Marek Łbik
![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c8/Marek_%C5%81bik_medal_%26_autograph.jpg/240px-Marek_%C5%81bik_medal_%26_autograph.jpg)
Marek Antoni Łbik (ur. 30 stycznia 1958 w Poznaniu) – polski kajakarz, dwukrotny mistrz świata (1986, 1987), dwukrotny medalista olimpijski z Seulu (1988), wielokrotny mistrz Polski, większość sukcesów odniósł w duecie z Markiem Dopierałą, z którym w 1987 zwyciężył także w Plebiscycie Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca roku.
Życiorys
Przez całą karierę związany był z Wartą Poznań. Treningi rozpoczął w 1969, początkowo jako kajakarz, następnie kanadyjkarz. W 1977 ukończył liceum zawodowe w Poznaniu.
Pierwsze tytuły mistrza Polski zdobył w 1978, w tym samym roku bez sukcesu zadebiutował na mistrzostwach świata, pierwszy medal mistrzostw świata w 1979 (brązowy w konkurencji C-2 500 m razem z Piotrem Pawłowskim. W 1980 debiutował na Igrzyskach Olimpijskich w Moskwie, nie odnosząc jednak większego sukcesu (5 m. w konkurencji C-1 500 m, w C-1 1000 odpadł w eliminacjach). Od 1984 tworzył osadę z Markiem Dopierałą, odnosząc z nim w kolejnych latach swoje największe sukcesy (trenerem kadry prowadzącym tę osadę był Stanisław Rybakowski).
Pierwszym sukcesem w nowej osadzie był brązowy medal w konkurencji C-1000 m na zawodach Przyjaźń-84. W 1985 wywalczył wicemistrzostwo świata w konkurencji C-2 500 m i brązowy medal w konkurencji C-2 1000 m. W 1986 został po raz pierwszy mistrzem świata, w nieolimpijskiej konkurencji C-2 10000 m (było to pierwszy złoty medal mistrzostw świata w historii startów polskich kanadyjkarzy), zdobywając także wicemistrzostwo świata w konkurencji C-2 1000 m. Wyniki te przyniosły mu wraz z M. Dopierałą drugie miejsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca roku 1986. W 1987 osiągnął jeszcze większy sukces, zdobywając mistrzostwo świata w konkurencji C-2 500 m i wicemistrzostwo w konkurencji C-2 1000 m, co przyniosło mu także zwycięstwo razem z partnerem z osady w Plebiscycie Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca roku 1987.
W 1988 był razem z M. Dopierałą kandydatem do złotego medalu Igrzysk Olimpijskich, jednak przygotowania zakłóciły najpierw choroba M. Łbika, następnie kontuzja M. Dopierały. Ostatecznie w Seulu wywalczył wicemistrzostwo olimpijskie w konkurencji C-2 500 m i brązowy medal w konkurencji C-2 1000 m. W Plebscycie Przeglądu Sportowego w 1988 po raz trzeci z rzędu zajął miejsce w pierwszej trójce, tym razem trzecie.
Po rezygnacji M. Dopierały z dalszych startów, w 1989 wystartował na mistrzostwach świata w parze z Tomaszem Goliaszem, zdobywając wicemistrzostwo w konkurencji C-2 500 m. Ostatni raz na mistrzostwach świata wystąpił w 1990, nie zdobywając jednak żadnego medalu. W tym samym roku zdobył swój ostatni w karierze tytuł mistrza Polski, w konkurencji C-1 500 m. Zakończył karierę w 1991.
Po zakończeniu kariery został przedsiębiorcą w branży paliwowej, jest także działaczem sportowym, m.in. został członkiem zarządu Polskiego Komitetu Olimpijskiego i Polskiego Związku Kajakowego.
W 1999 został prezesem KS Warta Poznań.
Wyniki sportowe
Igrzyska Olimpijskie
- 1980: C-1 500 – 5 m., C-1 1000 m – odpadł w eliminacjach
- 1988: C-2 500 – 2 m., C-2 1000 m – 3 m.
