Maltese Provincial Battalions
Historia | |
Państwo | ![]() |
---|---|
Sformowanie | 1802 |
Rozformowanie | 1815 |
Dowódcy | |
Pierwszy | Colonel markiz Paolo Parisi hrabia Luigi Maria Gatto |
Organizacja | |
Dyslokacja | Fort Manoel i Fort Ricasoli, później Cottonera |
Rodzaj sił zbrojnych | ![]() |
Rodzaj wojsk | piechota |
Skład | dwa bataliony (1802-1806) jeden batalion (1806-1815) |
Maltese Provincial Battalions (pol. Maltańskie Bataliony Prowincjalne) – bataliony piechoty w składzie British Army, które istniały od 1802 do 1815 na Malcie, wówczas brytyjskim protektoracie, a później kolonii Korony Brytyjskiej.
Zgodnie z pokojem w Amiens z 1802, Wielka Brytania miała opuścić Maltę i zwrócić wyspę Zakonowi Maltańskiemu. Traktat pokojowy stanowił również, że co najmniej połowa garnizonu na Malcie musi składać się z 2000 żołnierzy maltańskich dowodzonych przez rodzimych oficerów. Chociaż traktat nie został wdrożony, a Brytyjczycy nie opuścili Malty, garnizony zostały ponownie dostosowane do nowej sytuacji, a istniejące Maltese Light Infantry, Maltese Militia i Maltese Militia Coast Artillery zostały rozwiązane[1].
Maltese Provincial Battalions zostały powołane do życia w 1802 przez Cywilnego Komisarza sir Alexandra Balla aby przejąć zadania Maltese Militia. Pierwotnie planowano utworzenie dwóch batalionów piechoty po 1000 mężczyzn każdy, lecz w końcu powstały dwa bataliony po 700 mężczyzn każdy. Dodatkowo, w tym samym czasie utworzone zostały dwa inne korpusy: Malta Coast Artillery oraz Maltese Veterans. Główna kwatera 1. batalionu prowincjalnego mieściła się w forcie Manoel, zaś 2. batalion bazował w forcie Ricasoli. „The Provincials” służyli jako siły policyjne oraz straż wybrzeża. Czasami naprawiali również drogi, ogrodzenia i fortyfikacje[2].
W umowie pokojowej zapisano, że oficerami batalionów mają być maltańscy szlachcice, wyznaczeni przez wielkiego mistrza. Jednakże Ball osobiście wybrał dwóch pro-brytyjskich maltańskich szlachciców, markiza Paolo Parisiego oraz hrabiego Luigiego Marię Gatto, na stanowiska dowódców odpowiednio 1. i 2. batalionu[2]. Nie nadał im patentów oficerskich, aby nie naruszyć postanowień traktatu. Ruch ten został skrytykowany przez Francuzów, i w końcu w 1803, po wielokrotnych złamaniach różnych warunków traktatu, zarówno przez stronę francuską, jak i brytyjską, wybuchły wojny napoleońskie[1].
Liczba rekrutów w Maltese Provincial Battalions mocno się uszczupliła w 1805, kiedy wielu mężczyzn zrezygnowało, aby służyć w nowo utworzonym Royal Regiment of Malta. 18 lipca 1806, w wyniku wybuchu magazynu prochu w Birgu, zginęło 23 mężczyzn z 2. batalionu. W październiku 1806 to, co pozostało z dwóch batalionów, zostało połączone w jeden, bazujący w forcie Manoel, i dowodzony przez Parisiego[2]. Ponieważ mężczyźni zgodzili się na co najwyżej pięcioletnią służbę, powstały plany rozwiązania batalionu. Jednakże Ball był temu przeciwny, i w 1807 odnowiono warunki służby, co uczyniono powtórnie w 1812[1]. W 1811 Parisi podał się do dymisji, zastąpił go hrabia Luigi Maria Gatto, były dowódca 2. batalionu. Przez następny rok jednostka stacjonowała w Cottonerze[2].
W czasie epidemii dżumy 1813–1814 batalion pomagał władzom cywilnym w próbie powstrzymania epidemii. To spowodowało drastyczny spadek nowych rekrutów, którzy nie chcieli ryzykować zarażenia się chorobą. Pod koniec 1813 redukcja, a następnie rozwiązanie jednostki było postrzegane jako nieuniknione[1]. Do 1815 w skład batalionu wchodziły cztery kompanie[2].
16 lutego 1815 Maltese Provincial Battalions wraz z Malta Coast Artillery oraz Maltese Veterans zostały połączone w Royal Malta Fencible Regiment[3].
Przypisy
- ↑ a b c d James Baldacchino: Garrisoning the military ‘fief’: The Maltese Corps and the Troops (1800 – 1860s) (ang.). maj 2014. s. 12–16. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-19)].
- ↑ a b c d e The Maltese Provincial Battalions (ang.). maltaramc.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-03)].
- ↑ Militia Coast Artillery (ang.). maltaramc.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-22)].
Media użyte na tej stronie
The Army Flag (non-ceremonial): is authorized to be flown at any Army or inter-Service events of a non ceremonial nature, at Army headquarters and recruiting offices. The Army Flag is not to be flown as the principal flag denoting Army participation at any international event where the Union Flag should be flown (Ministry of Defence (1996). The Queen's Regulations for the Army 1975. Government of the United Kingdom p. 227. Retrieved on 14 November 2015.).