Luigi Maglione
Kardynał prezbiter | |||
| |||
Kraj działania | |||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | |||
Data i miejsce śmierci | 22 sierpnia 1944 | ||
Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej | |||
Okres sprawowania | 10 marca 1939–22 sierpnia 1944 | ||
Prefekt Świętej Kongregacji Soboru Trydenckiego | |||
Okres sprawowania | 22 lipca 1938–10 marca 1939 | ||
Wyznanie | |||
Kościół | |||
Prezbiterat | 25 lipca 1901 | ||
Nominacja biskupia | 1 września 1920 | ||
Sakra biskupia | 26 września 1920 | ||
Kreacja kardynalska | 16 grudnia 1935 | ||
Kościół tytularny | |||
Odznaczenia | |||
![]() |
Data konsekracji | 26 września 1920 | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | |||||||||||||
Współkonsekratorzy | Bonaventura Cerretti | ||||||||||||
|
Luigi Maglione (ur. 2 marca 1877 w Casorii, zm. 22 sierpnia 1944 w Casorii) – włoski duchowny katolicki, dyplomata, Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej, kardynał.
Życiorys
Ukończył Collegio Capranica w Rzymie, a także Uniwersytet Gregoriański. Uzyskał tytuł doktora teologii i filozofii. Święcenia kapłańskie otrzymał 25 lipca 1901. Pracował duszpastersko w rodzinnej archidiecezji Neapol, po czym skierowany został na dalsze studia do Rzymu, gdzie również pracował duszpastersko do 1908 roku. W latach 1908-1918 był członkiem Sekretariatu Stanu. Od 1910 był prywatnym szambelanem Jego Świątobliwości, a od 1918 prałatem domowym. Był też tymczasowym reprezentantem papieża w Lidze Narodów i specjalnym wysłannikiem do Szwajcarii.
1 września 1920 otrzymał nominację na tytularnego arcybiskupa Cesarea di Palestina z jednoczesnym objęciem nuncjatury w Szwajcarii. Konsekracji dokonał kardynał Sekretarz Stanu Pietro Gasparri. Na tej samej ceremonii konsekrowany został również przyszły kardynał Francesco Marmaggi. 23 czerwca 1926 przeniesiony na urząd nuncjusza we Francji. Na konsystorzu z grudnia 1935 kreowany kardynałem prezbiterem Santa Pudenziana. W 1938 został prefektem Świętej Kongregacji Soboru Trydenckiego. Brał udział w konklawe 1939. Nowy papież Pius XII wyznaczył go na Sekretarza Stanu, który to urząd pełnił do swej śmierci. Po nim urząd ten wakował, gdyż papież sam kierował dyplomacją przez resztę swego pontyfikatu. Nowego Sekretarza Stanu mianował dopiero Jan XXIII.
Bibliografia
- Sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy. www2.fiu.edu. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-26)].
- Catholic-Hierarchy
Media użyte na tej stronie
Emblem of the Papacy: Triple Tiara and Keys
Baretka Krzyża Wielkiego Wojskowego Orderu Wieży i Miecza
(c) I, SajoR, CC BY-SA 2.5
Coat of Arms of the Italian Cardinal Luigi Maglione.
Photographie du cardinal Maglione parue dans L'Illustration, hors série de février 1939 consacré à la mort de Pie XI.