Mistrzostwa świata
- 1978: C-2 10000 m – zdyskwalifikowany (z Markiem Plochem)
- 1979: C-2 500 – 3 m., C-2 1000 m – 8 m., C-2 10000 m – 10 m. (we wszystkich startach z Piotrem Pawłowskim)
- 1981: C-2 500 m – 4 m., C-2 1000 m – 5 m. (w obu startach z Markiem Wisłą)
- 1983: C-2 500 m – 8 m., C-2 1000 m – 4 m. (w obu startach z Markiem Wisłą)
- 1985: C-2 500 m – 2 m., C-2 1000 m – 3 m. (w obu startach z Markiem Dopierałą)
- 1986: C-2 500 m – 6 m., C-2 1000 m – 2 m., C-2 10000 m – 1 m. (we wszystkich startach z Markiem Dopierałą)
- 1987: C-2 500 m – 1 m., C-2 1000 m – 2 m. (w obu startach z Markiem Dopierałą)
- 1989: C-2 500 m – 2 m., C-2 1000 m – 5 m. (w obu startach z Tomaszem Goliaszem), C-4 500 m – 4 m., C-4 1000 m – 6 m. (w obu startach z Tomaszem Darskim, Tomaszem Goliaszem i Andrzejem Sołoduchą)
- 1990: C-2 500 m – 6 m. (z Tomaszem Goliaszem, C-4 500 m – 6 m., C-4 1000 m – 8 m. (w obu startach z Tomaszem Darskim, Tomaszem Goliaszem i Andrzejem Sołoduchą)
Zawody Przyjaźń 84
- 1984: C-2 500 m – 4 m. (z Markiem Wisłą), C-2 1000 m – 3 m. (z Markiem Dopierałą)
Mistrzostwa Polski
Na mistrzostwach Polski zdobył 32 tytuły mistrzowskie:
- C-1 500 m: 1981, 1982, 1983, 1985, 1986, 1987, 1989, 1990
- C-2 500: 1979, 1980 (w obu startach z Piotrem Pawłowskim), 1984 (z Dariuszem Bresińskim), 1988 (z Markiem Dopierałą)
- C-1 1000 m: 1981, 1982, 1983, 1985, 1986, 1987, 1989
- C-2 1000 m: 1978, 1980 (w obu startach z Piotrem Pawłowskim), 1988 (z Markiem Dopierałą)
- C-1 10000 m: 1986, 1987, 1989
- C-2 10000 m: 1978, 1980 (w obu startach z Piotrem Pawłowskim), 1988 (z Markiem Dopierałą)
- C-1 długodystansowe: 1985, 1986, 1987, 1988
Wyróżnienia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- 1. (1987), 2. (1986) i 3 miejsce (1988) w Plebiscycie Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca Polski (razem z Markiem Dopierałą)
- Najlepszy Sportowiec Wielkopolski w Plebiscycie Głosu Wielkopolskiego - 1986, 1987
- wyróżnienie Fair Play Polskiego Komitetu Olimpijskiego za całokształt kariery sportowej - 1996
Bibliografia
- Bogdan Chruścicki 80 lat w kajakach, wyd. Fundacja Dobrej Książki, b.d. i m.w., ISBN 978-83-86320-74-5
- Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński: Leksykon olimpijczyków polskich. Od Chamonix i Paryża do Soczi 1924–2014. wyd. PKOl, b.m. i d.w.
- wyniki na stronie canoeresults.eu
Media użyte na tej stronie
Obramowana flaga Polski w interpretacji szeroko popieranej przez Polskich wikipedystów (więcej niż 85% za). Biały pasek jest koloru "white", a czerwony koloru "crimson" (nazwy HTML - biały i karmazynowy). Należy zwrócić uwagę, że nie jest to wersja wzorcowa. Polska ustawa mówi o tym, że flaga powinna wyglądać inaczej (zobacz: Image:Flag of Poland.svg), chociaż nie precyzuje wprost jak flaga powinna wyglądać w przestrzeni pl:RGB (sRGB).
Olympic Rings without "rims" (gaps between the rings), As used, eg. in the logos of the 2008 and 2016 Olympics. The colour scheme applied here pertains to the 2016 Olympics in Rio de Janeiro.
Olympic Rings without "rims" (gaps between the rings), As used, eg. in the logos of the 2008 and 2016 Olympics. The colour scheme applied here pertains to the 2016 Olympics in Rio de Janeiro.
Pictograms of Olympic sports - Canoeing (flatwater). This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Autor: Kontrola, Licencja: CC0
Marek Łbik medal & autograph in Avenue of Sport Stars Dziwnów