Michela Moioli
![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klub | Scalve Boarder team | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 173 cm | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Debiut w PŚ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze podium w PŚ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Michela Moioli (ur. 17 lipca 1995 w Alzano Lombardo) – włoska snowboardzistka specjalizująca się w snowcrossie, mistrzyni olimpijska, sześciokrotna medalistka mistrzostw świata i zdobywczyni Pucharu Świata.
Kariera
Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawiła się 18 grudnia 2010 roku w Cortina d’Ampezzo, gdzie w zawodach Pucharu Europy w snowcrossie zajęła 18. miejsce. W marcu 2011 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Valmalenco, zajmując piąte miejsce w tej samej konkurencji. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Sierra Nevada zdobyła brązowy medal, wynik ten powtarzając podczas mistrzostw świata juniorów w Erzurum w 2013 roku. W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 14 grudnia 2012 roku w Telluride, zajmując czternaste miejsce. Tym samym już w swoim debiucie wywalczyła pierwsze pucharowe punkty. Pierwszy raz na podium zawodów tego cyklu stanęła 17 lutego 2013 roku w Soczi, wygrywając w snowcrossie. W zawodach tych wyprzedziła Francuzkę Nelly Moenne-Loccoz i Helene Olafsen z Norwegii. Najlepsze wyniki osiągała w sezonach 2015/2016, 2017/2018 i 2019/2020, kiedy to zwyciężała w klasyfikacji końcowej snowcrossu. Ponadto w sezonach 2016/2017 i 2020/2021 była druga, a w sezonach 2012/2013, 2014/2015 i 2018/2019 zajmowała trzecie miejsce.
W 2015 roku wywalczyła brązowy medal na mistrzostwach świata w Kreischbergu, przegrywając z Lindsey Jacobellis z USA i Nelly Moenne-Loccoz. Trzecie miejsce w snowcrossie zajęła też na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Sierra Nevada, plasując się za Jacobellis i Francuzką Chloé Trespeuch. Kolejny brązowy medal wywalczyła w 2019 roku na mistrzostwach świata w Solitude, tym razem ulegając Czeszce Evie Samkovej oraz Brytyjce Charlotte Bankes. Na tych samych mistrzostwach zdobyła również srebrny medal wraz z Omarem Visintinem w snowcrossie drużynowym. W 2014 roku brała udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi, gdzie była szósta. Podczas igrzysk w Pjongczangu w 2018 roku wywalczyła złoty medal, wyprzedzając Francuzkę Julię Mabileau i Czeszkę Evę Samkovą.
W lutym 2021 roku zdobyła indywidualnie oraz w drużynie wraz z Lorenzo Sommarivą srebrne medal podczas mistrzostw świata w Idre Fjäll.
Osiągnięcia
Igrzyska olimpijskie
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Zwyciężczyni |
---|---|---|---|---|---|
6. | 16 lutego | 2014 | ![]() | Snowcross | ![]() |
1. ![]() | 16 lutego | 2018 | ![]() | Snowcross | – |
8. | 9 lutego | 2022 | ![]() | Snowcross | ![]() |
2.![]() | 12 lutego | 2022 | ![]() | Snowboardcross drużynowy | ![]() |
Mistrzostwa świata
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Zwyciężczyni |
---|---|---|---|---|---|
5. | 26 stycznia | 2013 | ![]() | Snowcross | ![]() |
3.![]() | 16 stycznia | 2015 | ![]() | Snowcross | ![]() |
3.![]() | 12 marca | 2017 | ![]() | Snowcross | ![]() |
4. | 13 marca | 2017 | ![]() | Snowcross drużynowy | ![]() |
3.![]() | 1 lutego | 2019 | ![]() | Snowcross | ![]() |
2.![]() | 3 lutego | 2019 | ![]() | Snowcross drużynowy | ![]() |
2.![]() | 11 lutego | 2021 | ![]() | Snowcross | ![]() |
2.![]() | 12 lutego | 2021 | ![]() | Snowcross drużynowy | ![]() |
Puchar Świata
Miejsca w klasyfikacji generalnej snowcrossu
- sezon 2012/2013: 3.
- sezon 2013/2014: 27.
- sezon 2014/2015: 3.
- sezon 2015/2016: 1.
- sezon 2016/2017: 2.
- sezon 2017/2018: 1.
- sezon 2018/2019: 3.
- sezon 2019/2020: 1.
- sezon 2020/2021: 2.
