Marian Mokrski

Marian Mokrski
podporucznik marynarki podporucznik marynarki
Data i miejsce urodzenia16 stycznia 1915
Lublin
Data i miejsce śmierci1940
Morze Północne
Przebieg służby
Siły zbrojne Marynarka Wojenna Polska Marynarka Wojenna
Główne wojny i bitwyII wojna światowa

Marian Mokrski (ur. 16 stycznia 1915 w Lublinie, zm. w 1940 na Morzu Północnym) – oficer Marynarki Wojennej, oficer nawigacyjny ORP „Orzeł”.

Życiorys

Urodzony 16 stycznia 1915 r. w Lublinie, jako jedno z piątki dzieci Stanisława i Michaliny z d. Popielowskiej. Jego ojciec był sklepikarzem[1]. Mokrski ukończył Gimnazjum im. Hetmana Zamoyskiego w Lublinie[2] i rozpoczął naukę na Wydziale Morskim Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej. Na stopień podporucznika marynarki został mianowany ze starszeństwem z 15 października 1936 i 2. lokatą w korpusie oficerów morskich[1][3].

Po ukończeniu szkoły odbył kurs aplikacyjny dla podporuczników i w lutym 1937 r. został dowódcą plutonu w Kadrze Floty. W kwietniu służył na ORP „Burza” jako drugi oficer broni podwodnej, po czym skierowano go na dziewięciomiesięczny rejs szkolny na pokładzie francuskiego krążownika „Jeanne D’Arc”, a w kwietniu 1938 r. przydzielono go na ORP „Wicher” jako drugiego oficera broni podwodnej. W pierwszym półroczu 1939 r. uczęszczał na kurs pływania podwodnego dla oficerów[2] i od maja został oficerem nawigacyjnym na ORP „Orzeł”[1].

W trakcie kampanii wrześniowej służył na ORP „Orzeł” i wraz z okrętem wyszedł w rejs po rozpoczęciu działań wojennych. Po internowaniu okrętu w porcie w Tallinnie brał czynny udział w ucieczce „Orła” do Wielkiej Brytanii. Opierając się na spisie latarń morskich na Morzu Bałtyckim, wykonał samodzielnie i z pamięci mapę Bałtyku i cieśnin duńskich, na podstawie której okręt wydostał się z Morza Bałtyckiego i po sześciotygodniowym rejsie dotarł do Wielkiej Brytanii. W dowód uznania otrzymał jako nagrodę od dowódcy okrętu kpt. Jana Grudzińskiego dwie ostatnie puszki ananasa i pochwałę[1].

Po przybyciu do Wielkiej Brytanii brał udział we wszystkich siedmiu rejsach patrolowych, a 8 czerwca 1940 r. został uznany za zaginionego wraz z całą załogą, gdy okręt nie wrócił z patrolu po Morzu Północnym[1].

31 lipca 1940 został mianowany na stopień porucznika marynarki ze starszeństwem z 3 maja 1940 i 2. lokatą w korpusie oficerów morskich.

Upamiętnienie

21 sierpnia 1946 r. brytyjska Admiralicja odznaczyła go Atlantic Star Ribbon i 1939-45 Star Ribbon[2]. W 2002 r. został wybrany na patrona lubelskiego Gimnazjum nr 11. Mokrski został też patronem jednego ronda[1] u zbiegu ul. Filaretów i Zana w Lublinie. Oryginalne mapy Mokrskiego znajdują się w Instytucie Polskim i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie[2].

Przypisy

  1. a b c d e f Paweł P. Reszka: Wybitny nawigator z ORP "Orzeł". Z pamięci narysował mapę Bałtyku (pol.). W: Gazeta Wyborcza [on-line]. Agora SA, 2018-04-21. [dostęp 2018-04-24].
  2. a b c d Por. mar. Marian Tadeusz Mokrski genialny nawigator ORP „Orzeł”, „Nowa Strategia” [dostęp 2018-04-24] (pol.).
  3. Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 265.

Bibliografia

  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2003. ISBN 83-7188-691-8.

Media użyte na tej stronie

POL PMW pagon1old ppor infobox.svg
Naramiennik podporucznika marynarki (MW RP) – sprzed 1952.
Naval Ensign of Poland.svg
Bandera wojenna Rzeczypospolitej Polskiej. Oparta na Image:Flag of Poland (state).svg. Zgodnie z decyzją podjętą w tym głosowaniu, symboliczne użycie polskiej flagi/godła powinno być oparte o uproszczone kolory HTML: white (#ffffff) i crimson (#dc143c).