Lodowiec gruzowy

Lodowiec gruzowy – mieszanina gruzu i lodu o lobowatym lub jęzorowym kształcie, która w wyniku deformacji plastycznych jądra lodowego/lodu interstycjalnego pełznie powoli w dół w tempie na ogół mniejszym niż 1 m/rok[1].
Lodowce gruzowe występują w prawie każdym masywie górskim w którym występuje wieloletnia zmarzlina. W ich formowaniu sprzyja klimat kontynentalny, jednak najważniejszym czynnikiem wpływającym na rozmieszczenie tych form są warunki topoklimatyczne oraz litologiczne.
Na temat genezy i klasyfikacji lodowców gruzowych od ponad 30 lat toczy się żywa dyskusja. Istnieją dwa punkty widzenia:
- Peryglacjalny – geneza lodowców gruzowych związana jest wyłącznie z występowaniem górskiej wieloletniej zmarzliny, a ich powstanie nie zależy od obecności warunków glacjalnych.
- Glacjalno-peryglacjany – lodowce gruzowe mogą formować się w wyniku uruchomiania wieloletniej zmarzliny lub pełznięcia pogrzebanych jąder lodowych (lodu glacjalnego). Lodowce gruzowe mogą powstawać w wyniku transformacji lodowców glacjalnych.
Ze względu na zawartość lodu lodowce gruzowe dzieli się na:
- lodowce gruzowe aktywne, zawierające lód interstycjalny/jądro lodowe. Można je podzielić na te w ruchu (ang. active) i nie poruszające się (ang. inactive)
- lodowce gruzowe reliktowe (lub fosylne, ale ta nazwa nie powinna być używana) – masa gruzu bez lodu wewnętrznego, przeważnie wieku późnoglacjalnego. Występują np. w Tatrach.
Przypisy
- ↑ Piotr Migoń, Geomorfologia, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 295 .
Linki zewnętrzne
- Wielojęzykowy słownik. nsidc.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-06-20)]. terminologii związanej z wieloletnią zmarzliną
Media użyte na tej stronie
(c) Jerzas, CC-BY-SA-3.0
Aktywny lodowiec gruzowy, Lange-Wand-Kar, Alpy Zillertalskie, północny skłon Tuxer Hauptkamm.
Autor: Jerzas, Licencja: CC BY 3.0
Piargowy, aktywny lodowiec gruzowy, Larmstange Scharte, Alpy Zillertalskie, Tuxer Hauptkamm.