- sezon 2021/2022:
Zwycięstwa w zawodach
Soczi – 17 lutego 2013 (snowcross)
Veysonnaz – 15 marca 2015 (snowcross)
Veysonnaz – 6 marca 2016 (snowcross)
La Molina – 5 marca 2017 (snowcross)
Montafon – 16 grudnia 2017 (snowcross)
Cervinia – 22 grudnia 2017 (snowcross)
Feldberg – 3 lutego 2018 (snowcross)
Feldberg – 4 lutego 2018 (snowcross)
Veysonnaz – 17 marca 2018 (snowcross)
Cervinia – 21 grudnia 2019 (snowcross)
Big White – 25 stycznia 2020 (snowcross)
Veysonnaz – 13 marca 2020 (snowcross)
Chiesa in Valmalenco – 23 stycznia 2021 (snowcross)
Reiteralm – 18 lutego 2021 (snowcross)
Cervinia – 18 grudnia 2021 (snowcross)
Pozostałe miejsca na podium w zawodach
Arosa – 9 marca 2013 (snowcross) – 2. miejsce
Feldberg – 23 stycznia 2016 (snowcross) – 2. miejsce
Feldberg – 24 stycznia 2016 (snowcross) – 3. miejsce
Sołniecznaja dolina – 21 lutego 2016 (snowcross) – 3. miejsce
Pjongczang – 27 lutego 2016 (snowcross) – 2. miejsce
Solitude – 21 stycznia 2017 (snowcross) – 2. miejsce
Val Thorens – 13 grudnia 2017 (snowcross) – 3. miejsce
Erzurum – 20 stycznia 2018 (snowcross) – 3. miejsce
Bansko – 27 stycznia 2018 (snowcross) – 2. miejsce
Moskwa – 10 marca 2018 (snowcross) – 3. miejsce
Cervinia – 22 grudnia 2018 (snowcross) – 3. miejsce
Feldberg – 9 lutego 2019 (snowcross) – 2. miejsce
Veysonnaz – 16 marca 2019 (snowcross) – 3. miejsce
Montafon – 13 grudnia 2019 (snowcross) – 2. miejsce
Big White – 26 stycznia 2020 (snowcross) – 2. miejsce
Sierra Nevada – 7 marca 2020 (snowcross) – 2. miejsce
Veysonnaz – 20 marca 2021 (snowcross) – 2. miejsce
Secret Garden – 28 listopada 2021 (snowcross) – 3. miejsce
Bibliografia
- Profil na stronie FIS (ang.)
- Sports-Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-06)]. (ang.)
Media użyte na tej stronie
Autor: Thadius856 (SVG conversion) & Parutakupiu (original image), Licencja: CC0
transparent snowboard
Olympic Rings without "rims" (gaps between the rings), As used, eg. in the logos of the 2008 and 2016 Olympics. The colour scheme applied here pertains to the 2016 Olympics in Rio de Janeiro.
Olympic Rings without "rims" (gaps between the rings), As used, eg. in the logos of the 2008 and 2016 Olympics. The colour scheme applied here pertains to the 2016 Olympics in Rio de Janeiro.
Autor: maix¿?, Licencja: CC BY-SA 2.5
A gold medal with the olympic rings inside
The flag of Navassa Island is simply the United States flag. It does not have a "local" flag or "unofficial" flag; it is an uninhabited island. The version with a profile view was based on Flags of the World and as a fictional design has no status warranting a place on any Wiki. It was made up by a random person with no connection to the island, it has never flown on the island, and it has never received any sort of recognition or validation by any authority. The person quoted on that page has no authority to bestow a flag, "unofficial" or otherwise, on the island.
Autor: B1mbo, Licencja: CC BY-SA 2.5
Draw of a silver medal, based in Olympic rings.svg.
- The joining of the rings is not correct drawn.
Autor: Fanmalysza, own work with Inkscape, GIMP and Nero PhotoSnap Essentials, edited by Micgryga with Adobe Photoshop, Licencja: CC BY-SA 4.0
Brązowy medal FIS
Autor: Pedro A. Gracia Fajardo, escudo de Manual de Imagen Institucional de la Administración General del Estado, Licencja: CC0
Flaga Hiszpanii
Autor: Fanmalysza, own work with Inkscape, GIMP and Nero PhotoSnap Essentials, edited by Micgryga with Adobe Photoshop, Licencja: CC BY-SA 4.0
Srebrny medal FIS
Pictograms of Olympic sports - Snowboarding
Il Presidente Sergio Mattarella con Michela Moioli, in occasione della cerimonia di restituzione della bandiera degli atleti italiani di ritorno dai Giochi Olimpici e Paralimpici invernali di PyeongChang 2018