Mariusz Walter
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Zawód | reżyser filmów dokumentalnych i programów telewizyjnych, dziennikarz, przedsiębiorca |
Współmałżonek | |
Odznaczenia | |
![]() |
Mariusz Walter (ur. 4 stycznia 1937 we Lwowie) – polski reporter, reżyser, pracownik naukowy, menedżer, producent, współwłaściciel Grupy ITI, założyciel telewizji TVN, przedsiębiorca, od kilkunastu lat notowany na liście 100 najbogatszych Polaków tygodnika „Wprost”. Od 1 stycznia 2013 do 2018 honorowy prezes Grupy ITI[2][3][4].
Życiorys
Syn Marii z domu Kozłowskiej i Karola Waltera (1891-1940), sędziego we Lwowie, ofiary zbrodni katyńskiej, zamordowanego na terenach ukraińskich[5][6][7]. Został absolwentem Politechniki Śląskiej w Gliwicach, pracę w mediach zaczynał w studenckim radiowęźle. W latach 70. stał się jednym z najbardziej znanych dziennikarzy i producentów telewizyjnych.
Dziennikarz TVP w latach 1963–1982. W latach 1967–1983 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[8][9]. Wchodził w skład egzekutywy Oddziałowej Organizacji Partyjnej w Komitecie Zakładowym PZPR przy Komitecie do spraw Radia i Telewizji[10]. Redaktor naczelny Redakcji Widowisk Publicystycznych i Form Dokumentalnych Studia-2 TVP w latach 1978–1982. Współtworzył takie programy telewizyjne, jak: „Turniej Miast” czy „Studio 2”. W stanie wojennym zakończył współpracę z TVP[11]. W latach 1979–1984 wykładał na Uniwersytecie Śląskim[9].
W lutym 1983 Jerzy Urban zaproponował gen. Czesławowi Kiszczakowi utworzenie w ramach MSW PRL specjalnego zespołu propagandowego, który miał prowadzić czarną propagandę antysolidarnościową i kampanię na rzecz poprawy wizerunku służb podległych MSW w społeczeństwie; do takiego zespołu rekomendował Mariusza Waltera[12]. W swoim liście do Kiszczaka określił Waltera jako „najzdolniejszego redaktora telewizyjnego w Polsce, organizatora i koncepcjonistę”[9], „członka PZPR”, ale „raczej profesjonalistę niż polityka”[11]. Koncepcja utworzenia zespołu została odrzucona przez MSW[13]. Według „Newsweeka” sam Mariusz Walter nawet nie wiedział o planach powstania tego organu.
W 1984 założył z Janem Wejchertem holding ITI (International Trading and Investment). Przedsiębiorstwo otrzymało koncesję od władz PRL na sprowadzanie sprzętu elektronicznego z zagranicy i dystrybucję w Polsce filmów na kasetach wideo. W 1997 stanął na czele telewizji TVN, której kierownictwo w 2001 przekazał synowi Piotrowi.
Reżyser licznych filmów: Prawo Archimedesa (1977), Scena zbiorowa ze świętym (1974), 28 minut jazzu i Papa (1973), Gra o wszystko (1970).
Członek Kapituły nagrody Polskiej Rady Biznesu.
Miejsce na liście najbogatszych Polaków tygodnika „Wprost”
- 2013 r. – miejsce 34. (850 mln zł)
- 2012 r. – miejsce 33. (750 mln zł)
- 2011 r. – miejsce 28. (850 mln zł)
- 2009 r. – miejsce 44. (510 mln zł)
- 2008 r. – miejsce 27. (1200 mln zł)
- 2007 r. – miejsce 22. (1200 mln zł)
- 2006 r. – miejsce 16. (1000 mln zł)
- 2005 r. – miejsce 29. (500 mln zł)
- 2004 r. – miejsce 34. (450 mln zł)
Źródło[14]:.
Nagrody
Jego film Pierwszy. Szósty zdobył nagrodę Miasta Wenecji w kategorii „Dokument” podczas Prix Italia 1971.
Laureat Nagrody Specjalnej Zarządu Konfederacji Lewiatan, przyznawanej osobom wybitnie zasłużonym na polu kultury, polityki, nauki, życia publicznego i gospodarki – 2012[15].
Odznaczenia
Postanowieniem Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego z 7 listopada 2001, „za wybitne zasługi w działalności telewizyjnej”, został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[16].
Rodzina
Jest mężem znanej dziennikarki i długoletniej spikerki TVP w okresie PRL, Bożeny, ojcem prezenterki TVN Sandry Nowak oraz byłego prezesa TVN, a obecnie wiceprezesa i dyrektora generalnego TVN Piotra Waltera.
Przypisy
- ↑ Mariusz Walter Nota biograficzna.
- ↑ ITI ma nowego wiceprezesa. Walter zastąpił Waltera.
- ↑ Piotr Walter zastąpi Mariusza Waltera na stanowisku członka Zarządu Grupy ITI. iti.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-04)]..
- ↑ ITI CORPORATION | Rejestr.io, rejestr.io [dostęp 2021-01-15] (pol.).
- ↑ Stanisław Maliszewski. Powstańcze losy rodziny Walterów. „Almanach Muzealny”. 6, s. 231, 2010.
- ↑ Rafał Kalukin, Radosław Omachel: Mariusz Walter: Koniec wyścigu. newsweek.pl, 2012-11-22. [dostęp 2015-09-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-22)].
- ↑ Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 102. [dostęp 2015-09-19].
- ↑ Mariusz Walter w serwisie „Ludzie Wprost”.
- ↑ a b c Majchrzak 2006 ↓, s. 107.
- ↑ Informacje w BIP IPN. [dostęp 2022-03-05].
- ↑ a b Majchrzak 2006 ↓, s. 108.
- ↑ Majchrzak 2006 ↓, s. 103.
- ↑ Majchrzak 2006 ↓, s. 109.
- ↑ 100 Najbogatszych Polaków 2017 – Rankingi Wprost, 100najbogatszych.wprost.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
- ↑ Mariusz Walter uhonorowany „za biznesowy sukces”, „TVN24.pl” [dostęp 2017-07-25] .
- ↑ M.P. z 2002 r. nr 3, poz. 55 – pkt 3.
Bibliografia
- Grzegorz Majchrzak. Towarzysz Urban proponuje. „Biuletyn Instytutu Pamięci Narodowej”, 2006. Instytut Pamięci Narodowej. ISSN 1641-9561.
- Artykuł i wywiad z Mariuszem Walterem w „Newsweek”.
Linki zewnętrzne
- Mariusz Walter w bazie IMDb (ang.)
- Mariusz Walter w bazie Filmweb
- Mariusz Walter w bazie filmpolski.pl