Mięguszowiecka Przełęcz Wyżnia
| ||
![]() | ||
Państwo | ![]() ![]() | |
Wysokość | 2323 m n.p.m. | |
Pasmo | Karpaty, Tatry Wysokie | |
Sąsiednie szczyty | Mięguszowiecki Szczyt, Mięguszowiecki Szczyt Pośredni | |
![]() |
Mięguszowiecka Przełęcz Wyżnia (niem. Vyšné Mengusovské sedlo, słow. Vyšné Mengusovské sedlo, węg. Chałubiński-csorba, 2323 m) – przełęcz w Tatrach Wysokich znajdująca się pomiędzy dwoma Mięguszowieckimi Szczytami: Wielkim (Veľký Mengusovský štít, 2439 m) i Pośrednim (Prostredný Mengusovský štít, 2389 m)[1][2].
Jest to wąska i głęboka przełęcz w głównej grani tatrzańskiej na granicy polsko-słowackiej. Na północny wschód, do Bańdziocha, opada z niej głęboki żleb o dwóch korytach i dwóch spiętrzeniach. Górne spiętrzenie, tuż poniżej przełęczy jest bardzo kruche i strome. Spiętrzenie dolne to próg o wysokości około 40 m znajdujący się na wysokości Tarasu Sokołowskiego. Na południowy zachód, do Doliny Hińczowej z przełęczy również opada żleb[3],
Przełęcz nie była używana jako połączenie leżących poniżej dolin: Rybiego Potoku i Hińczowej (Hincova dolina) – w tym celu wykorzystywano pobliską Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem[4].
Pierwsze odnotowane wejścia:
- latem – Ignacy Król, Ludwik Pręgowski, 4 sierpnia 1904 r.,
- zimą – Jerzy Mitkiewicz, Ryszard Schramm, 2 kwietnia 1949 r.[4].
Drogi wspinaczkowe
- Północno-wschodnim żlebem przez wschodnią ścianę Mięguszowieckiego Szczytu (z Bańdziocha, z ominięciem progu); II, miejsce III w skali tatrzańskiej, 1 godz. 30 min
- Północno-wschodnim żlebem przez północną ścianę Mięguszowieckiego Szczytu Pośredniego; (z Bańdziocha, z ominięciem progu); II, 1 godz. 30 min
- Z Doliny Hińczowej, od południowego zachodu; miejsca I, od podstawy ściany 45 min, od szlaku nad Wielkim Hińczowym Stawem 1 godz. 30 min[3].
Przypisy
- ↑ Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1
- ↑ Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky. Produkty leteckého laserového skenovania
- ↑ a b Władysław Cywiński, Mięguszowieckie Szczyty. Przewodnik szczegółowy, tom 10, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2003, ISBN 83-7104-031-8
- ↑ a b Witold Henryk Paryski, Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VII. Żabia Przełęcz Wyżnia – Żabia Czuba, Warszawa: Sport i Turystyka, 1954
Media użyte na tej stronie
Autor:
- Tatry mapa 2.png: ToSter 2 września 2008
- Poland location map white.svg,
- Poland location map.svg: NordNordWest
- derivative work: Mareklug Mareklug
Mapa Tatr
oriented mountain pass symbol : n ne e se
Autor: Foto: Adam Opioła, opis: Jerzy Opioła, Licencja: CC BY-SA 4.0
Mięguszowieckie Szczyty
Autor: Jerzy Opioła, Licencja: CC BY-SA 4.0
Mięguszowiecka Przełęcz Wyżnia (Vyšné Mengusovské sedlo) od południowej strony