Mieczysław Mümler
5 i 1/2 zwycięstw | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 10 grudnia 1899 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 5 września 1985 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Formacja | |
Jednostki | |
Stanowiska | dowódca eskadry |
Główne wojny i bitwy | II wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Mieczysław Mümler (ur. 10 grudnia 1899 we Lwowie, zm. 5 września 1985 w Londynie) – pułkownik pilot Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, kawaler Orderu Virtuti Militari, as myśliwski.
Życiorys
Do szkoły powszechnej i średniej uczęszczał we Lwowie. l listopada 1918 walczył jako obrońca Lwowa, w czasie walk został ranny. W lutym 1919 został przydzielony do pułku artylerii polowej Legionów. Brał udział w powstaniu wielkopolskim. W 1921 zdał maturę w Gimnazjum św. Anny w Krakowie. Ukończył Szkołę Podchorążych Artylerii w Poznaniu (I grupa). 9 listopada 1920 został mianowany z dniem 1 października 1920 i 71. lokatą na stopień podporucznika w artylerii. Pełnił wówczas służbę w 6 pułku artylerii polowej[1]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 65. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a jego oddziałem macierzystym był nadal 6 pułku artylerii polowej w Krakowie[2]. W następnych latach kontynuował służbę w 6 pułku artylerii polowej[3][4]. W 1924 w Toruniu odbył kurs zwiadowców artylerii.
Z dniem 12 kwietnia 1926 został przeniesiony służbowo na siedmiomiesięczny kurs aplikacyjny lotnictwa przy 11 pułku lotnictwa myśliwskiego w Lidzie[5]. W grudniu 1926, po ukończeniu kursu aplikacyjnego, został przydzielony do 11 pułku myśliwskiego na sześciomiesięczną praktykę[6]. W czerwcu 1927 został przeniesiony z korpusu oficerów artylerii (kadra oficerów artylerii) do korpusu oficerów lotnictwa (3 pułk lotniczy)[7]. W styczniu 1929 został przeniesiony z 5 pułku lotniczego w Lidzie do 3 pułku lotniczego w Poznaniu[8]. W 1930 został dowódcą 132 eskadry myśliwskiej. Z dniem 12 listopada 1930 został przydzielony na czteromiesięczny kurs dowódców eskadr w Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa Dęblinie[9]. 2 grudnia 1930 został mianowany na stopień kapitana ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 i 20. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych[10]. Od 29 lipca do 30 września 1931 był przydzielony do Lotniczej Szkoły Strzelania i Bombardowania w Grudziądzu, w charakterze instruktora kursu pilotażu myśliwskiego dla podoficerów[11]. W latach 1934–1935 odbył kursy pilotażu szybowcowego w Wojskowym Obozie Szybowcowym w Ustjanowej. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 12. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa[12]. W tym samym roku został dowódcą III/3 dywizjonu myśliwskiego[13].
W kampanii wrześniowej był dowódcą III/3 dywizjonu myśliwskiego i walczył w ramach Armii „Poznań", 6 września zestrzelił samolot He 111 a 12 września He 111 i Hs 126. Internowany w Rumunii uciekł i przedostał się do Francji, gdzie w bazie lotniczej w okolicach Lyonu został organizatorem i dowódcą II Dywizjonu Myśliwskiego Krakowsko-Poznańskiego. 1 czerwca 1940 zestrzelił samolot He 111 a 15 czerwca Dornier Do 17. W maju 1940 przeszedł do Groupe de Chasse II./27, gdzie latał samolotem Dewoitine D.520 w 3. eskadrze GCII/7 z Ounans[14].
Po klęsce Francji przeleciał do Algieru i dalej do Maroka i przedostał się do Wielkiej Brytanii (service number P1288), gdzie rozpoczął tworzenie i dowodzenie 302 dywizjonem myśliwskim „Poznańskim” (od 13 lipca 1940). 18 września 1940 zestrzelił Do 215. Dywizjonem dowodził do 9 grudnia 1940. Był najstarszym polskim pilotem biorącym udział w bitwie o Anglię. Pod koniec lutego 1941 został szefem pilotażu w 58 Operational Training Unit i 55 OTU w Sunderland. We wrześniu 1942 został dowódcą RAF Station Northolt. Loty bojowe wykonywał sporadycznie (np. 3 lutego 1943 uszkodził Fw 190). 24 października 1943 został polskim oficerem łącznikowym w dowództwie 84. Grupy Myśliwskiej RAF.
Pod koniec 1946 został zdemobilizowany. Zamieszkał w Londynie (został piekarzem)[15]. Należał do Stowarzyszenia Lotników Polskich w Wielkiej Brytanii oraz do Koła Seniorów Lotnictwa. Nie przyjął obywatelstwa brytyjskiego. Zmarł 5 września 1985 w Londynie. Pochowany został na cmentarzu Gunnersbury, Acton w pobliżu Pomnika Katyńskiego w kwaterze M (grób nr 25)[16].
