Michał Ajzner

Michał Ajzner
Poldek, Władek
Data i miejsce urodzenia

13 lipca 1910
Będzin

Data i miejsce śmierci

22 sierpnia 1964
Kołobrzeg

Zawód, zajęcie

działacz związkowy

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Michała Ajznera na cmentarzu wojskowym na Powązkach

Michał Ajzner pseud. Poldek, Władek (ur. 13 lipca 1910 w Będzinie, zm. 22 sierpnia 1964 w Kołobrzegu) – działacz komunistyczny i związkowy.

Życiorys

Syn żydowskiego piaskarza Herszela, w 1924 skończył szkołę podstawową i został pomocnikiem ślusarskim w fabryce, 1926–1928 praktykant w zakładzie fotograficznym w Sosnowcu. W 1926 wstąpił do MOPR, a w 1928 do Związku Młodzieży Komunistycznej (ZMK). Na krótko aresztowany za działalność komunistyczną w 1928, później był robotnikiem. "Technik" w ZMK, a 1929–1931 sekretarz Komitetu Dzielnicowego (KD) KZMP w Będzinie.

W 1931 aresztowany pod zarzutem udziału w zabójstwie agenta policji, zwolniony z braku dowodów. W styczniu 1932 aresztowany i skazany na rok więzienia w Mysłowicach, gdzie był członkiem zarządu komuny więziennej. Od 1933 pracował w zakładach przemysłu cynkowego, których załogę agitował za wstąpieniem do związków zawodowych, za co został zwolniony z pracy. Członek KPP, od 1934 sekretarz KD KPP w Będzinie i wiceprzewodniczący oddziału związku zawodowego chemików. Współorganizator klasowego związku zawodowego metalowców i kilku strajków, m.in. w fabryce łańcuchów i drutu w Będzinie. W 1934 wziął udział w zjeździe górników jako przedstawiciel związku zawodowego chemików, w 1934 był dwa razy aresztowany i zwolniony z braku dowodów. 1935–1936 organizował akcję ochrony bieda-szybów. W styczniu 1936 wybrany do Komitetu Okręgowego (KO) KPP Zagłębia Dąbrowskiego, z polecenia którego 1 maja 1936 organizował jednolitofrontową demonstrację pierwszomajową w Będzinie, za co został osadzony w obozie w Berezie Kartuskiej od maja 1936 do marca 1937. Po zwolnieniu wrócił do Będzina, gdzie był sekretarzem KD KPP do rozwiązania partii w sierpniu 1938. Później był fotografem w Olkuszu.

Jesienią 1939 po uniknięciu aresztowania przez gestapo udał się z rodziną do Lwowa, gdzie był laborantem, a 1940–1941 pracował przy wyrębie tajgi na Syberii. Od 1942 palacz w kotłowni w Kujbyszewie, potem technik urządzeń grzewczych w tym mieście. Od 1943 członek ZPP.

W 1946 wrócił do kraju z zadaniem organizowania związków zawodowych w Dzierżoniowie. Przez rok był przewodniczącym Powiatowej Rady Związków Zawodowych, a 1947–1953 był sekretarzem Komitetu Zakładowego PPR/PZPR w Bielawskich Zakładach Przemysłu Bawełnianego. Od 1953 kierownik komórki wynalazczości w Warszawskich Zakładach Przemysłu Gumowego, potem sekretarz POP PZPR. Członek KD PZPR Praga-Południe i kilku komisji tego komitetu. Członek Komitetu Warszawskiego PZPR.

Był odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach kwatera C2, rząd 11, grób 16[1].

Przypisy

  1. miejsce pochówku. [dostęp 2017-09-28].

Bibliografia

  • Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 1, Warszawa 1985.

Media użyte na tej stronie

Michał Ajzner grób.jpg
Autor: Lukasz2, Licencja: CC0
Grób na cmentarzu wojskowym na Powązkach