Ludwik Dąbrowski

Ludwik Emilian Dąbrowski
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia

18 czerwca 1862
Skawina

Data i miejsce śmierci

24 maja 1933
Kraków

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Ludwik Emilian Dąbrowski (ur. 18 czerwca 1862 w Skawinie, zm. 24 maja 1933 w Krakowie) – doktor medycyny, generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys

Młodość, służba w c. i k. armii

Ludwik Emilian Dąbrowski urodził się 18 czerwca 1862 w Skawinie, w rodzinie Józefa i Agnieszki z domu Kęskiewicz. Ukończył Gimnazjum św. Jacka w Krakowie, następnie doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po ukończeniu edukacji wstąpi do cesarskiej i królewskiej armii, jako zawodowy lekarz. Początkowo pracował we Lwowie. Później pełnił m.in. funkcje szefa sanitarnego 12 Dywizji Piechoty (1914–1916), szefa szpitali garnizonowych w Tarnowie, Nowym Sączu i Krakowie.

Służba w Wojsku Polskim

W Wojsku Polskim od 1 listopada 1918 roku, początkowo na stanowisku komendanta szpitala wojskowego w Krakowie. Od kwietnia 1919 roku zajmował stanowiska szefa sanitarnego w Dowództwie Okręgu Generalnego „Białystok”, Dowództwie Okręgu Etapowego „Wołkowysk”, Dowództwie Frontu Litewsko-Białoruskiego i Dowództwie Okręgu Generalnego „Lublin”. Od 3 stycznia 1921 pozostawał w rezerwie personalnej Okręgowego Szpitala Wojskowego w Krakowie. W 1922 został ponownie powołany do służby czynnej i wyznaczony na stanowisko zastępcy szefa Departamentu VIII Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Z dniem 30 kwietnia 1923 został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu tytularnego generała brygady. 26 października 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu rzeczywistego generała brygady. Osiadł w Krakowie, gdzie zmarł. Pochowany na Cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie (kwatera 6 woj.-płd.-1)[1].

grób prof. Ludwika Dąbrowskiego na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie

Awanse

  • porucznik (Oberarzt) – 1889
  • kapitan (Regimentsarzt) – 1893
  • major (Stabsarzt) – 1906
  • podpułkownik (Oberstabsartzt 2. Klasse) – 1913
  • pułkownik – 1918, zatwierdzony 29 maja 1920 w korpusie lekarskim z dniem 1 kwietnia 1920 w „grupie byłej armii austriacko-węgierskiej”
  • tytularny generał brygady – 1920
  • generał brygady – 26 października 1923 ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919

Przypisy

Bibliografia

  • Kryska-Karski Tadeusz, Żurakowski Stanisław, Generałowie Polski niepodległej, Figaro Press, Londyn 1976.
  • Stawecki Piotr, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1994.

Media użyte na tej stronie

PL Epolet gen bryg.svg
Naramiennik generała brygady Wojska Polskiego (1919-39).
Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png
Lesser coat of arms of the Austrian Empire form the Congress of Vienna in 1815 until the Austro-Hungarian Compromise of 1867. It then represented the Cisleithanian territories of Austria-Hungary in the Reichsrat until 1915.

It shows the arms of Habsburg-Lorraine encircled by the chain of the Order of Golden Fleece, surmounted on the crowned Austrian imperial double-headed eagle clutching in its claws the Imperial orb, sceptre and sword, with the Imperial Crown of Rudolf above.

After 1915 the inescutcheon only displayed the red-white-red arms of Austria.
Orzełek II RP.svg
Autor: Poznaniak, Licencja: CC BY-SA 2.5
Orzełek Wojsk Lądowych II RP
Dąbrowski Ludwik.jpg
Autor: Kordiann, Licencja: CC BY-SA 4.0
Grób gen. Ludwika Dąbrowskiego na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie