 lipca 2009].
  105. Brian Homewood: Messi is a jewel says Argentina coach (ang.). Rediff, 10 października 2005. [dostęp 7 lipca 2009].
  106. Argentina 4-0 Venezuela: Messi the star turn (ang.). Allaboutfcbarcelona.com, 28 marca 2009. [dostęp 7 lipca 2009].
  107. Tim Vickery: Messi comes of age (ang.). BBC Sport, 5 czerwca 2006. [dostęp 7 lipca 2009].
  108. Argentina allay fears over Messi (ang.). BBC Sport, 30 maja 2006. [dostęp 7 lipca 2009].
  109. Messi weiter auf der Bank (niem.). Kicker.de, 13 czerwca 2006. [dostęp 7 lipca 2009].
  110. Argentina 6-0 Serbia & Montenegro (ang.). BBC Sport, 16 czerwca 2006. [dostęp 7 lipca 2009].
  111. Holland 0-0 Argentina (ang.). BBC Sport, 21 czerwca 2006. [dostęp 7 lipca 2009].
  112. Michael Walker: Rodríguez finds an answer but many questions still remain (ang.). The Guardian, 26 czerwca 2006. [dostęp 7 lipca 2009].
  113. Argentina 2-1 Mexico (aet) (ang.). The Guardian, 24 czerwca 2006. [dostęp 7 lipca 2009].
  114. Germany 1-1 Argentina (ang.). BBC Sport, 30 czerwca 2006. [dostęp 7 lipca 2009].
  115. Tevez Nets In Argentina Victory (ang.). BBC Sport, 29 czerwca 2007. [dostęp 11 października 2008].
  116. Argentina into last eight of Copa (ang.). BBC Sport, 3 lipca 2007. [dostęp 11 października 2008].
  117. Argentina-Paraguay (ang.). Conmebol, 5 lipca 2007. [dostęp 28 maja 2009].
  118. Argentina and Mexico reach semis (ang.). BBC Sport, 9 lipca 2007. [dostęp 11 października 2008].
  119. Messi’s Magic Goal (ang.). BBC Sport, 12 lipca 2007. [dostęp 11 października 2008].
  120. Brazil victorious in Copa America (ang.). BBC Sport, 16 lipca 2007. [dostęp 28 maja 2009].
  121. Lionel Messi out of Olympics after Barcelona win court appeal against Fifa (ang.). Daily Telegraph, 6 sierpnia 2008. [dostęp 27 maja 2009].
  122. a b Barcelona give Messi Olympics thumbs-up (ang.). AFP, 7 sierpnia 2008. [dostęp 27 maja 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-11)].
  123. Messi sets up Brazil semi (ang.). FIFA, 16 sierpnia 2008. [dostęp 27 maja 2009].
  124. Jesse Baumgartner: Argentina Takes Down Brazil 3-0 (ang.). Examiner, 19 sierpnia 2008. [dostęp 27 maja 2009].
  125. Robert Millward: Argentina beats Nigeria 1-0 for Olympic gold (ang.). USA Today, 23 sierpnia 2008. [dostęp 27 maja 2009].
  126. Copa America. Messi rezygnuje z kadry. Ostatni szloch argentyny. sport.pl, 2016-06-27. [dostęp 2016-07-06].
  127. Onet – Jesteś na bieżąco, www.onet.pl, 27 czerwca 2016 [dostęp 2021-06-04].
  128. http://www.sport.pl/pilka/1,64946,20540741,el-ms-2018-lionel-messi-wraca-do-reprezentacji-argentyny.html.
  129. Copa América 2019, [w:] baza Transfermarkt (trofeum) [online] [dostęp 2021-06-04].
  130. Lionel Messi match history. [dostęp 2020-03-20].
  131. Messi vs Cristiano Ronaldo. [dostęp 2020-03-20].
  132. W Hiszpanii zespoły rezerw biorą udział w seniorskich rozgrywkach ligowych, ale nie mogą grać przeciwko macierzystemu klubowi, więc nie grają w Pucharze Króla.
  133. Lionel Messi and Cristiano Ronaldo at international level. [dostęp 2020-06-24].
  134. Lionel Messi’s International Games with Argentina. [dostęp 2020-06-24].
  135. Lionel Messi (ang.). FIFA.com.
  136. Messi został MVP turnieju ale odrzucił nagrodę.
  137. a b c La Rambla › FCBarca.com, FCBarca.com [dostęp 2021-05-22] (pol.).
