Lubiatowo (Koszalin)
Część miasta Koszalina | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Miasto | |
SIMC | 0949514 |
Położenie na mapie Polski (c) Karte: NordNordWest, Lizenz: Creative Commons by-sa-3.0 de | |
![]() | |
Portal ![]() |
Lubiatowo (do 1945 niem. Lüptow[1]) – część miasta[2] i osiedle samorządowe Koszalina[3]. Obejmuje południowo-wschodnią część Koszalina nad jeziorem Lubiatowo Północne.
Osiedle Lubiatowo
Osiedle „Lubiatowo” jest jednostką pomocniczą miasta, gdzie mieszkańcy wybierają radę osiedla, która liczy 15 członków. Rada wybiera organ wykonawczy – zarząd osiedla, w skład którego wchodzi przewodniczący, wiceprzewodniczący i sekretarz. Przewodniczący zarządu osiedla pełni jednocześnie funkcję przewodniczącego rady osiedla[4].
Do obszaru osiedla samorządowego „Lubiatowo” zalicza się części miasta: Zagórzyno, Wichłacz, Dzierżęcino, Lubiatowo. Ponadto zalicza się do niego teren wzniesienia Krzywogóra oraz północną część jeziora Lubiatowo Północne.
Połączenie z centrum Koszalina umożliwiają autobusy komunikacji miejskiej: linie nr 2 (Dzierżęcino i Lubiatowo), 12 (Zagórzyno i Dzierżęcino) oraz 20 (Zagórzyno)[5].
Historia
W 1337 pierwsza wzmianka o punkcie granicznym zlokalizowanym w Lubiatowie, w XIV wieku wieś staje się własnością klasztoru cysterek z Koszalina. W 1400 mieszczanin koszaliński Johann Rogzow sprzedał swoją część dóbr lubiatowskich klasztorowi. Spis dóbr w 1653 wykazał, że we wsi należącej do domeny koszalińskiej opodatkowane były 22 hektary gruntów uprawnych, w Lubiatowie mieszkało siedmiu zagrodników, młynarz, karczmarz, czterech parobków, pastuch, trzech owczarzy, dwóch chałupników, czterech parobków najętych u kmieci. W 1784 wieś nadal należała do domeny koszalińskiej, mieszkało w niej sześciu kmieci wliczając sołtysa, trzech kmieci, w tym nauczyciel, a cała zabudowa składała się z dziewięciu zagród[6]. Nazwę Lubiatowo wprowadzono urzędowo w 1948 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę wsi Lüptow.
W 1989 do Koszalina przyłączono m.in. wsie Lubiatowo i Dzierżęcino, które wcześniej administracyjnie leżały w gminie Sianów[7].
Ciekawostka
Lubiatowo to dawna osada rybacko-rolnicza, w której wykształciło się lokalne, charakterystyczne budownictwo mieszkalne, obok domów o konstrukcji ryglowej powstawała zabudowa gospodarcza z tzw. "wyżką" czyli galeryjką wykorzystywaną m.in. podczas układania słomy[8].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej Ziem Odzyskanych z dnia 9 grudnia 1947 r. (M.P. z 1948 r. nr 14, poz. 55, s. 8)
- ↑ Lubiatowo. W: TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowy Podziału Terytorialnego Kraju) [on-line]. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2011-12-04].
- ↑ Uchwała Nr XXIV/267/2008 Rady Miejskiej w Koszalinie z dnia 10 czerwca 2008 r. ws. utworzenia Osiedli (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2008 r. Nr 56, poz. 1285)
- ↑ Uchwała Nr XXIV/268/2008 Rady Miejskiej w Koszalinie z dnia 10 czerwca 2008 r. (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2008 r. Nr 56, poz. 1286)
- ↑ Rozkład jazdy MZK Koszalin (pol.).
- ↑ Halina Szulc „Morfogenetyczne typy osiedli wiejskich na Pomorzu Zachodnim” Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN, prace geograficzne nr. 149, Zakład Narodowy im. Ossolińskich Wrocław 1988 s. 99-100
- ↑ Uchwała Nr XXVII/225/88 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 29 grudnia 1988 r. ws. zmiany granic miasta Koszalina (M.P. z 1988 r. nr 36, poz. 337)
- ↑ Czesław Piskorski "Pomorze Zachodnie, mały przewodnik" Wyd. Sport i Turystyka Warszawa 1980 s. 175 ISBN 83-217-2292-X
Media użyte na tej stronie
(c) Karte: NordNordWest, Lizenz: Creative Commons by-sa-3.0 de
Location map of Poland
Autor: SANtosito, Licencja: CC BY-SA 4.0
Location map of West Pomeranian Voivodeship. Geographic limits of the map:
- N: 54.65 N
- S: 52.58 N
- W: 13.95 E
- E: 17.10 E
Autor: Cojan, Licencja: CC BY 3.0
Podział administracyjny Koszalina na jednostki pomocnicze (osiedla)
Autor: OpenStreetMap contributors, Licencja: ODbL
OpenStreetMap location map of Koszalin, Poland
- top = 54.2795
- bottom = 54.1339
- left = 16.1125
- right = 16.324