Marian Sługocki

Marian Sługocki
Ilustracja
szeregowy szeregowy
Data i miejsce urodzenia

10 lipca 1883
Kraków

Data i miejsce śmierci

10 października 1944
Iwonicz

Przebieg służby
Lata służby

1920–1922

Siły zbrojne

Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie

Jednostki

201 pułk piechoty

Główne wojny i bitwy

wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Medal Niepodległości

Marian Sługocki herbu Ślepowron (ur. 10 lipca 1883 w Krakowie, zm. 10 października 1944 w Iwoniczu-Zdroju) – profesor, artysta, rzeźbiarz i malarz, działacz niepodległościowy, legionista, członek Polskiej Organizacji Wojskowej, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Grób Mariana Sługockiego

Życiorys

Urodził się 10 lipca 1883 w Krakowie jako syn Józefa i Anny z domu Razowskiej[1]. Studia za granicą: Szwajcaria (stypendysta miasta Krakowa) 1903–1906 Akademia Sztuk Pięknych w Genewie, pracownik Muzeum Polskiego w Rapperswil, uczestnik wystaw artystycznych w Genewie, wykonawca wielu nagrodzonych rzeźb. Niemcy, Monachium 1906 – dodatkowe studia w zakresie rzeźby. Francja (stypendysta Ignacego Paderewskiego) 1906–1909 Akademia Sztuk Pięknych w Paryżu. Dodatkowe studia malarskie. Udział w życiu artystycznym polskich artystów, uczestnictwo w wystawach. Powstanie znanego obrazu „Przebudzenie wiosny” 1908 r.[2][3].

Po powrocie do kraju – wykładowca na Wyższych Kursach dla Kobiet im. A. Baranieckiego w Krakowie, od 1909 do wybuchu I Wojny Światowej[4]. W okresie I WŚ członek Polskiej Organizacji Wojskowej (POW). Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1920 (dwukrotnie ciężko ranny), za poderwanie swojego oddziału do pościgu za nieprzyjacielem odznaczony przez marszałka J. Piłsudskiego Orderem Virtuti Militari za udział w Bitwie Warszawskiej[1][2][5].

Po wojnie działalność artystyczna we własnej pracowni w Warszawie (autor wielu pomników na miejscu bitew w wojnie polsko-bolszewickiej na Kresach Wschodnich oraz portretów m.in. znanych polityków i dowódców oraz marszałków sejmu, posłów i senatorów II RP)[3]. Prowadził także w swojej pracowni naukę rzeźby oraz nauczał w szkołach średnich rysunku artystycznego. Uczestniczył w corocznych wystawach Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie.

Podczas II wojny światowej uczestniczył w działaniach ruchu oporu do czerwca 1944 w Warszawie.

Zmarł na gruźlicę w Iwoniczu-Zdroju 10 października 1944. Został pochowany na starym cmentarzu w Iwoniczu[6].

W 1917 ożenił się z obywatelką brytyjską Heleną Hodder – śpiewaczką operową, primadonną Opery Katowickiej, Poznańskiej i Warszawskiej. Mieli dwóch synów: Ryszarda i Wojciecha.

Jego braćmi byli rzeźbiarze: Franciszek Sługocki i Antoni Sługocki[7].

Odznaczenia

Przypisy

  1. a b c d Polak (red.) 1991, s. 137.
  2. a b PSB
  3. a b c Kwilecki
  4. Kras s. 126
  5. a b Wesolowski
  6. Groby osób znaczących dla Polski i dla Ziemi Iwonickiej spoczywający na starym cmentarzu w Iwoniczu. ocaliwonicz.pl. [dostęp 2021-01-27].
  7. Polski slownik biograficzny: Słomkiewicz Stefan-Soczek Zygmunt, Skład główny w księg, Gebethnera i Wolffa, 1935 [dostęp 2022-09-15] (pol.).

Bibliografia

  • Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
  • Polski Słownik Biograficzny t XXXIX/1, zeszyt 160, strony 98-99; Polska Akademia Nauk (PAN), Polska Akademia Umiejętności (PAU), Warszawa – Kraków 1999. ISBN 83-86301-72-4
  • Janina Kras „Wyższe Kursy dla Kobiet im. A. Baranieckiego w Krakowie 1868- 1924”. Wydawnictwo Literackie Kraków 1972; strona 126
  • Andrzej Kwilecki „Silva Rerum. Ludzie, instytucje, wydarzenia” Wydawnictwo Poznańskie; Poznań 2007; strony 163 – 168. ISBN 83-7177-466-4; ISBN 978-83-7177-466-9
  • Zdzisław P. Wesolowski „The Order of the Virtuti Militari and its Cavaliers 1792-1992” Hallmark Press; Miami, Florida USA 1992. ISBN 0-934-527-00-9
  • Tygodnik „Świat” Rok IV, nr 49 z dnia 4 grudnia 1909 r; art. „Rzeźba polska”; str. 7
  • Gazeta Wyborcza Stołeczna; 2 listopada 2004 str.9
  • Ryszard Sługocki „Na przekór i na bakier” Oficyna Wydawnicza Branta Bydgoszcz-Warszawa 2008. ISBN 978-83-60186-60-2; str. 10-15

Media użyte na tej stronie

Orzełek II RP.svg
Autor: Poznaniak, Licencja: CC BY-SA 2.5
Orzełek Wojsk Lądowych II RP
PL Epolet szer.svg
Naramiennik szeregowca Wojska Polskiego (1919-39).
Marian Sługocki szer. kawaler VM.jpg
Marian Sługocki (1883-1944), szer., kawaler Orderu Virtuti Militari 5 kl.
Wikicode icon.svg
Autor: Sławek Borewicz (dyskusja), Licencja: CC0
Icon of wikicode
Grave of Marian Sługocki at old cemetery in Iwonicz 2.jpg
Autor: Lowdown, Licencja: CC BY-SA 3.0
Grób Mariana Sługockiego na starym cmentarzu w Iwoniczu.