Michał Pakosz
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 15 września 1888 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 4 kwietnia 1938 |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1914–1938 |
Siły zbrojne | |
Formacja | |
Jednostki | 1 Pułk Piechoty Legionów |
Stanowiska | dowódca batalionu piechoty |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Michał Władysław Pakosz (ur. 15 września 1888 we Lwowie, zm. 4 kwietnia 1938 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys
Michał Władysław Pakosz urodził się 15 września 1888 we Lwowie, w rodzinie Antoniego i Kornelii z Mielnickich. W latach 1902–1910 był uczniem ośmioklasowego C. K. Gimnazjum w Brzeżanach[1] (w jego klasie od 1907 był Platon Bałaban, późniejszy dowódcy Żandarmerii Ministerstwa Spraw Wojskowych)[2]. W latach 1910–1914 studiował na Wydziale Przyrodniczym Uniwersytetu Lwowskiego. W czasie studiów działał w Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckim „Strzelec”.
W latach 1914–1917 walczył w Legionach Polskich. Był oficerem 1 pułku piechoty LP. Dowodził plutonem i kompanią. 19 września 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do cesarskiej i królewskiej armii. Od sierpnia 1918 był komendantem Polskiej Organizacji Wojskowej w Brzeżanach.
Z dniem 1 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika i przydzielony do Dowództwa „Wschód”[3][4]. 3 listopada 1918 został internowany przez Ukraińców. Od 28 maja 1919, po zwolnieniu z internowania, pełnił służbę w 1 pułku piechoty Legionów. Dowodził kompanią, a następnie III batalionem. 15 lipca 1920 został zatwierdzony w stopniu majora, a 3 maja 1922 zweryfikowany w stopniu podpułkownika. 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku zastępcy dowódcy 1 pułku piechoty Legionów. W styczniu 1923 objął dowództwo 33 pułku piechoty w Łomży[5][6]. 1 grudnia 1924 awansował na pułkownika. 14 września 1926 został dowódcą 1 pułku piechoty Legionów w Wilnie[7]. 19 marca 1928 został wyznaczony na stanowisko dowódcy piechoty dywizyjnej 1 Dywizji Piechoty Legionów w Wilnie[8]. W lutym 1929 został przeniesiony do Komendy Obszaru Warownego „Wilno” na stanowisko pomocnika dowódcy z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego[9]. 9 października 1930 zastąpił gen. bryg. Henryka Krok-Paszkowskiego na stanowisku dowódcy Obszaru Warownego „Wilno”[10][11]. Od 10 listopada 1931 do 15 lipca 1932 był słuchaczem VI Kursu Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie. Od 18 sierpnia 1932 pełnił jednocześnie obowiązki dowódcy OWar. „Wilno” i komendanta garnizonu Wilno. 12 października 1935 został dowódcą 24 Dywizji Piechoty w Jarosławiu. Na generała brygady został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938 w korpusie generałów. Zmarł 4 kwietnia 1938 w Warszawie. Pochowany 7 kwietnia 1938[12] na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A5-6-1a)[13].
Gen. Michał Pakosz był mężem Felicji z Suchorzewskich (1893–1986), córki Witolda (1857–1936) i Stefanii z Gołębiowskich (1868–1937). Felicja była siostrą Leona Suchorzewskiego (1894–1970) i Zofii (1892–1988), żony generała Stefana Dąb-Biernackiego.
Michał i Felicja mieli dwoje dzieci: Barbarę Wandę (1920–2000)[13] i Andrzeja. Andrzej Pakosz ps. „Paweł” urodził się 18 lutego 1924 w Łomży, gdzie jego ojciec dowodził 33 pułkiem piechoty. W czasie okupacji niemieckiej działał w konspiracji. Był żołnierzem Armii Krajowej w stopniu plutonowego podchorążego. Pełnił służbę w I plutonie 1 kompanii batalionu AK „Zośka”. Poległ 2 sierpnia 1944 na Mokotowie.
