Marc’Antonio Zondadari
| ||||
![]() | ||||
65. Wielki Mistrz Zakonu Maltańskiego | ||||
Okres | od 13 stycznia 1720 do 16 czerwca 1722 | |||
---|---|---|---|---|
Poprzednik | Ramon Perellos y Roccaful | |||
Następca | Antonio Manoel de Vilhena | |||
Dane biograficzne | ||||
Data i miejsce urodzenia | 1658 Siena, Toskania (dzisiejsze Włochy) | |||
Data i miejsce śmierci | 16 czerwca 1722 Malta | |||
Miejsce spoczynku | Katedra św. Jana, Valletta | |||
Fra’ Marc’Antonio Zondadari (ur. 1658 w Sienie, zm. 16 czerwca 1722 na Malcie) – 65. Wielki Mistrz Zakonu Rycerzy Szpitalników Świętego Jana Jerozolimskiego w latach 1720–1722.
Zondadari urodził się w roku 1658 w Sienie (dzisiejsze Włochy) jako syn Ansano Zondadariego i Agnes Chigi (jego bratem był Antonio Felice Zondadari)[1]. Jego matka była bratanicą papieża Aleksandra VII[2]. Marc’Antonio w bardzo młodym wieku wstąpił w szeregi joannitów w Neapolu, szybko wspinając się po szczeblach kariery, by w roku 1682 zostać generałem galer Zakonu Maltańskiego. Po śmierci Wielkiego Mistrza Ramona Perellosa w dniu 10 stycznia 1720 roku mianowany został Master of the Horse (łac. Magister equitum) – osobą „z uprawnieniami” Wielkiego Mistrza do czasu wyboru nowego[3].
Po trzech dniach, 13 stycznia 1720 roku, Marc’Antonio Zondadari wybrany został Wielkim Mistrzem Zakonu Maltańskiego.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c9/Malta_-_Valletta_-_Triq_San_Bastjan_-_Auberge_de_Baviere_02_ies.jpg/220px-Malta_-_Valletta_-_Triq_San_Bastjan_-_Auberge_de_Baviere_02_ies.jpg)
Od 13 września 1702 roku aż do swojej śmierci w roku 1722 mieszkał w Palazzo Carniero w Valletcie, który później stał się znany jako Zajazd Bawarski[4].
Chociaż rządy Zondadariego trwały jedynie dwa lata, stał się on bardzo popularny wśród Maltańczyków. Podczas jego rządów wzmocniono tradycje karnawałowe poprzez dodanie do nich zabawy pod nazwą kukkanja: na dany sygnał tłum zebrany na Palace Square w Valletcie wspinał się na sztuczne drzewo ustawione tam pomiędzy liściastymi gałęziami, na którym umieszczone były różne dobra, jak szynki, kiełbasy i żywe zwierzęta. Stawały się one własnością tego, kto pierwszy je pochwycił i był w stanie znieść na ziemię. Zabawa ta przetrwała do dziś w lekko zmienionej formie[5].
Jego pierwszym sukcesem militarnym było brawurowe przechwycenie przez flotę Zakonu dwóch tureckich okrętów oraz okrętu flagowego floty algierskiej z 25 działami i pięćsetosobową załogą. Sukces ten został wkrótce powtórzony, tym razem zdobyto algierski okręt z 40 działami. Flota Zakonu była w tym czasie w największym rozkwicie, stąd „niewierni” nie odważyli się brać odwetu[3].
Energiczny i pobożny Zondadari wprowadził kilka ważnych reform w administracji Zakonu oraz egzekwował w większej mierze te wprowadzone wcześniej przez swoich poprzedników. Był jedynym Wielkim Mistrzem, który zdobył sobie uznanie na polu literackim - mianowicie za sprawą swej pracy na temat historii Zakonu pt. Breve ragguaglio ed istruzione dei Sacro Ordine Militare degli Ospitalieri, e dei suoi Cavalieri religiosi, detti oggidi volgarmente di Malta[6][7]. Jego drugim dziełem był komentarz do Psalmu 41[7].
Wielki Mistrz Zondadari zmarł 16 czerwca 1722 roku. Jego ciało pochowane zostało w konkatedrze św. Jana w Valletcie, a serce, ku rozczarowaniu Maltańczyków, w rodzinnej Sienie. Formą uszanowania dla Zondadariego jest jego nagrobny barokowy pomnik z marmuru i brązu autorstwa Massimiliano Soldaniego(ang.), przedstawiający półleżącą postać zmarłego. Jest to jedyny pomnik nagrobny wielkiego mistrza, znajdujący się w nawie katedry, ponieważ jego wymiary nie pozwoliły umieścić go w kaplicy języka włoskiego[8][9].