Od 15 grudnia 1931 był mężem Ireny Hahan[16].
Zwycięstwa powietrzne
Na liście Bajana zajmuje 34. pozycję z wynikiem zestrzeleń 5 i 1/2 pewnych i 1 i 1/2 uszkodzonych.
Zestrzelenia pewne:
- He 111 – 6 września 1939
- He 111 – 12 września 1939
- Hs 126 – 12 września 1939
- He 111 – 1 czerwca 1940
- 1/2 Do 17[17] – 15 czerwca 1940
- Do 215 (Do 17[18]) – 18 września 1940
Uszkodzenia:
- 1/2 He 111 – (walki we Francji, brak szczegółowych danych)
- Fw 190 – 3 lutego 1943 r. (pilotował Spitfire V)
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 8990 (21 grudnia 1940[19][20])
- Krzyż Walecznych (dwukrotnie)
- Medal Lotniczy (czterokrotnie)
- Medal Niepodległości (9 listopada 1933)[21]
- Srebrny Krzyż Zasługi (17 marca 1934)[22]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
- Krzyż Obrony Lwowa
- Odznaka Pilota nr 924 (24 listopada 1926)[23]
- Krzyż Komandorski Orderu Imperium Brytyjskiego (Wielka Brytania)
- Order Korony Rumunii (Rumunia)
- Krzyż Wojenny (Francja)
- Krzyż Waleczności Wojskowej (Francja)
- Zaszczytny Krzyż Lotniczy (Stany Zjednoczone)
- Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)[24]
- rumuńska Odznaka Pilota (1935)[25]
Upamiętnienie
Mieczysław Mümler został upamiętniony na pomniku Battle of Britain na Victoria Embankment w Londynie.
Przypisy
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 46 z 1 grudnia 1920 roku, s. 1292.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 216.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 725, 829.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 648, 753.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 11 marca 1926, s. 89.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 52 z 7 grudnia 1926, s. 433.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 11 czerwca 1927, s. 165.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 29 stycznia 1929 roku, s. 45.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 41.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 3 grudnia 1930 roku, s. 334.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931 roku, s. 349.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 207.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 780.
- ↑ zestrzelenia
- ↑ Wojciech Matusiak, Powojenne losy elity polskiego lotnictwa, s. 97.
- ↑ a b Niebieska eskadra - groby, cmentarze, pomniki, miejsca pamięci polskich lotników.., niebieskaeskadra.pl [dostęp 2020-11-16] .
- ↑ jedno z zestrzeleń zaliczono jako 1/2
- ↑ Do17 według listy zwycięstw dywizjonu 302
- ↑ odznaczeni virtuti militari. [dostęp 2012-06-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-24)].
- ↑ gen. Sikorski dekoruje Krzyżem Orderu Virtuti Militari
- ↑ M.P. z 1933 r. nr 258, poz. 276 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ M.P. z 1934 r. nr 64, poz. 98 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 50 z 24 listopada 1926 roku, s. 411.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 243.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 6 lutego 1935 roku, s. 6.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
Linki zewnętrzne
- Konrad Rydołowski: Mümler Mieczysław (pol.). s. 1. [dostęp 2012-06-25].
- Mümler Mieczysław (fr.). s. 1. [dostęp 2012-06-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-01-03)].
- Mümler Mieczysław (pol.). s. 1. [dostęp 2019-03-02].
- zdjęcie - Mümler Mieczysław (pol.). s. 1. [dostęp 2012-06-25].
- miejsce pochówku - Mümler Mieczysław (ang.). s. 1. [dostęp 2012-06-25].
- zwycięstwa w kampanii francuskiej (fr.). s. 1. [dostęp 2012-06-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-28)].
Media użyte na tej stronie
Poland badge. Second World War period Polish Army (post-1939 Free Polish Army) shoulder title.
Roundel of the Polish Air Force (1921–1993).
Roundel of the Polish Air Force (1921–1993).
Royal Air Force Roundel
Baretka: Krzyż Walecznych (1941) nadany dwukrotnie.
Autor: Borodun, Licencja: CC BY 3.0
Ribbon bar: Croix de Guerre 1939-1945 (France)
Autor: F l a n k e r, Licencja: CC BY 3.0
United Kingdom Distinguished Flying Cross ribbon
Autor: Boroduntalk, Licencja: CC BY 4.0
Ribbon bar: Croix de la Valeur Militaire (France)
Autor: Poznaniak, Licencja: CC BY-SA 2.5
Orzełek Wojsk Wielkopolskich wz. 1919
Naramiennik podpułkownika Sił Powietrznych RP.
Baretka Medalu Lotniczego (za Wojnę 1939-45) nadanego czterokrotnie.
Baretka: Order Korony Rumunii (model 1881) – Oficer – Królestwo Rumunii.