  138. https://twitter.com/barca19stats/status/1383548494611238918, Twitter [dostęp 2021-04-19] (pol.).goły link w tytule
  139. Auca en Cayo Hueso – Evo distingue a Messi con la Medalla al Mérito Deportivo (hiszp.) [dostęp 2013-04-26].
  140. Who is Antonella Roccuzzo? Everything you need to know about Lionel Messi's girlfriend & future wife | Goal.com, www.goal.com [dostęp 2021-06-04].
  141. Messi i jego ojciec skazani. 21 miesięcy więzienia i wielomilionowe grzywny. tvn.24.pl, 2016-07-06. [dostęp 2016-07-06].
  142. Messi skazany na 21 miesięcy więzienia! Jest prawomocny wyrok.

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Football pictogram.svg
Pictograms of Olympic sports - Football. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Flag of Croatia.svg
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
Flag of Portugal.svg
Flag of Portugal, created by Columbano Bordalo Pinheiro (1857-1929), officially adopted by Portuguese government in June 30th 1911 (in use since about November 1910). Color shades matching the RGB values officially reccomended here. (PMS values should be used for direct ink or textile; CMYK for 4-color offset printing on paper; this is an image for screen display, RGB should be used.)
Flag of Albania.svg
Flag of Albania
Flag of Chile.svg
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
Flag of Ecuador.svg
Made by author of Xramp, first uploaded by Denelson83 as Flag of Ecuador.svg, modifications by Husunqu.
Flag of Haiti.svg
The national and official state flag of Haiti; arms obtained from http://www.webchantier.com/. The civil flag can be found at here.
Simple gold cup.svg
Złoty puchar
Cross of Saint George (Catalan Government Award).svg
Autor: Inkscape to text.svg Ta grafika wektorowa została stworzona za pomocą Inkscape przez Heralder, a następnie ręcznie zedytowana., Licencja: CC BY-SA 3.0
Badge of the Cross of Saint George (Catalan Government Award)
Lionel Messi goal 19abr2007.jpg
Autor: Darz Mol, Licencja: CC BY-SA 2.5 es
Lionel Messi, Futbol Club Barcelona's player, seconds before scoring the 2-0 during the match FC Barcelona-Getafe CF.
Messi Podolski Boateng bench 2010.jpg
Autor: Saadick Dhansay, Licencja: CC BY 2.0
Lionel Messi, Lukas Podolski and Jerome Boeteng. Background: German bench with Dennis Aogo, Stefan Kießling, Serdar Tasci, Marko Marin, Hans-Jörg Butt, Mario Gomez, Piotr Trochowski, Holger Badstuber, Toni Kroos, Cacau, Marcell Jansen, Tim Wiese, and staff.
LeoMessi.JPG
Autor: Elemaki, Licencja: CC BY 3.0
Messi ante el Almeria en el Nou Camp en el partido de la primera vuelta de La Liga 2008-09
FC Barcelona Team 2, 2011.jpg
Autor: Christopher Johnson, Licencja: CC BY-SA 2.0
FC Barcelona, Santos best 2011.
Barcelona vs Rangers.jpg
Autor: Adrià García from Barcelona, Spain, Licencja: CC BY-SA 2.0
Lionel Messi
039 men at work UEFA 2009, Rome.jpg
Autor: funnydae, Licencja: CC BY 2.0
Lionel Messi shoots from just outside the Manchester United penalty area during the 2009 UEFA Champions League Final
Flag of Yugoslavia (1992–2003); Flag of Serbia and Montenegro (2003–2006).svg
Flag of Serbia and Montenegro, was adopted on 27 April 1992, as flag of Federal Republic of Yugoslavia (1992-2003).
Lionel Messi 20180626 (cropped).jpg
Autor: Кирилл Венедиктов, Licencja: CC BY-SA 3.0
Argentine footballer Lionel Messi on 26 June 2018, ahead of the 2018 FIFA World Cup group stage match against Nigeria.
Messi Training.jpg
Autor: Alex Tremps, Licencja: CC BY 2.0
Entrenos antes de la épica de Roma.
Lionel Messi at Bernabeu.jpg
Autor: Addesolen, Licencja: CC0
Lionel Messi in a match against Real Madrid, Copa del Rey, January 18th 2012
Medalla al Mérito Deportivo (Bolivia) - ribbon bar.gif
Autor: McOleo, Licencja: CC0
Ribbon bar of the Medal of Sports Merit (Bolivia)