Marilyn Neufville
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 16 listopada 1952 Hectors River | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wzrost | 165 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Marilyn Fay Neufville (ur. 16 listopada 1952 w Hectors River, w Portland na Jamajce[1][2]) – brytyjska i jamajska lekkoatletka, sprinterka, w latach 1970–1974 rekordzistka świata w biegu na 400 metrów.
Urodziła się na Jamajce, ale w wieku 8 lat wyjechała do Wielkiej Brytanii i zamieszkała w Londynie. Tam zaczęła uprawiać lekką atletykę. Początkowo startowała w krótkich biegach sprinterskich, w których zdobywała mistrzostwa Wielkiej Brytanii w kategoriach juniorskich[3].
Później skoncentrowała się na biegu na 400 metrów. Zwyciężyła w tej konkurencji na halowych mistrzostwach Europy w 1970 w Wiedniu, wyprzedzając Christel Frese z RFN i Colette Besson z Francji[4]. Ustanowiła wówczas najlepszy halowy wynik na świecie (oficjalnych halowych rekordów świata wówczas nie uznawano) 53,01 s, rekord ten został poprawiony dopiero w 1974 przez Nadieżdę Iljinę ze Związku Radzieckiego[5][6].
Przed Igrzyskami Brytyjskiej Wspólnoty Narodów 1970 w Edynburgu zdecydowała, że będzie na nich reprezentować nie Anglię, lecz Jamajkę. Zdobyła na tych igrzyskach złoty medal w biegu na 400 metrów i ustanowiła rekord świata rezultatem 51,0 s[7]. Rekord ten został wyrównany w 1972 przez Monikę Zehrt z NRD w 1972, a poprawiony przez Irenę Szewińską w 1974[8]. Na tych samych igrzyskach Neufville zajęła 5. miejsce w sztafecie 4 × 100 metrów[9].
Zwyciężyła w biegu na 400 metrów oraz zdobyła srebrny medal w sztafecie 4 × 400 metrów na mistrzostwach Ameryki Środkowej i Karaibów w 1971 w Kingston[3][10]. Zdobyła złoty medal w biegu na 400 metrów i brązowy w sztafecie 4 × 400 metrów (w składzie: Beverly Franklin, Ruth Williams, Yvonne Saunders i Neufville) na igrzyskach panamerykańskich w 1971 w Cali[1][11][12]. Sztafeta Jamajki ustanowiła wówczas rekord kraju czasem 3:34,1[13].
Późniejsza kariera Neufville była naznaczona przez kontuzje. Kontuzja uniemożliwiła jej występ na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium[1]. Na Igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów 1974 w Christchurch zajęła 6. miejsce w biegu na 400 metrów[9]. Wystąpiła w tej konkurencji na igrzyskach olimpijskich w 1976 w Montrealu, ale po zakwalifikowaniu się do ćwierćfinału nie wystartowała w nim wskutek kontuzji[1].
Była mistrzynią Wielkiej Brytanii (AAA) w biegu na 400 metrów w 1970 oraz wicemistrzynią w biegu na 200 metrów w 1969[14], a także halową mistrzynią w biegu na 400 metrów w 1970 i wicemistrzynią na tym dystansie w 1971[15].
Przypisy
- ↑ a b c d Marilyn Neufville, olympedia.org [dostęp 2021-01-16] (ang.).
- ↑ Marilyn Neufville, Track and Field Statistics [dostęp 2019-05-07] (ang.).
- ↑ a b Jonathan Musere , Marilyn Fay Neufville: World Records, Controversy, Injuries in the Young Jamaican Athlete’s Athletic Life, jonathanmuserearticles.fandom.com [dostęp 2019-05-07] (ang.).
- ↑ European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook, European Athletics, s. 417 [dostęp 2019-05-07] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-03] (ang.).
- ↑ World Indoor Records 400m Women, Track and Field Statistics [dostęp 2019-05-07] (ang.).
- ↑ Alain Bouillé (red.): L’Athlétisme européen en salle. Paryż: Fédération Française d’Athlétisme, 1994, s. 120. ISBN 2-9095528-06-5. (fr. • ang.)
- ↑ Commonwealth Games Medallists – Athletics (Women), GBRAthletics [dostęp 2019-05-07] (ang.).
- ↑ Progression of IAAF World Records. 2015 Edition, IAAF, s. 261 [dostęp 2019-05-07] (ang.).
- ↑ a b Marilyn Fay Neufville, commonwealthgames.com [dostęp 2019-05-07] (ang.).
- ↑ Central American and Caribbean Championships (Women), GBRAthletics [dostęp 2019-05-07] (ang.).
- ↑ Pan American Games, GBRAthletics [dostęp 2019-05-07] (ang.).
- ↑ VI Pan American Game, Cali 1971, Women, Track, Track and Field Statistics [dostęp 2019-05-07] (ang.).
- ↑ Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 372. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.)
- ↑ AAA Championships (Women), GBRAthletics [dostęp 2019-05-07] (ang.).
- ↑ AAA Indoor Championships (Women), GBRAthletics [dostęp 2019-05-07] (ang.).
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports – . This is an unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Flag of Jamaica. “The sunshine, the land is green, and the people are strong and bold” is the symbolism of the colours of the flag. GOLD represents the natural wealth and beauty of sunlight; GREEN represents hope and agricultural resources; BLACK represents the strength and creativity of the people. The original symbolism, however, was "Hardships there are, but the land is green, and the sun shineth", where BLACK represented the hardships being faced.
Autor: Koch, Eric / Anefo, Licencja: CC BY-SA 3.0 nl
Dames atletiek Nederland tegen Engeland in Den Haag: Marilyn Neufville