Przypisy
- ↑ The Cardinals of the Holy Roman Church (ang.). [dostęp 2016-12-26].
- ↑ Mario Chigi (ang.). Our Family History and Ancestry. [dostęp 2016-12-26].
- ↑ a b Marcantonio Zondadari. 1720-1722. (ang.). History Of the Knights of Malta. [dostęp 2016-12-26].
- ↑ Auberge de Bavière (ang.). W: Government Property Department [on-line]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
- ↑ Kukkanja One of the main attractions in the Malta Carnival (ang.). W: The Malta Independent [on-line]. 2010-01-25. [dostęp 2016-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-27)].
- ↑ Lorenzo Ilari: La Biblioteca Pubblica di Siena – Disposta Secondo le Materie da Lorenzo Ilari Catalogo – Tomo VI. T. 6. Siena: 1847, s. 334. [dostęp 2017-01-03]. (wł.)
- ↑ a b Henry Seddall: Malta: Past and Present: Being a History of Malta from the Days of Phoenicians to the Present Time. Londyn: Chapman and Hall, 1870. [dostęp 2016-12-27]. (ang.)
- ↑ George Cini: When the Knights splashed out on Baroque sculptures (ang.). W: Times of Malta [on-line]. 2004-04-05. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-13)].
- ↑ Full Tomb & Lapidary List - 1 Marc'Antonio Zondadari (ang.). The Sovereign Military and Hospitaller Order of St. John of Jerusalem of Rhodes and of Malta. [dostęp 2014-12-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-28)].
Media użyte na tej stronie
Autor: Mathieu CHAINE, Licencja: CC BY-SA 3.0
Coat of arms of the Sovereign Military Order of Malta
Autor: Denis Barthel (talk), Licencja: CC BY-SA 3.0
Detail from St John's Co-Cathedral, Valletta, Malta
Autor: Frank Vincentz, Licencja: CC BY-SA 3.0
Auberge de Bavière, Triq San Bastjan in Valletta, Malta
Autor:
Vertot abbé de, 1655-1735;
Cavagna Sangiuliani di Gualdana, Antonio, conte, 1843-1913, former owner. IU-R, Licencja: No restrictionsIdentifier: histoiredescheva04vert (find matches)
Title: Histoire des Chevaliers Hospitaliers de S. Jean de Jerusalem : appellez depuis les Chevaliers de Rhodes, et aujourd'hui les Chevaliers de Malthe
Year: 1726 (1720s)
Authors: Vertot abbé de, 1655-1735 Cavagna Sangiuliani di Gualdana, Antonio, conte, 1843-1913, former owner. IU-R
Subjects: Knights of Malta
Publisher: A Paris : Chez Rollin ... Quillau Pere & Fils ... Desaint ...
Contributing Library: University of Illinois Urbana-Champaign
Digitizing Sponsor: University of Illinois Urbana-Champaign
View Book Page: Book Viewer
About This Book: Catalog Entry
View All Images: All Images From Book
Click here to view book online to see this illustration in context in a browseable online version of this book.
Text Appearing Before Image:
igne du Magiftere. La joye de cetteélection eft augmentée par le gain de deux gros: vaiffeauxeorfaires de Barbarie,quon ramené dansle même tems au port de lIfle. Ce fuccés eft fuivide prés, de la prife de lAmiral dAlger de quatre-vingt canons , & de 500 hommes déquipages. Le Bailli Ruffo eft nommé Général des galèresde la Religion. Le Grand Maître obtient un Brefdu Pape, qui oblige tous les Chevaliers qui ontplus de trois cens livres de revenu, dentretenir unfoldat, chacun à leurs frais, pour la fureté de rifle :mais on ne voit pas que ce Bref ait eu aucun effet. S 71 1. Lefcadre que le Grand Maître avoit accordéeau Roi dEfpagne pour la fureté de fes côtes, femet en mer fous les ordres du Bailli de Langon,ôc donne la chalTe à une galiote de Barbarie, quicroifoit le long des côtes de Sardaigne. On ne peutlatteindre -, mais on lui enlevé un pinque quelleavoit pris depuis peu fur les Chrétiens. Le vaif-feau Saint Jean monté par le Commandant, ren-contre &4
Text Appearing After Image:
'
Note About Images
(c) Continentaleurope z angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 3.0
Palazzo della Città, Valletta