Awanse
- chorąży – 2 lipca 1915
- podporucznik – 1 kwietnia 1916
- porucznik – 1918
- kapitan – 1919
- major – 15 lipca 1920 zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 „w piechocie, w grupie byłych Legionów Polskich”
- podpułkownik – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 200. lokatą w korpusie oficerów piechoty
- pułkownik – 1 grudnia 1924 ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 50. lokatą w korpusie oficerów piechoty
- generał brygady – ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938 w korpusie generałów
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari (1921)[14]
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, 7 kwietnia 1938)
- Krzyż Niepodległości (20 stycznia 1931)[15]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937)[16]
- Krzyż Walecznych (czterokrotnie)
- Złoty Krzyż Zasługi (16 marca 1928)[17]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Przypisy
- ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Wyższego Gimnazyum w Brzeżanach za rok szkolny 1909/10. Brzeżany: 1910, s. 113.
- ↑ Sprawozdanie Dyrekcji c.k. Gimnazjum w Brzeżanach za rok szkolny 1903, Brzeżany 1903, s. 32, klasa Ic. Sprawozdanie Dyrekcji c.k. Gimnazjum w Brzeżanach za rok szkolny 1905, Brzeżany 1905, s. 43, klasa IIIa. Sprawozdanie Dyrekcji c.k. Gimnazjum Wyższego w Brzeżanach za rok szkolny 1906, Brzeżany 1906, s. 47, klasa IVa. Sprawozdanie Dyrekcji c.k. Gimnazjum Wyższego w Brzeżanach za rok szkolny 1907, Brzeżany 1907, s. 83, klasa Va. Sprawozdanie Dyrekcji c.k. Gimnazjum Wyższego w Brzeżanach za rok szkolny 1907/8, Brzeżany 1908, s. 97, klasa VIa. Sprawozdanie Dyrekcji c.k. Gimnazjum Wyższego w Brzeżanach za rok szkolny 1908/9, Brzeżany 1909, s. 101, klasa VIIa. Sprawozdanie Dyrekcji c.k. Gimnazjum Wyższego w Brzeżanach za rok szkolny 1909/10, Brzeżany 1910, s. 113, 114, klasa VIIIa.
- ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych z 24 kwietnia 1919 r. Nr 44, poz. 1433.
- ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych z 26 kwietnia 1919 r. Nr 45, poz. 1495.
- ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 17 stycznia 1923 r., Nr 5, s. 51.
- ↑ Rocznik oficerski 1923, s. 221, 398.
- ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 14 września 1926 r., Nr 37, s. 302.
- ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 20 marca 1928 r., Nr 7, s. 65.
- ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 14 lutego 1929 r., Nr 4, s. 79.
- ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 28 stycznia 1928 r., Nr 1, s. 1.
- ↑ Rocznik oficerski 1932, s. 16, 483.
- ↑ Pogrzeb gen. Michała Pakosza w Warszawie, audiovis.nac.gov.pl [dostęp 2022-05-19] .
- ↑ a b Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
- ↑ Dekret Wodza Naczelnego L. 2630 z 16 lutego 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 8 poz. 239
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 18, poz. 31 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410 „za zasługi w służbie wojskowej”.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 65, poz. 88 „za zasługi na polu pracy oświatowej”.
Bibliografia
- Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917.
- Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych.
- Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932.
- Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione.
- Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918–1939, Warszawa: Bellona, 1994, ISBN 83-11-08262-6, OCLC 830050159 .
Linki zewnętrzne
Media użyte na tej stronie
Naramiennik generała brygady Wojska Polskiego (1919-39).
Lesser coat of arms of the Austrian Empire form the Congress of Vienna in 1815 until the Austro-Hungarian Compromise of 1867. It then represented the Cisleithanian territories of Austria-Hungary in the Reichsrat until 1915.
It shows the arms of Habsburg-Lorraine encircled by the chain of the Order of Golden Fleece, surmounted on the crowned Austrian imperial double-headed eagle clutching in its claws the Imperial orb, sceptre and sword, with the Imperial Crown of Rudolf above.
After 1915 the inescutcheon only displayed the red-white-red arms of Austria.Orzełek legionowy
Autor: Mateusz Opasiński, Licencja: CC BY-SA 3.0
Grób gen. Michała Pakosza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie