Maksymilian Nędza
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Maksymilian Nędza (ur. 29 maja 1872 w Zawodziu, zm. 17 września 1933 w Katowicach-Zawodziu) – powstaniec śląski, członek Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska.
Życiorys
Nędza był właścicielem restauracji w Zawodziu, w górnośląskiej gminie Bogucice[1]. Walczył w armii niemieckiej podczas I wojny światowej. W 1919 wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska i walczył w powstaniach śląskich. Po pierwszym powstaniu śląskim znalazł się w obozie dla internowanych w Szczakowej, a w trakcie II powstania śląskiego brał udział w rozbrajaniu oddziału Grenzschutzu na terenie Zawodzia. Podczas III powstania śląskiego dowodził trzecim batalionem 3 Katowickiego Pułku Piechoty im. Jarosława Dąbrowskiego. Brał udział w walkach pod Zimną Wódką[2].
W okresie międzywojennym był prezesem miejscowego oddziału Związku Powstańców Śląskich w Zawodziu. Za propolską działalność w latach 1919–1921 został odznaczony Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Zasługi na Śląskiej Wstędze Waleczności, Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Gwiazdą Górnośląską[2].
Przypisy
- ↑ „Gazeta Robotnicza”, nr 188, 22 sierpnia 1922 r., s. 4.
- ↑ a b Antoni Steuer, Leksykon bogucki (pol.) mhk.katowice.pl [dostęp 2017-11-11]
Media użyte na tej stronie
Ta ^specifik^ z W3C grafika wektorowa została stworzona za pomocą Inkscape .
Baretka: Krzyż Walecznych (1920).